Η MAG αποχωρεί από τη FEMA λόγω υποστήριξης της ηλεκτροκίνησης!

Με εξαιρετικά βιτριολικό κείμενο, που αναφέρει πως η FEMA ξεπούλησε τους αναβάτες και δεν τους αντιπροσωπεύει πια
MAG εκτός FEMA
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

13/5/2024

Η εθελοντική Ομάδα Δράσης Μοτοσυκλετιστών MAG, η οποία ίδρυσε το Ευρωπαϊκό Κίνημα για τα Δικαιώματα των Αναβατών το 1989, αποφάσισε να αποχωρήσει από την Ομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συλλόγων Μοτοσυκλετιστών επικαλούμενη τη δυσαρέσκειά της για την "άβουλη" στάση της FEMA απέναντι στην υποχρεωτική μετάβαση προς την ηλεκτροκίνηση.

Η MAG έχει επανειλημμένα εκφράσει τις ανησυχίες της για το χάσμα μεταξύ των απόψεων των απλών μοτοσυκλετιστών και της πολιτικής της FEMA. Τώρα το νέο σημείο αντιπαράθεσης είναι το μανιφέστο του μοτοσυκλετισμού για το οποίο διαβάσατε στο MOTO και μέσω αυτού οι ACEM, FEMA & FIM καλούν από τη μια τους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς να ενσωματώσουν τη μοτοσυκλέτα στις προτεραιότητές των πολιτικών τους, για την επερχόμενη περίοδο 2024-2029, και από την άλλη να υποστηρίξουν έμπρακτα την ηλεκτροκίνηση. Να θυμίσουμε πως το 2017 η MAG είχε κυρήξει "πόλεμο" στην απόφαση της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου για απαγόρευση πώλησης νέων οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης το 2040. Θυμίζουμε πως κατόπιν η βρετανική κυβέρνηση ξεκίνησε τις παλινωδίες, αλλάζοντας αρχικά το χρονοδιάγραμμα της απαγόρευσης για το 2030, στη συνέχεια... τη μετέφερε για το 2035, ενώ τώρα διαφαίνεται πως η απαγόρευση πιθανώς θα πάρει αναβολή για το 2040.

Σύμφωνα με τη MAG, το διοικητικό συμβούλιο της FEMA αντιστέκεται πεισματικά στις εκκλήσεις της εθελοντικής ομάδας δράσης για σκληρή στάση ενάντια στην ηλεκτροκίνηση "προσπαθώντας να προσηλυτίσει τους μοτοσυκλετιστές να αποδεχτούν την απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης". Ο πρόεδρος της MAG, Neil Liversidge, δήλωσε για αυτό το θέμα: "Η FEMA δεν έχει καμία σχέση με το θέμα. Σε καμία περίπτωση αυτό το έγγραφο δεν αντιπροσωπεύει με ακρίβεια τη συντριπτική πλειοψηφία των απόψεων των αναβατών σχετικά με την αναγκαστική μετάβαση προς την ηλεκτροκίνηση. Η αρχή του σπορ FIM το επινόησε, ο σύνδεσμος κατασκευαστών της Ευρώπης ACEM το αποδυνάμωσε, και το Δ.Σ. της ομοσπονδίας ευρωπαϊκών συλλόγων μοτοσυκλετιστών FEMA το πέρασε χωρίς καμία συμμετοχή από τις Εθνικές Οργανώσεις-Μέλη της FEMA. Αυτό που γίνεται σαφές είναι ότι η δημοκρατία έχει πεθάνει στη FEMA, και μαζί της το ανεξάρτητο Ευρωπαϊκό Κίνημα για τα Δικαιώματα των Αναβατών. Επί δέκα χρόνια η FIM συνωμοτούσε για να ελέγχει τη FEMA. Τώρα το έχει πετύχει μέσω της δράσης ιδιοτελών ανθρώπων που την έχουν υπονομεύσει για λογαριασμό των χρηματοδοτών της FIM. Τώρα η FIM θα κάνει αυτό που κάνουν πάντα οι μεγάλες επιχειρήσεις, θα υιοθετήσει το δρόμο της μικρότερης κόντρας με τις κυβερνήσεις και τις υπόλοιπες αρχές, ξεπουλώντας τους αναβάτες".

Θυμίζουμε πως πριν λίγο καιρό η Βρετανική Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών (BMF), είχε με τη σειρά της αποχωρήσει από την FEMA, κάνοντας λόγο για δυσβάσταχτο κόστος του ετήσιου παράβολου των 12.000 λιρών Αγγλίας, το οποίο πληρώνεις ώστε να είσαι μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συλλόγων Μοτοσυκλετιστών. Θα μπορούσε να είναι αυτός ο πραγματικός λόγος που αποχώρησε η MAG από τη FEMA; Δεν το γνωρίζουμε, όμως όπως και να έχει, η αντίθεση της βρετανικής εθελοντικής ομάδας δράσης στον υποχρεωτικό εξηλεκτρισμό είναι δεδομένη, και θα πρέπει να εισακουστεί, ώστε όπως έχουμε γράψει πολλές φορές το μέλλον να μην είναι αποκλειστικά ηλεκτρικό, αλλά να προσφέρει διαθέσιμες επιλογές για όλους, διατηρώντας και τον κινητήρα εσωτερικής καύσης στη ζωή.

FEMA

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.