Ιταλία: Επιδότηση αγοράς δικύκλων ζητά η ANCMA

Ξεκίνησε συζήτηση για τα αυτονόητα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/5/2020

Με μια επίσημη επιστολή του, ο Σύνδεσμος Κατασκευαστών Δικύκλων και Ποδηλάτων της Ιταλίας (ANCMA) ζήτησε από την ιταλική κυβέρνηση να επιδοτήσει την αγορά δικύκλων μέσω του προγράμματος για την προστασία του περιβάλλοντος. Ουσιαστικά δηλαδή ζήτησε να επιχορηγούνται όλα τα δίκυκλα από το ταμείο των 255 εκατομμυρίων ευρώ που έχει δεσμεύσει η Ιταλία για την επιδότηση οχημάτων φιλικά προς το περιβάλλον. Προς το παρόν μόνο τα ηλεκτρικά δίκυκλα (μοτοσυκλέτες και ηλεκτρικά ποδήλατα) επιχορηγούνται έως και 1.500 ευρώ από το ιταλικό κράτος.

Ο πρόεδρος της ANCMA, κύριος Paolo Magri, αναφέρει στην επιστολή του πως αυτή η επιχορήγηση θα πρέπει να επεκταθεί σε κάθε μορφής δίκυκλο, ακόμα και σε εκείνα με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης. Τα επιχειρήματά του είναι φυσικά τα αυτονόητα. Δηλαδή πως οποιοδήποτε δίκυκλο, ρυπαίνει πολύ λιγότερο από κάθε αυτοκίνητο για κάθε χιλιόμετρο που κάνει σε πραγματικές συνθήκες και επιπλέον δεν δημιουργεί μποτιλιάρισμα, ούτε επιφορτίζει τα μεγάλα αστικά κέντρα με το πρόβλημα της στάθμευσης. Επιπλέον, λόγω των όσων έγιναν με τον COVID-19, τα δίκυκλα είναι ο ασφαλέστερος τρόπος μετακίνησης σε συνθήκες πανδημίας. Αυτό το τελευταίο ήταν άλλωστε και το βασικό επιχείρημα της FEMA (που στηρίζει και η ΑΜΟΤΟΕ στην χώρα μας), το οποίο όμως θα πρέπει να συνδεθεί και με την αλλαγή των όσων ισχύουν για την απόκτηση διπλωμάτων στη χώρα μας. Προφανώς τα οικονομικά συμφέροντα του κλάδου του αυτοκινήτου είναι πολύ μεγαλύτερα από εκείνα της βιομηχανίας δικύκλων και φαντάζει δύσκολο να δούμε τους πολιτικούς να ασπάζονται την… πραγματικότητα. Επίσης η Γερμανία, θέλει λυσσαλέα την επιβολή χρήσης ηλεκτρικών οχημάτων στην Ευρώπη όσο πιο γρήγορα γίνεται. Η Μέρκελ, τη στιγμή που πέθαινε κόσμος στα νοσοκομεία και χιλιάδες εργαζόμενοι έχαναν τις δουλειές τους, έκανε δήλωση-σύσταση πως δεν πρέπει οι κρατικοί προϋπολογισμοί να χαλαρώσουν τους “περιβαντολλογικούς” στόχους τους, δηλαδή να βάλουν χέρι στα λεφτά των επιδοτήσεων για την ηλεκτροκίνηση, αλλά και να χαλαρώσουν τα πρόστιμα για τις εκπομπές CO2 στις βιομηχανίες. 

Η Γερμανία καίγεται τόσο πολύ για την ηλεκτροκίνηση διότι έχει ήδη πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος για να καλύψει τις νέες ανάγκες κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος που θα δημιουργηθούν, ενώ είναι μία από τις ελάχιστες χώρες που κατασκευάζει στροβίλους για τις τουρμπίνες των πυρηνικών εργοστασίων. Ταυτόχρονα έχει μεγάλες ανάγκες για ενέργεια λόγω της βιομηχανικής δραστηριότητάς της, με αποτέλεσμα να είναι πολύ εξαρτημένη από το φυσικό αέριο της Ρωσίας και το πετρέλαιο του ΟΠΕΚ (τις τιμές του οποίου καθορίζουν ουσιαστικά οι ΗΠΑ…). Με άλλα λόγια, όσο πιο γρήγορα και απότομα περάσουμε από τα συμβατικά οχήματα στην ηλεκτροκίνηση, τόσο πιο ισχυρή θα γίνει η βιομηχανία και η οικονομία της Γερμανίας, καθώς από αυτούς θα αναγκαστούν να αγοράσουν τεχνολογία οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Οπότε ναι μεν τα επιχειρήματα για επιδότηση των συμβατικών δικύκλων από χρήματα για το περιβάλλον είναι απόλυτα λογικά, εν τούτοις προσκρούουν σε πολύ πιο ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που ήδη έχουν δρομολογηθεί. 

Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!

Η πρωτιά που είχαμε προ κρίσης εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη χώρα μας
Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2026

Η περασμένη χρονιά, 2025, ολοκληρώθηκε σηματοδοτώντας ένα ακόμη 12μηνο σταθερής ανάπτυξης για την ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας. Φτάνοντας στις 80.416 ταξινομήσεις, τα στοιχεία δείχνουν πως η αγορά μας έχει ανακάμψει από τα δύσκολα μνημονιακά χρόνια, φτάνοντας ξανά σε επίπεδα προ 20ετίας.

Ανάλογα νούμερα βλέπαμε την περίοδο 2004-2006, όταν η αγορά της χώρας μας κυμαινόταν γύρω από τις 80.000 ταξινομήσεις, πριν φτάσει η κρίση που τη βύθισε στα επίπεδα των 30.000, με το ελάχιστο να σημειώνεται το 2017 με 28.852 – μια βουτιά που δεν παρατηρήθηκε σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε τέτοιο μέγεθος κατά τη δύσκολη αυτή περίοδο.

Το 2005 είχε κυκλοφορήσει μια εκτενής μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία αναδεικνυόταν η σημασία της μοτοσυκλέτας στην ελληνική κοινωνία, καθώς ήδη από τότε η Ελλάδα μετρούσε 101 μοτοσυκλέτες ανά 1.000 κατοίκους, νούμερο απλησίαστο για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή αγορά.

Η κοντινότερη επίδοση καταγραφόταν στην Ελβετία με 80 μοτοσυκλέτες/1000 κατοίκους και μετά ακολουθούσαν οι Ιταλία με 79, η Γερμανία με 46 και η Ισπανία με 42.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν η αγορά μας ανέκαμψε σημαντικά και με σταθερή πρόοδο έχει ξαναφτάσει σήμερα σε επίπεδα που είχαμε να δούμε για σχεδόν 20 χρόνια. Στο ίδιο διάστημα οι ευρωπαϊκές αγορές βιώνουν μια πιο σύνθετη κατάσταση, όπου για παράδειγμα το 2025 έκλεισε με αισθητή πτώση για τέσσερις από τις πέντε μεγαλύτερες αγορές: Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία είδαν τις αγορές τους συρρικνώνονται σε ποσοστά από -6% (Ιταλία) ως και -36,7% (Γερμανία), με μόνη την Ισπανία να βλέπει θετικό πρόσημο (+8,3%), ενόσω η Ελλάδα συνέχισε τη διαρκή άνοδο μαζεύοντας άλλο ένα 3,12% για να φτάσει στις 80.416 ταξινομήσεις της περασμένης χρονιάς.

Στα δε νούμερα αυτά υπολογίζονται μόνο οι πωλήσεις καινούργιων μοτοσυκλετών, αγνοούν δηλαδή τις εισαγωγές μεταχειρισμένων από το εξωτερικό, ούτε οι πωλήσεις ειδικών κατηγοριών, όπως οι off-road που στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας.

Η Ελλάδα παραμένει η αναλογικά πρώτη χώρα της Ευρώπης σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους, παρότι είναι μια από τις πληθυσμιακά μικρότερες και φτωχότερες, αλλά και κόντρα σε ένα κράτος που κάνει ό,τι μπορεί για να μας αναγκάσει να τις παρκάρουμε: μπάχαλο με την έκδοση πινακίδων, ανελέητο κυνήγι στο παρκάρισμα παρότι δεν προσφέρεται καμιά εναλλακτική λύση, ολοένα και αυστηρότερα πρόστιμα με αφαίρεση διπλώματος για ψύλλου πήδημα, ληστρικοί και αυθαίρετοι φόροι επί φόρων, υψηλότατος ΦΠΑ σε υποχρεωτικό εξοπλισμό και οδικές υποδομές που κάνουν ό,τι μπορούν για να απειλήσουν τη σωματική μας ακεραιότητα.

Σε αυτό το κλίμα και κόντρα σε κάθε λογική, η Ελλάδα παραμένει ισχυρό προπύργιο της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη και τα νούμερα το αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας: απ’ το ναδίρ του 2017 ως την επίδοση του 2025 μεσολαβούν εννιά χρόνια που αναλογούν σε αύξηση των ταξινομήσεων κατά +178,7%!

Ο κόσμος μιλάει, το κράτος άραγε ακούει;