Ισπανία - 18% αύξηση θανάτων μοτοσυκλετιστών το 2023 φέρνει υποχρεωτική χρήση γαντιών και full-face κράνους!

Παράλληλα, εισάγεται υποχρεωτική εκπαίδευση για οδηγούς αυτοκινήτου σε χειρισμό δικύκλων, που μέχρι τώρα οδηγούσαν 125 χωρίς προϋποθέσεις
Άνοδος θανάτων μοτοσυκλετιστών από τροχαία ατυχήματα στην Ισπανία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/1/2024

Η μεγάλη αύξηση των θανάτων αναβατών μοτοσυκλέτας και μοτοποδηλάτου το 2023, οδηγεί τις ισπανικές αρχές σε δέσμη μέτρων για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, στα οποία ξεχωρίζουν η υποχρεωτική χρήση full-face ή σπαστού κράνους (και όχι Jet), η υποχρεωτική χρήση γαντιών και υποχρεωτική πρακτική εκπαίδευση σε όσους οδηγούς ΙΧ θέλουν να οδηγήσουν δίκυκλο 125.

Στις 4 Ιανουαρίου 2024, ο υπουργός Εσωτερικών Fernando Grande-Marlaska παρουσίασε τον προσωρινό απολογισμό των ατυχημάτων που καταγράφηκαν στους ισπανικούς δρόμους κατά τη διάρκεια του 2023. Εκεί, σε 1.048 δυστυχήματα έχασαν τη ζωή τους 1.145 άνθρωποι, τρεις λιγότεροι σε σχέση με το 2022, και άλλοι 4.495 άνθρωποι υπέστησαν τραυματισμούς που χρειάστηκαν νοσηλεία. Το μελανό σημείο στα στατιστικά στοιχεία ήρθε από τον κόσμο των μηχανοκίνητων δικύκλων, εκεί που είχαμε συνολικά 299 νεκρούς το 2023, που σε σχέση με τους 254 του 2022 μεταφράζεται σε αύξηση 17,7%!

Θανάτοι από τροχαία δυστυχήματα στην Ισπανία
  2022 2023
Πεζοί 127 118
Ποδήλατα 43 45
VMP 1 1
Μοτοποδήλατα 13 13
Μοτοσυκλέτες 241 286
Ευπαθείς ομάδες 425 463
Τουρίστες 562 555
Βαν 68 42
Φορτηγά έως 3,5 τόνους 14 8
Μεγάλα φορτηγά 50 39
Λεωφορεία 11 1
Άλλα οχήματα 18 33
Διάφορα 0 2
Μένει να επιβεβαιωθεί 0 2
Σύνολο 1,148 1,145

Για την αύξηση των θανάτων αναβατών, σίγουρα θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του και το γεγονός πως στην ισπανική αγορά δικύκλου το 2023 είχαμε διψήφια άνοδο ταξινομήσεων. Συγκεκριμένα, η ισπανική αγορά έκλεισε με 225.440 ταξινομήσεις (στοιχεία ANESDOR), που μεταφράζονται σε άνοδο κατά 11,4% σε σχέση με το 2022, η καλύτερη επίδοση της αγοράς από το 2008. Κι αν αναρωτιέστε γιατί οι ισπανικές αρχές στοχεύουν ιδιαίτερα στα 125, αυτό συμβαίνει γιατί όπως και στην Ελλάδα (αλλά όπως και σε Γαλλία και Γερμανία μεταξύ άλλων) υπάρχει δυνατότητα ισοδυναμίας διπλωμάτων, με τους οδηγούς αυτοκινήτου να μπορούν να οδηγήσουν και μηχανοκίνητα δίκυκλα έως 125 κυβικών. Όμως αντίθετα με την Ελλάδα, που έχει από τις πιο αυστηρές νομοθεσίες ισοδυναμίες διπλωμάτων Β (αυτοκινήτου) και Α1 (μηχανοκίνητων δικύκλων 125 κ.εκ.), στην Ισπανία μέχρι πρότινος... αρκούσε να έχεις στην κατοχή σου δίπλωμα αυτοκινήτου για 3 χρόνια για να μπορείς αυτόματα να αγοράσεις και να οδηγήσεις μοτοσυκλέτα 125 κ.εκ. μέχρι 15 hp, χωρίς καμία θεωρητική ή πρακτική εξέταση!

Θυμίζουμε πως στην Ελλάδα, η ισοδυναμία διπλωμάτων, έχει μεν στόχο να αυξήσει τις πωλήσεις δικύκλου αλλά με μέριμνα, ώστε μα μην προκληθεί αύξηση τροχαίων ατυχημάτων.

Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα:

  • Για να οδηγήσει κανείς μοτοποδήλατο (50 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, και να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη.
  • Για να οδηγήσει κανείς Α1 μηχανοκίνητο δίκυκλο (έως 125 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη, και να κάνει υποχρεωτικά 5 μαθήματα πρακτικής εκπαίδευσης, ενώ στο δίπλωμα του θα αναγράφεται ο κωδικός “121”.

Τόσο η Γαλλία, όσο και η Γερμανία υποχρεώνουν τους οδηγούς αυτοκινήτου σε επιπλέον εξετάσεις για να οδηγήσουν δίκυκλο, κάτι που πλέον θα είναι υποχρεωτικό και στην Ισπανία. Σημειώστε πως για την ώρα το Υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας δεν έχει ανακοινώσει λεπτομέρειες για την ακριβή εκπαίδευση που θα πρέπει να περάσουν οι οδηγοί αυτοκινήτου για να οδηγήσουν 125.

Ένας επιπλέον λόγος που οι Ισπανοί στοχεύουν τα 125 είναι το τεράστιο μερίδιο της αγοράς τους, που το 2023 έφτασε το… 52%!

Τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει η Ισπανία για να μειώσει τους θανάτους αναβατών μηχανοκίνητων δικύκλων από τροχαία δυστυχήματα είναι τα εξής:

  1. Επικαιροποίηση του περιεχομένου των μαθημάτων ανάκτησης διπλωμάτων από όσους αναβάτες το έχουν χάσει, για τους οποίους θα προγραμματιστούν μαθήματα ασφαλούς και αποτελεσματικής οδήγησης.
  2. Καθιέρωση υποχρεωτικού κύκλου μαθημάτων για οδηγούς που έχουν για 3 έτη στην κατοχή τους άδεια οδήγησης Β και θέλουν να οδηγήσουν μοτοσικλέτες μέχρι 125 κυβικά εκατοστά.
  3. Υποχρεωτική χρήση ολόσωμου ή σπαστού κράνους και εγκεκριμένων γαντιών για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας στον δρόμο.

Αξίζει να σημειωθεί πως η πρώτη αντίδραση του ANESDOR (του δικού μας ΣΕΜΕ) απέναντι στα μέτρα ήταν τουλάχιστον διστακτική, καθώς σε δελτίο τύπου του ο Σύνδεσμος των Εισαγωγέων Δικύκλου της Ισπανίας ξεκινά μεν εκφράζοντας τη λύπη του για τους αυξημένου θανάτους, συνεχίζει όμως με κριτική, αναφέροντας πως “δεν έχει δοκιμαστεί επί μακρόν το πρότυπο των εξετάσεων σε Γερμανία και Γαλλία” και καταλήγει εκφράζοντας φόβο πως οι πωλήσεις θα πέσουν. Ναι, πιθανώς οι πωλήσεις θα πέσουν, όμως δεν ήταν, ούτε και είναι ποτέ λογικό να οδηγούν οι οδηγοί ΙΧ μοτοσυκλέτες 125 κυβικών χωρίς κανένα μάθημα.

Όσον αφορά στην υποχρεωτική χρήση εγκεκριμένων γαντιών, να θυμίσουμε πως αυτό το πολύ θετικό για τραυματισμούς αν και όχι για θανάτους μέτρο ισχύει ήδη στη Γαλλία από το μακρινό 2016 (!), με τους παραβάτες να πληρώνουν χρηματικό πρόστιμο και να δέχονται βαθμούς point system στο δίπλωμα τους.

Ένα μέτρο που βλέπουμε για πρώτη φορά είναι αυτό της υποχρεωτικής χρήσης full-face ή σπαστού (modular) κράνους, και μένει να δούμε αν θα ισχύσει για όλους τους δρόμους, ή μόνο για αυτοκινητόδρομους και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Τα μέσα του ισπανικού ειδικού τύπου διχάζονται ως προς το πού θα ισχύσει το μέτρο, όμως η ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών της Ισπανίας δεν κάνει διακρίσεις σε δρόμους, κάνοντας λόγο για κάθετη εφαρμογή του από όλους τους αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

Εκτός από τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις, οι οδηγοί ενθαρρύνονται από τις ισπανικές αρχές να συμμετέχουν ενεργά σε μαθήματα ασφαλούς οδήγησης και να υιοθετούν πρόσθετες πρακτικές που βελτιώνουν την ασφάλειά τους στο δρόμο.

Συνολικά τα μέτρα των Ισπανών κινούνται σαφέστατα προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ το μέτρο για τα full-face κράνη είναι σίγουρα μια αναβάθμιση ασφάλειας για όλους, που πρώτη φορά βλέπουμε να εισάγεται ως υποχρεωτικό, καθιστώντας αβέβαιο το μέλλον των jet / ανοιχτών κρανών στη χώρα.

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.