Η MV Agusta στην Ελλάδα: Νέα εποχή με ισχυρές βάσεις

Αλλάζει σελίδα η Ιταλίδα ντίβα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/2/2024

Η MV Agusta ήταν και παραμένει μια εταιρεία που μας κάνει να ονειρευόμαστε. Ναι, πάντα έφτιαχνε και πάντα θα φτιάχνει μοτοσυκλέτες για την ελίτ του μοτοσυκλετισμού, αλλά ταυτόχρονα η παρουσία της στους δρόμους θα προσφέρει απόλαυση ακόμα σε εκείνους που απλώς την βλέπουν χωρίς ποτέ να την καβαλήσουν!

Μηχανολογικά έργα τέχνης με δύο ρόδες, που ομορφαίνουν τον χώρο γύρο τους. Πέρα όμως από την εμφάνιση, αντίστοιχα εξωτική και μοναδική είναι η τεχνολογία τους, με κορυφαίας ποιότητας υλικά και εξαρτήματα, αλλά και ένδοξη αγωνιστική ιστορία με 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα GP.

Αν είχαν ένα σοβαρό πρόβλημα, αυτό ήταν το επιχειρηματικό κομμάτι, με την εμπορική πορεία της να είναι μόνιμα μέσα σε μια μακροχρόνια οικονομική αστάθεια. Όχι πια!

Αντώνης Σαρακάκης (Business Center Manager Πετρόπουλος Α.Ε.)

Εδώ και δύο χρόνια, ο όμιλος της KTM άπλωσε ένα χέρι βοηθείας στην ιταλική εταιρεία, το οποίο στη συνέχεια έγινε μια σφιχτή αγκαλιά. Σήμερα λοιπόν, η MV Agusta έχει μπει σε μια νέα εποχή επιχειρησιακά, έχοντας τη δύναμη ενός από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσυκλετών του κόσμου.

Αυτή η θετική αλλαγή για την οικονομική και επιχειρηματική ευρωστία της, έχει προέκταση και στην Ελλάδα, όπου πλέον την αντιπροσώπευσή της έχει αναλάβει η εταιρεία Πετρόπουλος Α.Ε. (που ήδη αντιπροσωπεύει τον όμιλο της ΚΤΜ στην Ελλάδα).

Όλα τα παραπάνω έχουν άμεσο αντίκτυπο σε όλα τα επίπεδα του After Sales Service, δηλαδή στην παροχή ολοκληρωμένης υποστήριξης στους ιδιοκτήτες μετά την αγορά.

Ήδη ο όμιλος της KTM έχει ξεκινήσει την αναδιάρθρωση ολόκληρου του συστήματος παραγγελιών και διάθεσης ανταλλακτικών στο εργοστάσιο της Ιταλίας, εκσυγχρονίζοντας τις μεθόδους αποθήκευσης και διάθεσης των ανταλλακτικών προς το δίκτυο των αντιπροσώπων ανά τον κόσμο.

Αντίστοιχη δουλειά γίνεται και από την Πετρόπολος Α.Ε. εδώ στην Ελλάδα, διατηρώντας και εν ισχύοντας την συνεργασία της με την επιχείρηση Ευθυμίου ΜΟΤΟ στην Καλλιρόης που ήταν έως σήμερα η καρδιά της MV Agusta στη χώρα μας.

Παράλληλα με την οργανωτική αναδιάρθρωση των συστημάτων After Sales Service, η ιταλική εταιρεία πραγματοποιεί και μια συνολική αναβάθμιση στη γκάμα των μοντέλων της, με την προσθήκη της εντυπωσιακής LXP Orioli, που θα έρθει σύντομα στην Ελλάδα και αλλαγές στη γκάμα των μοντέλων της, ξεφεύγοντας ακόμα περισσότερο από τα συνηθισμένα.

Αυτή η νέα σελίδα για την παρουσία της MV Agusta στην Ελλάδα, άνοιξε με μια υψηλού επιπέδου δημοσιογραφική εκδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, όπου τα στελέχη της ελληνικής αντιπροσωπείας μας παρουσίασαν το πλάνο και τους τελικούς στόχους, μαζί με την φιλοσοφία της παρουσίας της MV Agusta μέσα στην ελληνική αγορά.

Μοναδικότητα, υψηλή αισθητική, μηχανολογική αρτιότητα, αλλά και αντίστοιχου επιπέδου συνολική εμπειρία συμβίωσης με μια μοτοσυκλέτα της Mv Agusta για όσους μπουν στο κλαμπ της Ιταλίδας ντίβας.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.