Η Γερμανία ψήφισε: Απαγόρευση κινητήρων εσωτερικής καύσης ως το 2030

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/10/2016

Η Bundesrat, το ανώτατο νομοθετικό Σώμα των Γερμανών, ψήφισε πριν λίγες μέρες υπέρ της απαγόρευσης όλων των κινητήρων εσωτερικής καύσης μέχρι το 2030. Η συγκεκριμένη νομοθεσία καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αξιολογήσει τους πρόσφατους φόρους που επιβλήθηκαν και τις πρακτικές συνεισφοράς των χωρών-μελών της Ε.Ε. σχετικά με το πόσο αποτελεσματικές είναι για την προώθηση της μετακίνησης με μηδενικούς ρύπους, ζητώντας να καταργηθεί ουσιαστικά η χαμηλή φορολόγηση στο πετρέλαιο κίνησης εντός των πλαισίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καλεί επίσης και τους Ευρωπαίους κατασκευαστές να  επανεξετάσουν τις υφιστάμενες πρακτικές φορολόγησης και δασμών, έτσι ώστε να δοθεί μια εκ νέου ώθηση στη λεγόμενη "πράσινη μετακίνηση".


Ο Oliver Krischer, από το νομοθετικό τμήμα των Οικολόγων, δήλωσε στο "Der Spiegel" αμέσως μετά την ψηφοφορία πως "αν λάβουμε σοβαρά υπόψη μας τη συμφωνία του Παρισιού  για περιορισμό των εκπομπών ρύπων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να κυκλοφορεί κανένας κινητήρας εσωτερικής καύσης στους δρόμους μέχρι το 2030."


Στη συνέντευξη που έδωσε στην MCN ο Karl Viktor Schaller, επικεφαλής του τμήματος εξέλιξης της BMW Motorrad, είπε πως μπορεί να απέχουμε 10 με 15 χρόνια από την εποχή που η αστική μετακίνηση θα είναι αποκλειστικά με ηλεκτροκίνητα οχήματα. Δήλωσε επίσης πως "μπορεί τελικά τα ηλεκτροκίνητα οχήματα να φτάσουν σε επίπεδα αυτονομίας των 200 χιλιομέτρων, αλλά είναι πολύ νωρίς να μιλάμε γι' αυτό. Μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα superbike είναι εφικτή, αλλά θα έχει πολύ περιορισμένη αυτονομία λόγω της υψηλής απόδοσης που πρέπει να διαθέτει. Ένα ηλεκτρικό GS θα χρειαζόταν μεγάλη αυτονομία και όχι τόσο υψηλές επιδόσεις. Μέχρι να καταλήξουμε σε μια ικανοποιητική λύση για την αυτονομία, θα χρειαστεί μεγάλο διάστημα ώστε να επεκταθούν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες πέρα από την αστική μετακίνηση."
Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι η BMW είναι ένα από τα εργοστάσια που έχει επενδύσει αρκετά στην τεχνολογία των ηλεκτρικών οχημάτων, τόσο σε ό,τι αφορά τα αυτοκίνητα της σειράς "i" όσο και στα scooter με τη σειρά C Evolution, της οποίας η εξέλιξη παρουσιάστηκε φέτος στην Intermot με δύο βελτιωμένες εκδόσεις scooter για τις οποίες διαβάσατε εδώ. Η μία μάλιστα ονομάζεται Long Range, και όπως μαρτυρά το όνομα πρόκειται για μια έκδοση στην οποία έχει δοθεί έμφαση στην αυτονομία (φτάνει τα 160 χιλιόμετρα) με μια σταθερή απόδοση 26 ίππων, χάρη στη νέα τεχνολογία μπαταριών από το ηλεκτροκίνητο i3 αυτοκίνητο της φίρμας.


Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας δεν είναι δεσμευτικό, οπότε υπάρχουν και πολλές πιθανότητες να μην πραγματοποιηθεί, αλλά μαρτυρά με τον πιο εμφατικό τρόπο τις προθέσεις των Γερμανών, ενώ θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι ιστορικά πολλοί γερμανικοί νόμοι έχουν επηρεάσει σημαντικά την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.