Ηλεκτροκίνηση - Φορτιστές ανά 60 χιλιόμετρα σε βασικούς αυτοκινητοδρόμους της ΕΕ

Στόχος να επιτευχθεί το "Fit for 55" που προβλέπει μείωση εκπομπών ρύπων κατά 55% έως το 2030
Ηεκτροκίνηση
Από το

motomag

1/8/2023

Για τη στήριξη της αγοράς των ηλεκτρικών οχημάτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα 27 κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία ώστε να υπάρχουν φορτιστές ταχείας φόρτισης ανά 60 χιλιόμετρα σε βασικούς αυτοκινητόδρομους της Ε.Ε. μέχρι το 2028.

Οι υποχρεωτικοί ταχυφορτιστές στα 24.500 χιλιόμετρα αυτοκινητοδρόμων της ΕΕ -ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και οι ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι- πρέπει όλοι να έχουν ισχύ τουλάχιστον 400 kW έως το 2026, και 600 kW έως το 2028. Όσον αφορά στα ηλεκτρικά λεωφορεία και τα φορτηγά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όρισε σημεία φόρτισης σε απόσταση το πολύ 120 χιλιομέτρων μεταξύ τους έως το 2028, και με ισχύ από 1.400 έως 2.800 kW, ανάλογα με τον αυτοκινητόδρομο. Ακόμη ορίστηκε πως έως το 2031 θα πρέπει κάθε 200 χιλιόμετρα να υπάρχουν σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο. Εκτός όμως από τις τεχνικές αυτές απαιτήσεις στην πυκνότητα των φορτιστών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει επίσης περισσότερη απλότητα και διαφάνεια όσον αφορά την πληρωμή. Μέχρι στιγμής υπάρχουν πολύπλοκες εφαρμογές που δεν διευκολύνουν τους πελάτες κατά τη φόρτιση ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει η διαφάνεια που χρειάζεται. Με τα νέα δεδομένα θα πρέπει οι καταναλωτές να μπορούν να πληρώνουν εύκολα με κάρτες ή ανέπαφες συσκευές, ενώ οι τιμές πρέπει να εμφανίζονται στους πελάτες (ευρώ ανά kW).

Ηλεκτροκίνηση

Επιπρόσθετα έως το 2027, η ΕΕ θα αναπτύξει μια δημόσια βάση δεδομένων σταθμών φόρτισης, με πληροφορίες σχετικά με τις τιμές, τη διαθεσιμότητα και τους χρόνους αναμονής. Αναμένουμε να δούμε τις εξελίξεις σχετικά με την ηλεκτροκίνηση στην χώρα μας καθώς μέχρι στιγμής υπάρχουν περίπου 2.000 δημόσια σημεία φόρτισης.

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.