Η TVS εξαγόρασε την Norton!

Το τέλος ενός οικονομικού θρίλερ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/4/2020

Το 2020, αν μη τι άλλο, μπήκε με ένα ξέφρενο ρυθμό σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο μισό της χρονιάς έχουν συντελεστεί τόσες κοσμογονικές αλλαγές και εξελίξεις, όσες δεν είχαμε δει την τελευταία πενταετία! Σε κάθε γωνιά της Γης συντελούνταν κι από ένα τεράστιο γεγονός (όπως για παράδειγμα οι καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία που έκαναν μια ολόκληρη ήπειρο να υποφέρει και άλλαξαν σημαντικά το κλίμα ολόκληρου του πλανήτη), με αποκορύφωμα την πανδημία του κορωνοϊού.

Σε μικρότερη κλίμακα, στο δικό μας μοτοσυκλετιστικό σύμπαν, δεν έλειψαν τα μεγάλα και σημαντικά γεγονότα, με το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής να είναι η οικονομική περιπέτεια ενός θρυλικού ονόματος, της Norton, που εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο εμπορικό-οικονομικό θρίλερ. Είχαμε γράψει ένα αναλυτικό και άκρως αποκαλυπτικό άρθρο για το πώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία, ξεδιπλώνοντας όλες τις πτυχές της που είχαν ρίζες και στο ευρύτερο οικονομικό πεδίο της Μεγάλης Βρετανίας, με το ένα σκάνδαλο να ξεσπά μετά το άλλο.

Από τον περασμένο Ιανουάριο, η εταιρεία είχε περιέλθει σε καθεστώς διαχείρισης, αλλά αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Οι αποκαλύψεις για τις ατασθαλίες και την κακοδιαχείριση έρχονταν με καταιγιστικό ρυθμό και το μέλλον της Norton ήταν εξαιρετικά δυσοίωνο. Παρ’ όλα αυτά όμως, βάσει των τελευταίων εξελίξεων φαίνεται ότι η ιστορική βρετανική φίρμα θα έχει μια ακόμη ευκαιρία στην πολυτάραχη πορεία της.

Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή 17 Απριλίου, η ινδική εταιρεία TVS –η οποία κατασκευάζει μοτοσυκλέτες και σκούτερ- ανακοίνωσε επίσημα ότι εξαγόρασε την Norton έναντι 18,5 εκατομμυρίων ευρώ! Το ποσό μπορεί να ακούγεται σχετικά μικρό για μια τέτοια συναλλαγή, αλλά υπερκαλύπτει τις ανάγκες της εταιρείας προκειμένου να εξοφληθούν οι πιστωτές της. Είναι ουσιαστικά η επιβεβαίωση των όσων είχαμε γράψει πριν λίγο καιρό, για το έντονο ενδιαφέρον των Ινδών για την Norton.

Η συμφωνία περιλαμβάνει, φυσικά, την εμπορική επωνυμία και όλη την πνευματική ιδιοκτησία της Norton, η οποία αποτελεί αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο κεφάλαιο της φίρμας, μαζί με τα συμβόλαια των υπαλλήλων της. Όπως όμως προκύπτει από τους όρους της συμφωνίας, το διάσημο αρχηγείο της Norton στο Donington Hall δεν περιλαμβάνεται μέσα σ’ αυτήν, και μέσα στους επόμενους μήνες θα κλείσει οριστικά.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της TVS Motor Company, Sudarshan Venu, έκανε τις απαραίτητες δηλώσεις, μέσα από τις οποίες μπορεί κανείς να διακρίνει το δέος του για την Norton, μαζί με όποια σημειολογική υπόσταση ενέχουν, καθώς άλλη μια εμβληματική εταιρεία της Μ. Βρετανίας περιέρχεται σε ινδιακά χέρια (να θυμίσουμε εδώ το προηγούμενο της Royal Enfield, και την εξαγορά μεριδίου της Triumph από την Bajaj). “Είναι μια ιστορική στιγμή για εμάς στην TVS, είπε ο Venu. “Η Norton είναι μια ιστορική βρετανική φίρμα, με παγκόσμια απήχηση, και θα μας παρέχει τη  δυνατότητα να επεκταθούμε σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτή η συμφωνία, έρχεται σε απόλυτη ταύτιση με την προσπάθειά μας να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των απαιτητικών πελατών μας. Θα παρέχουμε την πλήρη στήριξή μας στην Norton για να επανακτήσει την λάμψη και την δόξα της σε παγκόσμιο επίπεδο.”

Από τις παραπάνω δηλώσεις, διακρίνεται και η αισιοδοξία για το μέλλον των νέων ιδιοκτητών της εταιρείας, με το πάγιο όμως ερώτημα να παραμένει: μπορεί πραγματικά η TVS να αντιστρέψει το κλίμα για την Norton; Όπως δείχνουν τα στοιχεία του ινδικού κολοσσού (οι οποίοι έχουν εδώ και πολλά χρόνια συνεργασία και με την BMW), μάλλον θα τα καταφέρει. Τα μεγάλα σκάνδαλα που ξέσπασαν πρόσφατα γύρω από το όνομα της Norton σίγουρα κλόνισαν σε μεγάλο βαθμό την αίγλη και το κύρος της, αλλά η δυναμική ενός τέτοιου ιστορικού και γεμάτου παράδοση ονόματος δεν θα της επιτρέψει να περάσει στη αφάνεια.

Το κλειδί και παράλληλα η πρόκληση για την TVS, προκειμένου να αρχίσει να διαγράφει η Norton μια επιτυχημένη πορεία, είναι ο συνδυασμός αυτής της παράδοσης με το πόσο προσιτές θα είναι στον κόσμο οι μοτοσυκλέτες της. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να κάνει τους υποψήφιους πελάτες να παραβλέψουν το ζοφερό οικονομικό παρελθόν των σκανδάλων και να γίνει η Norton άλλη μια ευρωπαϊκή εταιρεία που θα αναζητήσει την ευμάρεια και το μέλλον της στην Ινδία.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες