Η πρώτη after market carbon ζάντα για μονόμπρατσα και οδήγηση στο δρόμο

…και γιατί κάποιοι λένε πως ΔΕΝ θα πρέπει να τις χρησιμοποιείς στο δρόμο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/1/2021

Αυτό το ζευγάρι ζάντες από wave-carbon κατασκευάζονται από το εξειδικευμένο τμήμα του γερμανικού κολοσσού Thyssenkrupp (φτιάχνει από πλοία μέχρι στρόβιλους για πυρηνικά εργοστάσια) και είναι οι πρώτες after market για μονόμπρατσα ψαλίδια και για οδήγηση στο δρόμο. Πάντως η Ducati έχει χρησιμοποιήσει carbon ζάντες με έγκριση για τον δρόμο στις δύο τελευταίες Superleggera, την 1299 και την V4.

Η γερμανική εταιρεία έχει ήδη μια ολόκληρη σειρά street-legal carbon ζάντες για αυτοκίνητα. Οι συγκεκριμένες ζάντες ζυγίζουν λιγότερο από 2,5 κιλά η κάθε μία και σε σύγκριση με τα 4 κιλά που ζυγίζει περίπου η κάθε αλουμινένια ζάντα της Panigale V4, η Thyssenkrupp μας λέει πως έχουμε κέρδος έως 1,7 κιλά σε κάθε τροχό και πάνω από 2,5 κιλά στο σύνολο. Καθώς μιλάμε για ζάντες που είναι περιστρεφόμενο και μη-αναρτώμενο βάρος, τα μείον 2,5 κιλά έχουν τεράστια επίπτωση στο γυροσκοπικό φαινόμενο που επηρεάζει την ευελιξία της μοτοσυκλέτας και φυσικά στη λειτουργία των αναρτήσεων.  

Μέχρι τώρα υπήρχαν αρκετές after market carbon ζάντες για μονόμπρατσες μοτοσυκλέτες, αλλά ελάχιστες ήταν για χρήση στο δημόσιο δρόμο ή είχαν έγκριση τύπου για όλες τις χώρες. Κι εδώ είναι η μεγάλη “ανησυχία” μας για αυτές τις ζάντες, διότι το βασικό μειονέκτημα των εξαρτημάτων από carbon είναι πως όταν ξεπεράσεις το όριο των δυνάμεων που μπορούν να διαχειριστούν, τότε καταρρέουν ολοσχερώς.

Με άλλα λόγια, εκεί που μια ζάντα αλουμινίου θα στραβώσει αν περάσεις πάνω από μια απότομη ανωμαλία, η ζάντα carbon θα γίνει χαρτοπόλεμος. Γι΄αυτό και η χρήση τους έχει περιοριστεί στους ασφάλτινους αγώνες μέσα σε πίστα.

Για αγώνες σε δημόσιους δρόμους και φυσικά σε αγώνες off-road, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν ζάντες από σφυρήλατο αλουμίνιο ή μαγνήσιο. Αυτή τη στιγμή, carbon ζάντες με έγκριση για χρήση στο δρόμο έχει στα υπερ-αυτοκίνητά της η Koensegg και υπάρχει η αμερικάνικη Carbon Revolution που προμηθεύει την Ford για τα Mustang 350 GT και GT. Φυσικά στην ποδηλασία οι carbon ζάντες είναι ο κανόνας.

Όμως! Υπάρχουν ακόμα ενστάσεις για την ασφάλεια των carbon ζαντών στους δημόσιους δρόμους. Η σοβαρότερη προέρχεται από τον διάσημο σχεδιαστή της Formula 1 και της McLaren κύριο Gordon Murray. Ο κύριος αυτός έχει πάνω από 40 χρόνια πείρα στη χρήση carbon στα αυτοκίνητα της F1 και φυσικά το ευρύ κοινό τον έμαθε από το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής της McLaren την τριθέσια McLaren F1. Το 2020 παρουσίασε το δεύτερο υπερ-αυτοκίνητο δρόμου που σχεδίασε ο ίδιος χρησιμοποιώντας ξανά την τελευταία λέξη της τεχνολογίας από την Formula 1, αλλά όχι τις carbon ζάντες. Καθώς μιλάμε για αυτοκίνητο με τιμή πώλησης αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, προφανώς δεν ήταν το κόστος εκείνο που τον εμπόδισε να βάλει ζάντες carbon. Όπως ο ίδιο είπε όταν ερωτήθηκε, οι ζάντες carbon για τον δρόμο είναι επικίνδυνες διότι ακόμα και μια μικρή

ζημιά μπορεί να προκαλέσει την ολική καταστροφή τους και μάλιστα απρόβλεπτα. Επίσης η ακτινοβολία UV και η έκθεση στη θερμότατα προκαλούν γήρανση στο carbon και βάζουν όριο στη ζωή τους, το οποίο μάλιστα είναι δύσκολο να καθοριστεί με ακρίβεια.           

