Χτύπησε μοτοσυκλετιστή και αθωώθηκε

Τα αυτόνομα αυτοκίνητα έχουν τον νόμο με το μέρος τους;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/12/2017

Όπως ίσως γνωρίζετε, στην Καλιφόρνια κυκλοφορούν πλέον πολλά πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα και οι περισσότεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν μόνιμη βάση εκεί, με σκοπό την εξέλιξη της τεχνολογίας αυτόνομης οδήγησης. Τα ατυχήματα με αυτοκίνητα που κινούνται αυτόνομα δεν είναι καινούρια είδηση. Τα περισσότερα από αυτά αφορούσαν πρωτότυπα των εταιρειών, κατά τη διάρκεια δοκιμών κι αρκετές φορές η ευθύνη ξεκάθαρα δεν ήταν της τεχνολογίας. Όμως το ατύχημα που έγινε πρόσφατα σε έναν μποτιλιαρισμένο δρόμο τριών λωρίδων, ανάμεσα σε ένα τέτοιο αυτοκίνητο και έναν μοτοσυκλετιστή, μας βάζει σε σοβαρή ανησυχία σχετικά με το νομικό πλαίσιο που υπάρχει και βάσει του οποίου η αστυνομία και τα δικαστήρια θα αποφασίζουν ποιος είναι υπεύθυνος για το ατύχημα.

Στο συγκεκριμένο περιστατικό, το αυτόνομο αυτοκίνητο ήταν στη μεσαία από τις τρεις λωρίδες (με ταχύτητα 20km/h) και ο μοτοσυκλετιστής βρισκόταν πίσω του και δεξιά (με ταχύτητα 24 km/h), κινούμενος ανάμεσα στα αυτοκίνητα (νόμιμο στην πολιτεία της Καλιφόρνια). Κάποια στιγμή τα ραντάρ του αυτόνομου αυτοκινήτου ανίχνευσαν ένα κενό στις αριστερή λωρίδα και έστριψε το τιμόνι με πρόθεση να αλλάξει λωρίδα.

Πριν ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας, το κενό στα αριστερά του που ήθελε να συμπληρώθει μειώθηκε εξαιτίας φρεναρίσματος των προπορευόμενων με αποτέλεσμα να αποφασίσει να επιστρέψει στην μεσαία λωρίδα όπου βρισκόταν αρχικά.

Εκείνη τη στιγμή ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στην άκρη της μεσαίας λωρίδας, αλλά μέσα σε αυτή, δηλαδή στο κενό που είχε δημιουργηθεί από την αρχική κίνηση του αυτοκινήτου να αλλάξει λωρίδα προς τα αριστερά. Επιστρέφοντας το αυτόνομο αυτοκίνητο στην αρχική του θέση χτύπησε στο πλάι τη μοτοσυκλέτα με αποτέλεσμα την πτώση.

Το πόρισμα της αστυνομίας έριξε το φταίξιμο στον μοτοσυκλετιστή, με το σκεπτικό ότι έπρεπε να περιμένει το αυτοκίνητο να ολοκληρώσει την αλλαγή λωρίδας και μετά να μπει αυτός στη μεσαία λωρίδα. Έχει λογική το σκεπτικό τους, όμως υποτίθεται ότι τα ραντάρ και η τεχνολογία των αυτόνομων αυτοκινήτων θα έπρεπε να είχε ανιχνεύσει την ύπαρξη της μοτοσυκλέτας. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι στην περίπτωση που όντως τα ραντάρ είχαν “δει” την μοτοσυκλέτα να κινείται δίπλα στο αυτοκίνητο, αλλά παρ΄όλα αυτά αποφάσισαν να χτυπήσουν τον μοτοσυκλετιστή στη δεξιά λωρίδα, αντί για να χτυπήσουν τα αυτοκίνητα στην αριστερή λωρίδα. Με άλλα λόγια, με ποια κριτήρια τα αυτόνομα αυτοκίνητα αποφασίζουν ποιον θα χτυπήσουν σε περίπτωση που οι συνθήκες τα φέρουν σε δίλλημα;

