Husqvarna Mobility - Τέσσερα έτη εγγύησης στα ασφάλτινα μοντέλα της
Ο κατάλογος με τα μοντέλα που αφορά, και οι προϋποθέσεις για την νέα, εκτεταμένη χρονικά εγγύηση
Από τον
Κώστα Γκαζή
12/3/2026
Μετά την πρόσφατη ανάλογη κίνηση από την KTM, συνέχεια είχε όπως αναμενόταν η αντίστοιχη ανακοίνηση της Husqvarna Mobility για τετραετή κάλυψη από το πρόγραμμα εγγυήσεων Premium Manufacturer’s Warranty, το οποίο αφορά σε όλες τις νόμιμες για κυκλοφορία στον δρόμο μοτοσυκλέτες κατασκευής από το 2025 και έπειτα.
Η ανανεωμένη εγγύηση των τεσσάρων ετών εφαρμόζεται σε ολόκληρη τη street γκάμα της εταιρείας, ανεξάρτητα από τον κυβισμό του κινητήρα, και περιλαμβάνει μοντέλα που προηγουμένως δεν καλύπτονταν από την εκτεταμένη εγγύηση. Η επέκταση αυτή ενισχύει τη δέσμευση της εταιρείας για μακροχρόνια αξιοπιστία, υψηλή ποιότητα και καλύτερη εμπειρία ιδιοκτησίας.
Η νέα τετραετής Premium εργοστασιακή εγγύηση καλύπτει όλα τα μοντέλα που έχουν προδιαγραφές δρόμου στις κατηγορίες Travel, Naked και Supermoto και πιο συγκεκριμένα:
Naked
Husqvarna Svartpilen 125
Husqvarna Svartpilen 401
Husqvarna Svartpilen 801
Husqvarna Vitpilen 125
Husqvarna Vitpilen 401
Husqvarna Vitpilen 801
Travel
Husqvarna 701 Enduro
Husqvarna Norden 901
Husqvarna Norden 901 Expedition
Supermoto
Husqvarna 701 Supermoto
Σημαντικό είναι ότι η νέα κάλυψη ισχύει και για μοτοσυκλέτες Model Year 2025 που βρίσκονται ήδη στο στοκ των αντιπροσώπων, καθώς και για μοτοσυκλέτες που έχουν ήδη πωληθεί ή ταξινομηθεί (σσ. εννοεί μέχρι και του 2025, όχι νωρίτερα), αρκεί να πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις της εγγύησης. Η Premium Manufacturer’s Warranty παρέχεται δωρεάν σε όλους τους αναβάτες.
Για να διατηρηθεί η πλήρης διάρκεια της εγγύησης, όλα τα προγραμματισμένα service πρέπει να πραγματοποιούνται σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο Husqvarna Mobility, σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα συντήρησης για κάθε μοντέλο. Οι τυπικοί όροι και προϋποθέσεις της εργοστασιακής εγγύησης εξακολουθούν να ισχύουν.
Επιπλέον, πελάτες σε επιλεγμένες ευρωπαϊκές αγορές θα επωφεληθούν από το πρόγραμμα Service Activated Roadside Assistance (SARA). Με κάθε ετήσιο service σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο, η οδική βοήθεια επεκτείνεται έως και για 12 μήνες ή μέχρι το επόμενο προγραμματισμένο service, προσφέροντας επιπλέον σιγουριά στους αναβάτες σε όλη την Ευρώπη.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: