Η Aprilia ετοιμάζει τρίκυκλο ανταγωνιστή του Yamaha Niken

Η CVT μετάδοση φέρνει διαφοροποίηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/9/2020

Πατέντες που κατατέθηκαν φανερώνουν σχέδια της Aprilia να φέρει έναν ανταγωνιστή για το Yamaha Niken. Εμπειρία στα τρίκυκλα έχει, και μάλιστα μεγάλη καθώς την καλύπτει η ομπρέλα του ομίλου Piaggio με τις διάφορες εκδόσεις του πετυχημένου εδώ και πολλά χρόνια MP3. Ταυτόχρονα έχει και μία από τις πρώτες αυτόματες μοτοσυκλέτες, το Aprilia Mana που μπορεί να έχει σταματήσει η παραγωγή του αλλά με προσαρμογή στις νέες προδιαγραφές, θα μπορούσε να επιστρέψει. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν οι πατέντες καθώς τα σχέδια βασίζονται πάνω στο Mana.

Το Mana βέβαια είχε CVT μετάδοση, δηλαδή δούλευε σαν σκούτερ και μάλιστα ένα από τα ζητήματα που είχε ήταν η αρκετά νωρίς απεμπλοκή της σύμπλεξης κατά την επιβράδυνση. Ακριβώς όπως έκαναν τα παλαιότερα σκούτερ. Αυτό σημαίνει πως φρενάριζες και ξαφνικά έμπαινε νεκρά. Με την CVT αναγκαστικά θα γίνει αυτό, αλλά τα νέα σκούτερ σου δίνουν φρένο κινητήρα καθώς φρενάρεις, μέχρι να μπεις σε μονοψήφια νούμερα λίγο πριν σταματήσεις τελείως. Το Mana ήταν σαν να έβαζε νεκρά ακόμη και πάνω από τα είκοσι, που σημαίνει πως ξαφνικά έπρεπε να πιέσεις περισσότερο τα φρένα για να διατηρήσεις ίδιο το βαθμό επιβράδυνση. Δεν σου δημιουργούσε πρόβλημα αυτό, αλλά ήταν μία από τις διαφορές που είχε το Mana από τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες εξαιτίας της μετάδοσής του. Και αναφέρεται, γιατί ακριβώς εκεί εντοπίζεται και η διαφορά με το Yamaha Niken, στην τελείως διαφορετική προσέγγιση μετακίνησης.

Ανοίγοντας παρένθεση: Χρόνια μετά την πρώτη εμφάνιση του Aprilia Mana, η Honda έβγαλε μοτοσυκλέτα με κιβώτιο DCT, που σημαίνει πως υπάρχουν κανονικές ταχύτητες και η έννοια «αυτόματη μοτοσυκλέτα» άλλαξε για πάντα καθώς η DCT μετάδοση δεν έχει καμία σχέση με την ύπαρξη κανονικού κιβωτίου. Απαραίτητη παρένθεση γιατί ακόμα και τώρα θα βρεθεί κάποιος να βάλει αυτές τις δύο στο ίδιο τσουβάλι παρόλο που δεν υπάρχει απολύτως καμία σύνδεση.

Η ίδια η μετάδοση αυτομάτως διαφοροποιεί την υπό έρευνα πρόταση της Aprilia από το Yamaha Niken. Η εξίσου μεγάλη διαφορά φιλοσοφίας στην κατασκευή του εμπρός συστήματος σημαίνει πως δεν θα έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Ωστόσο όταν μιλάμε για τρίκυκλες μοτοσυκλέτες -και όχι σκούτερ- δεν έχουμε άλλα παραδείγματα σε παραγωγή, οπότε αυτομάτως μπαίνουν απέναντι και ας μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους.

Η Yamaha ήθελε να φτιάξει μία μοτοσυκλέτα με την οποία πέφτεις πολύ δύσκολα και παραμένει μοτοσυκλέτα με τα όλα της. Η Yamaha θα πει πως δεν πέφτεις κιόλας, αλλά όπως όλες οι δηλώσεις του marketing, έτσι κι αυτή είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά. Αν θυμάστε από όλα όσα έχουμε γράψει για τον Niken, πράγματι δεν πέφτεις εύκολα στις στροφές, αλλά κάλλιστα μπορεί να την πατήσεις κλείνοντας το γκάζι σε συνθήκες μειωμένης πρόσφυσης, αν πηγαίνεις γρήγορα. Το είχαμε αναλύσει στην δοκιμή του Niken αυτό και βγήκαμε σωστοί -για άλλη μία φορά- όταν αργότερα η Yamaha έφερε την έκδοση GT που βελτιώνει ακριβώς αυτό το φαινόμενο. Σε κακή πρόσφυση πάντως, το Niken στρίβει με άνεση και καταλήγεις να πηγαίνεις πιο γρήγορα από εκείνο που θα έκανες αν δεν είχες άλλο ένα τροχό εμπρός. Παραμένει μία σπορ μοτοσυκλέτα και όχι μία ακόμη λύση μετακίνησης με λίγη περισσότερη ασφάλεια ισορροπίας. Αυτή είναι η περίπτωση του Aprilia από την στιγμή που θα βασίζεται στο Mana με την CVT, σκουτερίσια εμφάνιση.

Εμπρός το νέο τρίκυκλο της Aprilia έχει μία εξέλιξη του συστήματος του MP3 και φαίνεται πως θα επιτρέπει και το κλείδωμα, θα μένει δηλαδή όρθιο χωρίς να το στηρίζει ο αναβάτης, πράγμα που δεν συμβαίνει στο Niken. Κατασκευαστικά το Niken έχει πιο ακριβό σύστημα δύο τροχών εμπρός γιατί χρησιμοποιεί τέσσερα αμορτισέρ, τα δύο σπαθιά σε κάθε πλευρά όπως είναι το όνομά του.

Το MP3 ήταν καλό για σκούτερ αλλά με το αμορτισέρ και τα αρθρωτά ψαλίδια πάνω από τους δύο τροχούς, υπήρχε πολύ βάρος μπροστά και ψηλά που αφαιρούσε πολλούς πόντους από την ευχαρίστηση στην οδήγηση. Για δεδομένα σκούτερ με στόχο την μετακίνηση, αυτό δεν ήταν προτεραιότητα. Το Quadro για παράδειγμα ήταν πολύ καλύτερο, το πρόβλημα ήταν πως το υπόλοιπο Quadro δεν ήταν σαν MP3. Το τρίκυκλο Mana θα συνδυάσει όλα τα παραπάνω με αμορτισέρ σε κάθε πλευρά και ελατήρια αντί για διπλά αμορτισέρ όπως το Niken. Πρακτικά μιλάμε για ψαλίδι αυτοκινήτου σε κάθε μπροστινό τροχό, αυτή ακριβώς είναι η φιλοσοφία αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα προφανώς.

Από το σχέδιο διακρίνεται και ένα μεγάλο μετατρόχιο. Δεν υπάρχει νούμερο αυτή την στιγμή αλλά θα μπορούσε το νέο τρίκυκλο Mana να έχει μετατρόχιο που επιτρέπει την οδήγησή του με δίπλωμα αυτοκινήτου, χωρίς να χρειάζεται να γίνει κάτι τέτοιο… με το δίπλωμα, ακριβώς όπως συμβαίνει με άλλα σκούτερ που υπάρχουν στην αγορά. Ίσως η Aprilia το φέρει αυτό σε μορφή μοτοσυκλέτας.

Σε κάθε περίπτωση το Aprilia Mana, δεν αναμένεται να είναι οδηγείται σαν το Yamaha Niken που εύκολα -πολύ εύκολα- μπορεί να κάνει και κάτι τέτοιο:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Suzuki XF650 Freewing - Έγινε αγνώριστο και έτοιμο για εντουροβόλτες και περιπέτειες

Από την Hessler Rallye Team - Ολική αλλαγή χαρακτήρα και 33 κιλά λιγότερα!
Suzuki XF Freewind αγνώριστο
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/2/2026

Η μανία του Stefan Hessler με τα Suzuki "χτύπησε" και το παλιό καλό Freewind, το οποίο δεν θυμίζει σε τίποτα τη μοτοσυκλέτα που αποτέλεσε τη βάση του και παρουσιάζεται έτοιμο και για χωμάτινες εξορμήσεις με αξιώσεις.

Η Hessler Rallye Team, του πρώην αγωνιζόμενου και μηχανικού Stefan Hessler, εξειδικεύεται στις βελτιώσεις V-Strom και όπως σας έχουμε πει και παλιότερα, με αφορμή τις μετατροπές που έκανε στο V-Strom 800 (περισσότερα εδώ), έχει κερδίσει και τον σεβασμό και την αναγνώριση της ίδιας της Suzuki που αξιοποιεί την πείρα του Hessler συμβουλευτικά. Παράλληλα, η εταιρεία του είναι η πρώτη που θα ασχοληθεί με τη βελτίωση της on-off της ιαπωνικής εταιρείας.

