Ηλεκτρικά οχήματα: Κίνδυνος θάνατος ή απλά συμπτώσεις…

Βάζοντας το δάκτυλο στην πρίζα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2020

Όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με τη χρήση ηλεκτρικών συσκευών και μάλιστα με πολύ περίπλοκες λειτουργίες όπως τα Smartphone, τα PC, τα Laptop, τα Tablet, ακόμα και οι πιο φτηνές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές θέλουν πτυχίο πανεπιστημίου για να τις χειριστείς σωστά. Οπότε η είσοδος των ηλεκτρικών οχημάτων στη ζωή μας, τα οποία μάλιστα είναι πολύ πιο απλά σε κατασκευή από τα συμβατικά οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης, θα έπρεπε να είναι εντελώς απροβλημάτιστη και απόλυτα ασφαλής. Μια μπαταρία και ένας ηλεκτροκινητήρας πάνω σε ρόδες είναι και τίποτε άλλο. Όμως αν παρακολουθήσεις τις ανακλήσεις που έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν οι κατασκευαστές τους, θα παρατηρήσεις πως η ζωή μαζί τους δεν είναι τόσο απροβλημάτιστη. Πρόσφατα η Harley Davidson εξέδωσε ανάκληση για την LiveWire, όπου το πρόβλημα αφορούσε το απότομο “σβήσιμο” της μοτοσυκλέτας. Ακριβώς για την ίδια αιτία, η Zero ανακαλεί 64 μοτοσυκλέτες που κατασκεύασε για το 2021, λέγοντας πως το πρόβλημα αφορά έναν κεντρικό ρυθμιστή για την παροχή, ο οποίος διακόπτει την παροχή ρεύματος “αναπάντεχα”. Ως εδώ θα μπορούσαμε να μιλάμε για συμπτώσεις, αλλά την ίδια στιγμή η BMW έχει βγάλει οδηγία που αφορά όλους τους κατόχους plug-in αυτοκινήτων της, τους οποίους καλεί να μην φορτίζουν τα οχήματά τους και να χρησιμοποιούν ΜΟΝΟ τον συμβατικό κινητήρα, διότι υπάρχει περίπτωση να πιάσουν φωτιά. Το πρόβλημα με τις φωτιές των ηλεκτρικών και plug-in οχημάτων συνήθως σχετίζεται με τους ταχυφορτιστές, οι οποίοι υπερθερμαίνουν τις μπαταρίες. Μέρος του προβλήματος είναι φυσικά και οι ίδιες οι μπαταρίες, καθώς στην προσπάθειά τους οι κατασκευαστές να αυξήσουν την αυτονομία και να μειώσουν το βάρος τις φτάνουν στα όρια της σημερινής τεχνολογίας. Κυρίως όμως, το βασικό πρόβλημα είναι η τεράστια ηλεκτρική ενέργεια που διαχειρίζονται τα συστήματα των ηλεκτρικών οχημάτων και δεν έχει καμία σχέση με τις υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας. Επίσης θα πρέπει να καταλάβουμε πως σε αντίθεση με τα μηχανικά εξαρτήματα που συνήθως “προειδοποιούν” πριν την ολική καταστροφή, τα ηλεκτρικά εξαρτήματα είτε δουλεύουν, είτε δεν δουλεύουν και ο χρόνος χρήσης δεν έχει καμία σημασία, καθώς μπορεί να χαλάσουν την πρώτη ημέρα, αλλά μπορεί και να αντέξουν δεκάδες χρόνια.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!

Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/1/2026

Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.

Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.

Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.

Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.

Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:

  • Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
  • Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
  • Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
  • Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
  • Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
  • Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
  • Η σειρά 457 της Aprilia
  • Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα

Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)

Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India”

Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.

Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.

Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.

Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.

Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.

Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.