Καθώς αυτή είναι η πρώτη after market ζάντα carbon για μονόμπρατσες μοτοσυκλέτες και έγκριση για οδήγηση στο δρόμο (σύμφωνα με την γερμανική εταιρεία), δεν έχουμε φυσικά δεδομένα για την αντοχή τους σε πραγματικές συνθήκες. Τα πλεονεκτήματα είναι αδιαμφησβήτητα και σίγουρα δεν είναι χαζοί στα GP που τις χρησιμοποίησαν μέχρι να απαγορευτούν από τους κανονισμούς. Όμως για τον δρόμο υπάρχουν ακόμα ενστάσεις και μάλιστα από ανθρώπους που ξέρουν για το θέμα καλύτερα απ’ όλους μας…  

Δέκα χρόνια φυλακής στο Ιράν για τους Βρετανούς μοτοσυκλετιστές Lindsay και Craig Foreman

Καταδικάστηκαν για κατασκοπεία, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους 
Craig και Lindsey Foreman
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Όπως σας είχαμε ενημερώσει πρόσφατα, το ζευγάρι των Βρετανών Lindsay και Craig Foreman, που ταξίδευαν με μοτοσυκλέτες, είχε συλληφθεί στο Ιράν στις αρχές του 2025 με την κατηγορία της κατασκοπίας. Τώρα, έναν χρόνο αργότερα και μετά από μια δίκη-παρωδία τον περασμένο Οκτώβριο, καταδικάστηκαν σε δέκα χρόνια φυλάκιση, κατηγορία που η οικογένειά τους χαρακτηρίζει εντελώς αβάσιμη.

Το μεσήλικο ζευγάρι από το Sussex, συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2025, ενώ διέσχιζαν το Ιράν στο πλαίσιο του παγκόσμιου ταξιδιού τους. Αυτή την εβδομάδα, δικαστή του Επαναστατικού Δικαστηρίου της Τεχεράνης τους φόρτωσε με εξοντωτική ποινή δέκα χρόνια φυλακής.

Από τη στιγμή της σύλληψής τους, οι Lindsay και Craig κρατούνται χωριστά στη διαβόητη φυλακή Evin της Τεχεράνης, που εδώ και χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για καταγγελίες βασανιστηρίων και απάνθρωπων συνθηκών κράτησης.

Craig και Linsdey Foreman

Σύμφωνα με τον γιο της Lindsay, Joe Bennett, οι συνθήκες κράτησης είναι άθλιες, με το ζευγάρι να βιώνει συνθήκες φοβερής βρωμιάς με ποντικούς και βία από δεσμοφύλακες, ενώ και οι δύο φέρονται να έχουν χάσει σημαντικό βάρος κατά τη διάρκεια του 2025.

Τον Οκτώβριο του 2025, το ζευγάρι οδηγήθηκε σε μια τρίωρη ακροαματική διαδικασία στην Τεχεράνη. Η οικογένεια υποστηρίζει ότι δεν τους επιτράπηκε να παρουσιάσουν υπεράσπιση, ενώ μέχρι και την ανακοίνωση της ποινής στις αρχές του 2026 δεν παρουσιάστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να στηρίζει τις κατηγορίες περί κατασκοπείας!

Craig και Linsdey Foreman

Όπως όλοι καταλαβαίνουν, το ταξίδι στο Ιράν σίγουρα δεν είναι και το πιο ασφαλές, ιδίως για τους πολίτες χωρών όπως οι ΗΠΑ ή η Βρετανία, με τους “φρουρούς της επανάστασης” να είναι ιδιαίτερα καχύποπτοι απέναντί τους. Η οικογένεια των δυο άτυχων Βρετανών εντείνει τώρα τις πιέσεις προς την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, για να παρέμβουν, ζητώντας δικαιοσύνη.

Δυστυχώς το Ιράν βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξαιρετικά τεταμένες σχέσεις με τις ΗΠΑ, με πληροφορίες να αναφέρουν πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα για επίθεση των Αμερικανών τις επόμενες μέρες, κι έτσι σίγουρα αυτή η χρονική περίοδος είναι η χειρότερη για οποιαδήποτε μεσολάβηση για ευνοϊκότερη μεταχείριση των δυο Βρετανών από το τυραννικό καθεστώς της Τεχεράνης.