Ο Hessler θεωρεί ότι το Freewind είναι μια από τις πιο άσχημες μοτοσυκλέτες της Suzuki και αυτή ίσως να ήταν η αφορμή που έκατσε και ασχολήθηκε με μία μοτοσυκλέτα 30 ετών, η οποία άσχετα τι λέει ο Hessler, ήταν μια εξαιρετική πρόταση για την κατηγορία στην εποχή της και ιδιαίτερα αγαπητή για αυτά που μπορούσε να κάνει εδώ στο ΜΟΤΟ. 

Στα χέρια του Hessler το Freewind με τον αξιόπιστο αερόψυκτο κινητήρα του άλλαξε εντελώς μορφή με τον Γερμανό να παντρεύει τη σύγχρονη με τη ρετρό αλλά και τη rally raid αισθητική (δείτε τον πύργο και τα φωτιστικά σώματα μπροστά από το τιμόνι). Το τελικό αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρα μια on-off/enduro μοτοσυκλέτα που δεν έχει καμία σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης, ενώ σύμφωνα με τον Hessler δεν έχει χάσει τίποτα από την αξιοπιστία και τη χρηστικότητα που χαρακτήριζε το Freewind. Μέχρι και τα μαρσπιέ του συνεπιβάτη έχουν διατηρηθεί. 

Suzuki XF Freewind αγνώριστο

Για την βελτίωση της απόδοσης του κινητήρα και την αύξηση της ισχύος και της ροπής, το φιλτροκούτι είναι νέο, όπως και τα δύο καρμπυρατέρ που φροντίζουν για την τροφοδοσία του μονοκύλινδρου, ενώ νέα είναι και η ολόσωμη εξάτμιση με λαιμό της FMF και τροποποιημένο τελικό της Leo Vince. Οι αλλαγές συνεχίζονται και στο τροποποιημένο ρεζερβουάρ, που δίνει τη ρετρό πινελιά στη μοτοσυκλέτα με τη σχεδίασή του. Σε κίτρινο χρώμα, με κλασικό logo της Suzuki, ενώ κίτρινα είναι και τα λιγοστά πλαστικά, όπως και οι χούφτες. Η αντίθεση έρχεται από το μωβ-μπλε πλαίσιο με τα κέντρα των τροχών και τα μεταλλικά στοιχεία στις χούφτες να είναι επίσης βαμμένα στο ίδιο χρώμα.

Ο κινητήρας, το πλαίσιο και το ψαλίδι διατηρήθηκαν, με τις στάνταρ αναρτήσεις να παίρνουν την άγουσα για τα αποδυτήρια που λένε και στο ποδόσφαιρο. Τη θέση του συμβατικού πιρουνιού πήρε το ανεστραμμένο του DRZ-400SM με διαφορετικά λάδια, ελατήρια και βαλβίδες, ενώ πίσω τοποθετήθηκε πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ HRT Competition της Wilbers, με τη διαδρομή και στα δύο άκρα να αυξάνεται στα 205 από τα αρχικά 170 χλστ. Μια τιμή όχι ακραία αλλά σαφώς μεγαλύτερη από εκείνη των στάνταρ αναρτήσεων που δίνει στο αγνώριστο Freewind τη δυνατότητα να βγει στο χώμα με αξιώσεις για τον αναβάτη που δεν θέλει να πιέσει στο όριο. Σε συνδυασμό φυσικά με το μισό και πλέον σακί τσιμέντο λιγότερο σε βάρος που ευνοεί τη χρηστικότητα της μοτοσυκλέτας και στην καθημερινή μετακίνηση, με το βάρος της να ανακοινώνεται στα 143 κιλά!

Η διαδρομή των αναρτήσεων κρατήθηκε σε λογικά επίπεδα ώστε να μην αλλάξει προς το χειρότερο η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο, εκεί δηλαδή που το Freewind ξεχώριζε θετικά έναντι του ανταγωνισμού του. Στα φρένα τέλος τοποθετήθηκαν μεταλλικά σωληνάκια 

Αυτό που κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρουσα την πρόταση της Hessler Rallye Team είναι ότι μπορείτε και εσείς να κάνετε έτσι το δικό σας Freewind, παραγγέλνοντας όλα τα εξαρτήματα από την επίσημη ιστοσελίδα της γερμανικής εταιρείας. Η ανάρτηση που είναι και το πιο ακριβό κομμάτι κοστολογείται στα 1.439 ευρώ, ενώ στην ιστοσελίδα υπάρχει και το εικονιζόμενο κτι που ακολουθεί που μετατρέπει εμφανισιακά το Freewind σε rally-raid.