Ηλεκτρο-σοκ από την Ducati για e-bike

Το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/1/2019

Τη δεδομένη εποχή είναι πολλοί οι κατασκευαστές και τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο ανεξερεύνητο –προς το παρόν- σύμπαν των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είτε κατασκευάζοντας τέτοια μοντέλα, είτε παρουσιάζοντας πρωτότυπα concepts, ή ακόμη και αποκαλύπτοντας τα πλάνα τους για μεταπήδηση στην τεχνολογία των ηλεκτρικών μέσα στην επόμενη δεκαετία. Υπάρχουν όμως και ορισμένες εταιρείες που δηλώνουν πίστη στους κινητήρες επιδόσεων εσωτερικής καύσης. Η Ducati είναι μία από αυτές, ή τουλάχιστον όπως θα δούμε παρακάτω, ήταν μία από αυτές. Το μεγάλο αφεντικό της Ducati, άφησε να εννοηθεί ότι το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati να είναι πολύ πιο κοντά από ότι νομίζουμε.


"Το μέλλον είναι ηλεκτρικό και δεν απέχουμε πολύ από το να ξεκινήσουμε την παραγωγή τέτοιων μοτοσυκλετών", δήλωσε ο CEO Claudio Domenicali κατά την διάρκεια των βραβεύσεων του αγώνα Motostudent το περασμένο σαββατοκύριακο στην πίστα της Aragon. Η ομάδα από το πανεπιστήμιο της Bologna UniBo Rookie Team, η οποία έχει την υποστήριξη του ιδρύματος Ducati, κατέλαβε την τρίτη θέση στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.
Προφανώς αυτό το "δεν απέχουμε πολύ" είναι το μοναδικό στοιχείο το οποίο έχουμε για να πορευτούμε σχετικά με την έλευση ενός ηλεκτροκίνητου Ducati, αν και το συγκεκριμένο concept δεν είναι κάτι εντελώς ξένο για το εργοστάσιο της Bologna. Εδώ και αρκετό καιρό οι έννοιες "ηλεκτρικό" και "Ducati" φλερτάρουν σε διάφορες ειδήσεις, είτε όταν ο Domenicali οδήγησε ένα ηλεκτρικό Hypermotard με κινητήρα Zero FX στην Ταϊλάνδη, είτε όταν σχεδιάστηκε το Ducati Zero  από έναν φοιτητή της Πολυτεχνικής Σχολής Σχεδιασμού του Μιλάνου  σε συνεργασία με την εταιρεία. Υπήρξαν δηλαδή ενδείξεις ότι η Ducati έχει επιδείξει ένα διακριτικό ενδιαφέρον προς τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.


Το πώς θα μοιάζει πάντως ένα e-Ducati, απομένει ένα μεγάλο ερωτηματικό. Θα πορευτεί η εταιρεία προς ένα superbike επιδόσεων ή θα ακολουθήσει το μονοπάτι της Zero μπαίνοντας στα χωράφια των ηλεκτρικών on-off; Ή μήπως –κι αυτό είναι σίγουρα κάτι που θα κάνει αρκετούς να γελάσουν- θα προτιμήσει την επιλογή ενός ηλεκτρικού σκούτερ; Μέχρι να αποφασίσει το εργοστάσιο του Borgo Panigale να μας αποκαλύψει πλήρως τα πλάνα του για το ηλεκτρικό τους μέλλον, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να παίξουμε το εξαιρετικά ενδιαφέρον παιχνίδι της μαντεψιάς. Πώς θα θέλατε εσείς να είναι το πρώτο ηλεκτρικό Ducati…;

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.