Τέτοιου είδους ατυχήματα είναι αυτή την στιγμή η αχίλλειος πτέρνα των αυτόνομων οχημάτων καθώς ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η διάγνωση της κίνησης αρκετών προπορευόμενων οχημάτων - που ο οδηγός ενός αυτοκινήτου έχει την δυνατότητα να πραγματοποιεί αυτή την στιγμή πιο εύστοχα. Για αυτό και προωθείται έντονα η διασύνδεση των οχημάτων, καθώς σε αυτή την περίπτωση το αυτόνομο όχημα θα γνώριζε ότι το κενό στην αριστερή λωρίδα θα μειωνόταν πολύ πριν κάνει την κίνηση να το καλύψει.

Όσο για το δίλλημα πάνω σε πιο όχημα θα πέσει, αν δεν μπορεί να αποφύγει κανένα από τα δύο, είναι αυτό που παραμένει ανοικτό και δυστυχώς θα παραμείνει για μεγάλο διάστημα, μέχρι να αποκαλυφθεί ο τρόπος των αποφάσεων του λογισμικού.

Δύο είναι τα ισχυρά λόμπι εκεί έξω, εκείνα που θέλουν όλα τα οχήματα να είναι αυτόνομα και διασυνδεδεμένα, μαζί με τις μοτοσυκλέτες, στερώντας ελευθερία κινήσεων, τομέας που όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές εργάζονται. Δύο τέτοια παραδείγματα είναι το Motobot της Yamaha ή τα Concept της Honda.

Το άλλο είναι να δοκιμαστούν τα αυτόνομα σε δρόμους της Ινδίας (δεν κατανομάζεται, αλλά φωτογραφίζεται) και γενικότερα στο χάος της Ασίας. Αν μπορούν να προβλέψουν τις κινήσεις τους εκεί, τότε θα έχουν υπερκαλύψει τις περιπτώσεις ατυχημάτων στις ΗΠΑ και τις Ευρωπαϊκές χώρες. Φυσικά, κι ευτυχώς, η λύση αυτή έχει προσκρούσει σε σοβαρές ηθικές αντιστάσεις, καθώς μέχρι να "μάθουν" θα έχουν προκαλέσει αμέτρητα ατυχήματα.

Η δική μας θέση, είναι πως η αυτόνομη κίνηση είναι κομμάτι ενός μέλλοντος μη αναστρέψιμου. Θα γίνει όσο κι αν την παλέψει κανείς. Ζητάμε και επιδιώκουμε όμως να μην επεκταθεί στις μοτοσυκλέτες, και τα αυτόνομα αυτοκίνητα να σέβονται τους κανόνες κίνησης των μοτοσυκλετών, μέσα στους οποίους είναι και η παράνομη (προς το παρόν) αλλά μη διωκόμενη (αυτή την στιγμή) διήθηση. Σε ένα διασυνδεδεμένο μέλλον αυτό μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια από ότι τώρα. Γιατί τα αυτοκίνητα θα γνωρίζουν από χιλιόμετρα πριν, πως πλησιάζει μοτοσυκλέτα που κινείται ανάμεσα στις λωρίδες!

Ducati Expedition Masters 2026: Ταξιδεύοντας σε Ευρώπη και Αμερική

Με διαδρομές εντός και εκτός δρόμου στα ομορφότερα τοπία του πλανήτη
Ducati Expedititon Masters 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Η Ducati ανακοίνωσε το πρόγραμμα Expedition Masters 2026, ένα ημερολόγιο οργανωμένων μοτοσυκλετιστικών ταξιδιών σε Ιταλία, Ισλανδία και Βόρεια Αμερική, με Multistrada και DesertX, για αναβάτες που θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο πάνω σε δύο τροχούς.

Η σειρά Expedition Masters εντάσσεται στο πρόγραμμα Ducati Riding Experience Travel Adventures 2026 και υλοποιείται σε συνεργασία με τη Dainese, την AGV και την Pirelli. Οι συμμετέχοντες κινούνται σε επιλεγμένες διαδρομές με υποστήριξη εκπαιδευτών, τεχνική υποστήριξη και οργανωμένη φιλοξενία, σε ασφάλτινες όσο και σε χωμάτινες αποστολές.

