Ισπανία - 18% αύξηση θανάτων μοτοσυκλετιστών το 2023 φέρνει υποχρεωτική χρήση γαντιών και full-face κράνους!

Παράλληλα, εισάγεται υποχρεωτική εκπαίδευση για οδηγούς αυτοκινήτου σε χειρισμό δικύκλων, που μέχρι τώρα οδηγούσαν 125 χωρίς προϋποθέσεις
Άνοδος θανάτων μοτοσυκλετιστών από τροχαία ατυχήματα στην Ισπανία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/1/2024

Η μεγάλη αύξηση των θανάτων αναβατών μοτοσυκλέτας και μοτοποδηλάτου το 2023, οδηγεί τις ισπανικές αρχές σε δέσμη μέτρων για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα, στα οποία ξεχωρίζουν η υποχρεωτική χρήση full-face ή σπαστού κράνους (και όχι Jet), η υποχρεωτική χρήση γαντιών και υποχρεωτική πρακτική εκπαίδευση σε όσους οδηγούς ΙΧ θέλουν να οδηγήσουν δίκυκλο 125.

Στις 4 Ιανουαρίου 2024, ο υπουργός Εσωτερικών Fernando Grande-Marlaska παρουσίασε τον προσωρινό απολογισμό των ατυχημάτων που καταγράφηκαν στους ισπανικούς δρόμους κατά τη διάρκεια του 2023. Εκεί, σε 1.048 δυστυχήματα έχασαν τη ζωή τους 1.145 άνθρωποι, τρεις λιγότεροι σε σχέση με το 2022, και άλλοι 4.495 άνθρωποι υπέστησαν τραυματισμούς που χρειάστηκαν νοσηλεία. Το μελανό σημείο στα στατιστικά στοιχεία ήρθε από τον κόσμο των μηχανοκίνητων δικύκλων, εκεί που είχαμε συνολικά 299 νεκρούς το 2023, που σε σχέση με τους 254 του 2022 μεταφράζεται σε αύξηση 17,7%!

Θανάτοι από τροχαία δυστυχήματα στην Ισπανία
  2022 2023
Πεζοί 127 118
Ποδήλατα 43 45
VMP 1 1
Μοτοποδήλατα 13 13
Μοτοσυκλέτες 241 286
Ευπαθείς ομάδες 425 463
Τουρίστες 562 555
Βαν 68 42
Φορτηγά έως 3,5 τόνους 14 8
Μεγάλα φορτηγά 50 39
Λεωφορεία 11 1
Άλλα οχήματα 18 33
Διάφορα 0 2
Μένει να επιβεβαιωθεί 0 2
Σύνολο 1,148 1,145

Για την αύξηση των θανάτων αναβατών, σίγουρα θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του και το γεγονός πως στην ισπανική αγορά δικύκλου το 2023 είχαμε διψήφια άνοδο ταξινομήσεων. Συγκεκριμένα, η ισπανική αγορά έκλεισε με 225.440 ταξινομήσεις (στοιχεία ANESDOR), που μεταφράζονται σε άνοδο κατά 11,4% σε σχέση με το 2022, η καλύτερη επίδοση της αγοράς από το 2008. Κι αν αναρωτιέστε γιατί οι ισπανικές αρχές στοχεύουν ιδιαίτερα στα 125, αυτό συμβαίνει γιατί όπως και στην Ελλάδα (αλλά όπως και σε Γαλλία και Γερμανία μεταξύ άλλων) υπάρχει δυνατότητα ισοδυναμίας διπλωμάτων, με τους οδηγούς αυτοκινήτου να μπορούν να οδηγήσουν και μηχανοκίνητα δίκυκλα έως 125 κυβικών. Όμως αντίθετα με την Ελλάδα, που έχει από τις πιο αυστηρές νομοθεσίες ισοδυναμίες διπλωμάτων Β (αυτοκινήτου) και Α1 (μηχανοκίνητων δικύκλων 125 κ.εκ.), στην Ισπανία μέχρι πρότινος... αρκούσε να έχεις στην κατοχή σου δίπλωμα αυτοκινήτου για 3 χρόνια για να μπορείς αυτόματα να αγοράσεις και να οδηγήσεις μοτοσυκλέτα 125 κ.εκ. μέχρι 15 hp, χωρίς καμία θεωρητική ή πρακτική εξέταση!

Θυμίζουμε πως στην Ελλάδα, η ισοδυναμία διπλωμάτων, έχει μεν στόχο να αυξήσει τις πωλήσεις δικύκλου αλλά με μέριμνα, ώστε μα μην προκληθεί αύξηση τροχαίων ατυχημάτων.

Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα:

  • Για να οδηγήσει κανείς μοτοποδήλατο (50 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, και να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη.
  • Για να οδηγήσει κανείς Α1 μηχανοκίνητο δίκυκλο (έως 125 κ.εκ.) με δίπλωμα B, θα πρέπει να το έχει στην κατοχή του τουλάχιστον 6 έτη, να έχει συμπληρώσει ο ίδιος τα 27 έτη, και να κάνει υποχρεωτικά 5 μαθήματα πρακτικής εκπαίδευσης, ενώ στο δίπλωμα του θα αναγράφεται ο κωδικός “121”.

Τόσο η Γαλλία, όσο και η Γερμανία υποχρεώνουν τους οδηγούς αυτοκινήτου σε επιπλέον εξετάσεις για να οδηγήσουν δίκυκλο, κάτι που πλέον θα είναι υποχρεωτικό και στην Ισπανία. Σημειώστε πως για την ώρα το Υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας δεν έχει ανακοινώσει λεπτομέρειες για την ακριβή εκπαίδευση που θα πρέπει να περάσουν οι οδηγοί αυτοκινήτου για να οδηγήσουν 125.

Ένας επιπλέον λόγος που οι Ισπανοί στοχεύουν τα 125 είναι το τεράστιο μερίδιο της αγοράς τους, που το 2023 έφτασε το… 52%!

Τα μέτρα που ετοιμάζεται να πάρει η Ισπανία για να μειώσει τους θανάτους αναβατών μηχανοκίνητων δικύκλων από τροχαία δυστυχήματα είναι τα εξής:

  1. Επικαιροποίηση του περιεχομένου των μαθημάτων ανάκτησης διπλωμάτων από όσους αναβάτες το έχουν χάσει, για τους οποίους θα προγραμματιστούν μαθήματα ασφαλούς και αποτελεσματικής οδήγησης.
  2. Καθιέρωση υποχρεωτικού κύκλου μαθημάτων για οδηγούς που έχουν για 3 έτη στην κατοχή τους άδεια οδήγησης Β και θέλουν να οδηγήσουν μοτοσικλέτες μέχρι 125 κυβικά εκατοστά.
  3. Υποχρεωτική χρήση ολόσωμου ή σπαστού κράνους και εγκεκριμένων γαντιών για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας στον δρόμο.

Αξίζει να σημειωθεί πως η πρώτη αντίδραση του ANESDOR (του δικού μας ΣΕΜΕ) απέναντι στα μέτρα ήταν τουλάχιστον διστακτική, καθώς σε δελτίο τύπου του ο Σύνδεσμος των Εισαγωγέων Δικύκλου της Ισπανίας ξεκινά μεν εκφράζοντας τη λύπη του για τους αυξημένου θανάτους, συνεχίζει όμως με κριτική, αναφέροντας πως “δεν έχει δοκιμαστεί επί μακρόν το πρότυπο των εξετάσεων σε Γερμανία και Γαλλία” και καταλήγει εκφράζοντας φόβο πως οι πωλήσεις θα πέσουν. Ναι, πιθανώς οι πωλήσεις θα πέσουν, όμως δεν ήταν, ούτε και είναι ποτέ λογικό να οδηγούν οι οδηγοί ΙΧ μοτοσυκλέτες 125 κυβικών χωρίς κανένα μάθημα.

Όσον αφορά στην υποχρεωτική χρήση εγκεκριμένων γαντιών, να θυμίσουμε πως αυτό το πολύ θετικό για τραυματισμούς αν και όχι για θανάτους μέτρο ισχύει ήδη στη Γαλλία από το μακρινό 2016 (!), με τους παραβάτες να πληρώνουν χρηματικό πρόστιμο και να δέχονται βαθμούς point system στο δίπλωμα τους.

Ένα μέτρο που βλέπουμε για πρώτη φορά είναι αυτό της υποχρεωτικής χρήσης full-face ή σπαστού (modular) κράνους, και μένει να δούμε αν θα ισχύσει για όλους τους δρόμους, ή μόνο για αυτοκινητόδρομους και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Τα μέσα του ισπανικού ειδικού τύπου διχάζονται ως προς το πού θα ισχύσει το μέτρο, όμως η ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών της Ισπανίας δεν κάνει διακρίσεις σε δρόμους, κάνοντας λόγο για κάθετη εφαρμογή του από όλους τους αναβάτες μηχανοκίνητων δικύκλων!

Εκτός από τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις, οι οδηγοί ενθαρρύνονται από τις ισπανικές αρχές να συμμετέχουν ενεργά σε μαθήματα ασφαλούς οδήγησης και να υιοθετούν πρόσθετες πρακτικές που βελτιώνουν την ασφάλειά τους στο δρόμο.

Συνολικά τα μέτρα των Ισπανών κινούνται σαφέστατα προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ το μέτρο για τα full-face κράνη είναι σίγουρα μια αναβάθμιση ασφάλειας για όλους, που πρώτη φορά βλέπουμε να εισάγεται ως υποχρεωτικό, καθιστώντας αβέβαιο το μέλλον των jet / ανοιχτών κρανών στη χώρα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.