Η Indian κέρδισε το King of the Baggers του 2021 [VIDEO]

Αν έχει ρόδες, τότε τρέχει σε αγώνες
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/10/2020

Γιατί γίνονται αγώνες μοτοσυκλετών; Μήπως είναι η κατάκτηση των πρωταθλημάτων, η εξέλιξη της τεχνολογίας, η προβολή των χορηγών, τα τηλεοπτικά συμβόλαια, η δόξα και το χρήμα; Μπορεί να είναι όλα αυτά αν μιλάμε για τα MotoGP, τα WSBK, το MX, το Enduro και γενικά κάθε είδους παγκόσμιο και εθνικό θεσμό, όμως όταν μιλάμε για το King of the Baggers που έγινε στην πίστα της Laguna Seca και μάλιστα υπό την επίβλεψη της AMA στο πλαίσιο των αγώνων του Moto America, τότε ο βασικός σκοπός είναι η διασκέδαση και ο χαβαλές και τίποτε άλλο. Τουλάχιστον αυτή την προσέγγιση είχαν οι ένα εκατομμύριο τηλεθεατές και οι 30.000 επισκέπτες του facebook που παρακολούθησαν ζωντανά τα 13 αμερικάνικα bagger της Indian και την Harley Davidson να ξύνουν τις βαλίτσες τους στη διάσημη Crockscrew. Οι συμμετέχοντες όμως φαίνεται πως είχαν πάρει πολύ σοβαρά την αποστολή τους, με τα εργοστάσια της Indian και την Harley Davidson να παρουσιάζουν στη γραμμή της εκκίνησης μοτοσυκλέτες, που μόνο οι μετατροπές και τα “φτιαξίματα” ξεπερνούσαν σε κόστος τα 80.000 δολάρια η κάθε μία! Το ίδιο εντυπωσιακά είναι και τα ονόματα των αναβατών που είχαν “προσλάβει” για να πάρουν τη νίκη, με τον πρώην αναβάτη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος WSBK Ben Bostrom να καβαλά μια Harley Street Glide και τους  Tyler O’Hara και Frankie Garcia να είναι πάνω σε δύο Indian Challenger. Τις Indian τις είχε προετοιμάσει για τον αγώνα ο γνωστός μας Roland Sands με την S&S, ενώ και τα Harley είχαν πολλές μετατροπές στον κινητήρα τους, με εξαρτήματα από τον κόσμο των Dregster, όπως μηχανικούς υπερσυμπιεστές, εκκεντροφόρους, κεφαλές έμβολα, κιβώτια ταχυτήτων κ.τ.λ. Τελικός νικητής του αγώνα που είχε συνολικό μήκος 28 χιλιομέτρων ήταν ο O’Hara με την Indian, ενώ και στην τρίτη θέση συναντάμε άλλη μια Indian Challenger.

Φυσικά σε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες των 300 κιλών (τα Indian είχαν καταφέρει να τα κατεβάσουν στα 272 κιλά για τον αγώνα)  που έχουν σχεδιαστεί για βόλτες στην παραλιακή δεν έλειψαν τα παρατράγουδα. Ο Ben Bostrom εγκατέλειψε και ο νικητής του αγώνα ξεκίνησε με την μοτοσυκλέτα να έχει διαρροή στο πίσω φρένο! Σημασία όμως είχε η διασκέδαση και ο χαβαλές βλέποντας αυτά τα θηρία να φοράνε αθλητική ενδυμασία και να μπαίνουν στον αγωνιστικό στίβο. Στις ΗΠΑ βέβαια που υπάρχει η αιώνια κόντρα μεταξύ των οπαδών της Harley και της Indian, το αποτέλεσμα του αγώνα χαροποίησε ιδιαίτερα τους “Ινδιάνους” που ήδη έχουν ανοίξει λογαριασμό στο πρωτάθλημα Flat Track με την FTR 1200 και τώρα πήραν την πρώτη τους νίκη από την Harley και στους αγώνες ταχύτητας. 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»