Η θέση της ΛΕΜΟΤ για τις επόμενες εκλογές ΑΜΟΤΟΕ

Επιζητούν την αλλαγή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/2/2021

Η ΛΕΜΟΤ αποτελεί θεμέλιο λίθο του οργανωμένου μοτοσυκλετισμού στην Ελλάδα, τον πρώτο για να ακριβολογούμε, με συνεχόμενες παρεμβάσεις στα κοινά από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε και σταθερά μέχρι και σήμερα. Πολλοί όροφοι έχουν προστεθεί από τότε στο οικοδόμημα του ελληνικού μοτοσυκλετισμού, αλλά αποτελεί αξίωμα δίχως να χρειάζεται εξήγηση πως αν τρίξουν τα θεμέλια κουνιούνται και οι όροφοι.

Με αφορμή τις επικείμενες εκλογές για την Αθλητική ΜΟΤΟΕ γίνονται πολλές ζυμώσεις αυτή την στιγμή και με σημερινό Δελτίο Τύπου που έστειλε η ΛΕΜΟΤ αποκαλύπτεται η μία πλευρά των πραγμάτων, όπου ξεκάθαρα η μεγάλη αυτή λέσχη με ορισμένους αγωνιζόμενους παίρνει θέση στηρίζοντας τον Δημήτρη Αθανασουλόπουλο, γνωστό ως DOC. Έχοντας μιλήσει μαζί τους, γνωρίζουμε πως η υποστήριξη αυτή δεν έρχεται τυφλά, αλλά στηρίζεται στις εξαγγελίες του κ. Αθανασουλόπουλου και έρχεται απαιτώντας την δέσμευση σε αυτές. Παραθέτουμε αυτούσιο το Δελτίο Τύπου όπως μας το έστειλε η ΛΕΜΟΤ:

 

 

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΜΟΤΟΕ της 27 Μαρτίου 2021.

 

H Λέσχη Ελλήνων Μοτοσυκλετιστών, ΛΕΜΟΤ, η μεγαλύτερη και με 42 χρόνια συνεχούς δράσης Μοτοσυκλετιστική Λέσχη στην Ελλάδα είναι εδώ και πολύ καιρό απόλυτα απογοητευμένη από την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον χώρο του Μοτοσυκλετιστικού Αθλητισμού στην Ελλάδα.

 

Μια κατάσταση που το κύριο βάρος ευθύνης πέφτει στην ΑΜΟΤΟΕ, την Ομοσπονδία που έχει την ευθύνη για την διαχείρηση των Μοτοσυκλετιστικών αθλημάτων στην Ελλάδα.

 

Η ΛΕΜΟΤ θεωρεί ότι έχει έρθει η ώρα για σημαντικές αλλαγές στο χώρο κατονομάζοντας παράλληλα το απερχόμενο Προεδρείο του ΔΣ της ΑΜΟΤΟΕ :

 

1.) Σαν αποτυχημένο για όσα ΔΕΝ έκανε για το άθλημα, με αποτέλεσμα αυτό να σέρνεται εδώ και πολλά χρόνια χωρίς προοπτική, χωρίς αγωνιζόμενους, χωρίς θεατές,

 

2.) Αλλά κυρίως κατηγορούμε το Προεδρείο του ΔΣ της ΑΜΟΤΟΕ σαν αποτυχημένο γι΄ αυτά που ΕΚΑΝΕ, διότι η αλαζονεία, ο εγωκεντρισμός, η έπαρση, ο μηδενισμός και η απαξίωση των πάντων, (δηλαδή ο τρόπος που λειτουργεί το απερχόμενο Προεδρείο του ΔΣ τα τελευταία χρόνια), είναι αυτός που οδήγησε την ΑΜΟΤΟΕ στην σημερινή ανυπόληπτη και θλιβερή της κατάσταση συμπαρασύροντας το σύνολο του αγωνιστικού χώρου.

 

Τους κατηγορούμε διότι με την αλαζονική τους συμπεριφορά θεωρώντας ότι λειτουργούν στο απυρόβλητο έφτασαν σε σκανδαλώδεις αποφάσεις που άγγιξαν το επίπεδο παρανομίας πχ παράνομες μεταγραφές αθλητών, αιφνίδια καθαίρεση της Πειθαρχικής Επιτροπής (ώστε να μην προκύψουν αποφάσεις που βλάπτουν συγκεκριμένα συμφέροντα), προσπάθεια για κατευθυνόμενες μεταγραφές, για να μην αναφερθούμε στους γκρίζους Οικονομικούς χειρισμούς που μεταφέρουν σημαντικότατες εκκρεμότητες και ενστάσεις στο μη ορατό μέλλον.

 

Η ΛΕΜΟΤ έχει κάνει για όλα τα παραπάνω επανειλημμένα επίσημες καταγγελίες και ενστάσεις τις οποίες το υπάρχον Προεδρείο του ΔΣ επιδεικτικά αγνοεί.

 

Όμως οι εκλογές του Μαρτίου είναι μπροστά μας και είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να γυρίσουμε σελίδα.

 

Η υποψηφιότητα του Δημήτρη Αθανασουλόπουλου (DOC) για την θέση του Προέδρου δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το ξεκαθάρισμα και την πρόοδο του χώρου σε θέματα που από χρόνια λιμνάζουν, και η επιτυχημένη σταδιοδρομία του στον χώρο της μοτοσυκλέτας από τις θέσεις του αγωνιζόμενου, του οργανωτή και του δημοσιογράφου, σε συνδυασμό με την στήριξη ισχυρής ομάδας στελεχών, συνηγορούν απόλυτα στην επίτευξη του στόχου της εξυγίανσης και αναβάθμισης του χώρου της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

 

Η ΛΕΜΟΤ με το βάρος της ευθύνης της 42χρονης επιτυχημένης εμπλοκής της στο χώρο στηρίζει την υποψηφιότητα Δημήτρη Αθανασουλόπουλου για την θέση του Προέδρου, του εύχεται καλή επιτυχία παράλληλα δεσμευόμενη σε κάθε βοήθεια που θα της ζητηθεί.

 

Το ΔΣ της ΛΕΜΟΤ.

Αθήνα,

26 Φεβρουαρίου 2021

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.