Ιταλία - Grand Tour για τα 100 χρόνια της Ducati

6-13 Ιουλίου 2026, περίπου 1.800 km

Η πρώτη αποστολή είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια της Ducati και διατρέχει την Ιταλία σε οκτώ ημέρες. Ξεκινά από το Misano, στο πλαίσιο του World Ducati Week και περνά από τη γραφική Βενετία, την πόλη-στολίδι των Δολομιτών Cortina d'Ampezzo, τα αλπικά περάσματα Stelvio και Pordoi, τη Λίμνη Garda, τις πόλεις Βερόνα και Μάντοβα για να καταλήξει στο Μουσείο Ducati στο Borgo Panigale στη Μπολόνια.

Οι συμμετέχοντες θα οδηγήσουν Multistrada V2 S, V4 S και V4 Rally σε ένα καθαρά ασφάλτινο ταξίδι.

Ducati Expedititon Masters 2026

Ισλανδία - DesertX σε ηφαίστεια και μαύρες ερήμους

18-24 Ιουλίου, 25-31 Ιουλίου και 2-8 Αυγούστου 2026, περίπου 1.500 km

Η πιο “σκληρή” αποστολή του προγράμματος γίνεται στην Ισλανδία και συνδυάζει άσφαλτο και εκτός δρόμου περιηγήσεις. Η διαδρομή περνά από ηφαίστεια, παγετώνες και εκτάσεις μαύρης λάβας, με τη Ducati DesertX να είναι το μοναδικό μοντέλο της αποστολής.

Απαιτείται εμπειρία και εξοικείωση με την εκτός δρόμου οδήγηση, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια θα υπάρχουν έμπειροι εκπαιδευτές που θα διασφαλίζουν καθοδήγηση και ομαλή διεξαγωγή του ταξιδιού.

Ducati Expedititon Masters 2026

ΗΠΑ – Στα εθνικά πάρκα Sequoia, Yellowstone και Yosemite

Σεπτέμβριος 2026, περίπου 4.800 km

Ένα μεγάλο ταξίδι με Multistrada, που ξεκινά και τελειώνει στο San Fransisco. Η διαδρομή έχει εξαιρετικό φυσιολατρικό ενδιαφέρον καθώς διασχίζει μερικά από τα εντυπωσιακότερα εθνικά πάρκα των ΗΠΑ, περνώντας περνά από Sequoia, Yosemite, Yellowstone, Utah, Idaho, Nevada, Wyoming, Montana και Oregon, πριν επιστρέψει στην California μέσω της Pacific Coast Highway 1 και της εμβληματικής γέφυρας Golden Gate.

Ducati Expedititon Masters 2026

Ιταλία - Από τον Futa Pass μέχρι τις ακτές του Αμάλφι

10-17 Οκτωβρίου 2026, περίπου 1.800 km

Το δεύτερο ιταλικό ταξίδι, αυτή τη φορά ξεκινά από το Μουσείο Ducati και κατευθύνεται νότια. Περιλαμβάνει τα ορεινά περάσματα Futa και Raticosa, περνώντας από Φλωρεντία, Σιένα, Ρώμη και καταλήγοντας στις διάσημες Ακτές του Αμάλφι. Οι συμμετέχοντες θα οδηγούν Multistrada V2 και V4.

Ducati Expedititon Masters 2026

Κάθε Expedition Masters περιλαμβάνει μοτοσυκλέτα της Ducati, πλοηγούς και εκπαιδευτές, τεχνική υποστήριξη, διαμονή, βίντεο και φωτογραφική κάλυψη

Ducati Expedititon Masters 2026

Ο εξοπλισμός παρέχεται από τις Dainese και AGV, ενώ τα ελαστικά είναι Pirelli Scorpion Trail II ή Rally, ανάλογα με τη διαδρομή.

Ducati Expedititon Masters 2026

Οι ημερομηνίες και οι εγγραφές για όλα τα ταξίδια του Expedition Masters 2026 είναι διαθέσιμες στο ducati.com, στην ενότητα των ταξιδιών DRE.

Ducati Expedititon Masters 2026