Ινδός Ghost Rider αναπαράγει το εφέ με την μοτοσυκλέτα σε φλόγες σε στιλ Bollywood [video]

Αντέχει το Bajaj…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/9/2020

Ινδός Youtuber έχει άλλη μία ιδέα για video, αναπαράγοντας το εφέ της ταινίας Ghost Rider με τον Nicolas Cage, αλλά με σαφώς μικρότερο budget από τα ψηφιακά εφέ του Hollywood - Που δεν ήταν και τα πιο ακριβά που έχει να επιδείξει η βιομηχανία θεάματος στις ΗΠΑ.

Μπορεί σε κάποια στιγμή να λέει στο video πως έχουν πάρει μέτρα ασφαλείας αλλά αυτό το σχόλιο είναι είτε χιουμοριστικό, είτε απλά εννοεί έναν κουβά με νερό που είχαν δίπλα τους διότι δεν υπάρχει καμία άλλη μέριμνα για την ασφάλειά τους, ξεκινώντας από τον ανύπαρκτο εξοπλισμό τους.

Τυλίγουν τους τροχούς με πανιά, τα εμποτίζουν με βενζίνη και μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω οι φλόγες τους έχουν τυλίξει, μαζί και το Bajaj Pulsar που καψαλίζει τα σωληνάκια των φρένων. Το εφέ όμως κρίνεται επιτυχημένο, και το φιλοθεάμων κοινό του Ινδού γιουτιούμπερ ικανοποιείται παρόλο που τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν πολύ ομαλά και λίγο έλειψε να αρπάξουν φωτιά τα μπατζάκια τους.

Το Bajaj συνεχίζει να δουλεύει μετά από αυτό και στο τέλος η μόνη επίπτωση είναι τα σκουπίδια που θα μείνουν πίσω.

Ας χρησιμοποιήσουμε όμως το παράδειγμα αυτού του video που το τεράστιο κοινό της Ινδίας το έχει αναδείξει ήδη σε viral εξυμνώντας την προσπάθεια, για να τονίσουμε τις διαφορές των δύο κόσμων. Διαφορές που αυτή την στιγμή φαινομενικά δεν μας επηρεάζουν με κάποιο τρόπο. Όσο όμως οι κατασκευαστές συνεχίζουν να επενδύουν σε νέα μοντέλα με γνώμονα τα τεράστια νούμερα της ασιατικής αγοράς, τόσο οι συνέπειες της διαφορετικής κουλτούρας θα βρίσκουν τον δρόμο τους στην δική μας καθημερινότητα. Για παράδειγμα η Suzuki Hayabusa που αναμένουμε να έρθει από το επόμενο έτος, έχει πάψει να εισάγεται στην Ευρώπη γιατί η Suzuki δεν ήθελε να επενδύσει νωρίτερα στο κόστος που χρειάζεται για να καλύψει τις προδιαγραφές. Μάλιστα τότε μία μερίδα του τύπου έγραφε πως η παραγωγή του Hayabusa σταματά, όταν στην πραγματικότητα το Hayabusa πουλά σαν τρελό, αλλά στην Ινδία όπου και κατασκευάζεται με τις δικές τους προδιαγραφές σε δικό τους εργοστάσιο γιατί αλλιώς το φορολογούν ανεβάζοντας την τιμή του στο 250% καθιστώντας απαγορευτική την αγορά του.

Αν υπήρχε εξίσωση, η εισαγωγή του Hayabusa στην Ευρώπη δεν θα είχε διακοπεί… Η βελτίωση του μοτοσυκλετισμού στην Ινδία θα είναι προς όφελος και δικό μας, γιατί θα έχουμε πληθώρα φθηνών αλλά αξιόλογων μοντέλων, όπως ήδη συμβαίνει με την Bajaj για παράδειγμα. Η Hero, αμιγώς Ινδική εταιρεία παραγωγής μοτοσυκλετών, είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής του κόσμου καθώς εδώ και τρία χρόνια η αγορά της Ινδίας προσπέρασε την Κίνα, αλλά τα μοντέλα της Hero δεν θα μπορούσαν με τίποτα να σταθούν στην Ευρωπαϊκή αγορά. Ξεκίνησαν την προσπάθεια της αναβάθμισής τους, με την συμμετοχή στο Dakar να είναι ένα από τα βήματα, αλλά τους λείπει η κουλτούρα. Κι αυτή η κουλτούρα, μολονότι χτίζεται πολύ γρήγορα στην Ινδία, όπως διαβάσατε από το πρόσφατο ταξίδι του περιοδικού ΜΟΤΟ, στο τεύχος 608 του Ιουλίου, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε πολύ μακριά από την πολυπόθητη εξίσωση…

 

 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες