FEMA και MOTOΕ: Οι μοτοσυκλέτες λύσεις για την πανδημία

Επιβεβαιώνονται και επίσημα όλα όσα γράψαμε
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/4/2020

Η ΜΟΤΟΕ προχώρησε σε μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα καμπάνια, σχετικά με το πόσο ασφαλής επιλογή είναι οι μοτοσυκλέτες για την δεύτερη φάση της πανδημίας του κορωνοϊού, και το πόσο εναρμονίζονται με τις νέες συνθήκες της προφύλαξης και της κοινωνικής αποστασιοποίησης, που πρέπει να τηρήσουμε μετά την άρση των πρώτων περιοριστικών μέτρων.

Η συγκεκριμένη καμπάνια προέκυψε και από την τοποθέτηση της FEMA και πιο συγκεκριμένα από το μακροσκελές δελτίο τύπου που έδωσε στην δημοσιότητα ο Γενικός Γραμματέας, Dolf Willigers (που μεταφράστηκε από τον Παναγιώτη Καλαϊτζή, Έφορο Τουρισμού της ΜΟΤΟΕ), στο οποίο αναφέρονται όλοι αυτοί οι λόγοι που καθιστούν τα δίκυκλα ως το ασφαλέστερο –από υγειονομικής άποψης- μέσο μεταφοράς.

Προφανώς για τους αναγνώστες μας αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζουν κάτι τέτοιο, καθώς έχουμε γράψει αρκετές φορές (όπως και στο motorial του τεύχους που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα μεθαύριο την Πέμπτη 30 Απριλίου), τα οφέλη που προσφέρει στην ατομική μετακίνηση η μοτοσυκλέτα, σε ότι αφορά την αναγκαστική απόσταση που κρατάς από τον περίγυρο, αλλά και την έμμεση προστασία που προσφέρει ο εξοπλισμός αναβάτη, όπως τα γάντια και το κράνος.

Από την άλλη, μετά το πώς έχουν διαμορφωθεί οι συνθήκες τόσο σε κοινωνικό όσο και οικονομικό επίπεδο, η μετακίνηση και οι μεταφορές θα έχουν βαρύνουσα σημασία στην ανοικοδόμηση της υπό κατάρρευσης οικονομίας, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κι εκεί οι μοτοσυκλέτες –και τα δίκυκλα γενικότερα- θα παίξουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη στην ευκολία και την εξοικονόμηση χρόνου που προσφέρουν.

Αυτό βέβαια δεν είναι κάποια μαγική φόρμουλα, ούτε χρειάζονται γνώσεις εξειδικευμένες για να το αντιληφθεί κανείς, γι' αυτό και ήδη βλέπουμε πως πολλές κυβερνήσεις σε χώρες που έχουν πληγεί άσχημα από την πανδημία, όπως η Ιταλία για παράδειγμα, ήδη προσανατολίζονται στο να προσφέρουν κίνητρα στον κόσμο για την αγορά δικύκλων.

Η Ελλάδα, η χώρα στην οποία μπορεί να κυκλοφορεί κανείς 12 μήνες το χρόνο με μοτοσυκλέτα, χάρη στο ήπιο κλίμα μας, θα φανταζόταν κανείς πως είναι η ιδανική περίπτωση για να συμβεί κάτι τέτοιο και θα είχε απόλυτο δίκιο, αλλά…

Αυτό το "αλλά" είναι μια μεγάλη "πληγή" που έγκειται στο ότι εδώ στην Ελλάδα, την χώρα που επέδειξε την μεγαλύτερη ωριμότητα και σωστή στρατηγική απέναντι σε ένα παγκόσμιο πανδημικό φαινόμενο με αξιοθαύμαστη αποτελεσματικότητα, έχουμε εμμονές και αρνούμαστε να ακολουθήσουμε αντίστοιχα σωστά παραδείγματα των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Ο λόγος για τη μη εναρμόνισή μας με τα ηλικιακά όρια που ισχύουν στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες για την απόκτηση διπλωμάτων, αλλά και στην απαγόρευση οδήγησης μικρών μοτοσυκλετών έως 125cc με δίπλωμα αυτοκινήτου.

Προσοχή, δεν λέμε αυτό να γίνεται ανεξέλεγκτα, όπως άλλωστε έχουμε ξαναγράψει και στην αποκλειστική συνέντευξη με με τον πρώην Υπουργό Μεταφορών, τον κ. Μαυραγάνη, όπου είχαμε προτείνει τα υποχρεωτικά μαθήματα και την εκπαίδευση σε κατόχους διπλωμάτων αυτοκινήτου, ώστε να μπορούν να οδηγούν μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες. Αυτό θα έδινε μια πραγματική ώθηση με άμεσα και απτά αποτελέσματα ακόμη και στην οικονομία, σε συνδυασμό με αυτό που λέμε παραπάνω για την σπουδαιότητα της προσωπικής μετακίνησης στην μετά κορωνοϊού εποχή.

Εκτός και αν αισθανόμαστε περήφανοι σαν χώρα, με φαινόμενα όπως αυτά που συναντήσαμε πέρσι, όταν και είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με μια μεγάλη μερίδα από τις σχολές οδηγών, με πολίτες που έτρεχαν να βγάλουν δίπλωμα την τελευταία στιγμή πληρώνοντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, για να αποφύγουν μια καταδικαστική απόφαση σε δικαστήριο. Δεν μπορεί με άλλα λόγια το κράτος να μιλά για υπευθυνότητα και ώριμη στάση από τη μια μεριά –όπως στην περίπτωση της πανδημίας- και από την άλλη να εθελοτυφλεί βλέποντας ανθρώπους που οδηγούν έτσι κι αλλιώς μοτοσυκλέτες παράνομα, για να βγάλουν δίπλωμα μόνο όταν αναγκαστούν επειδή τους σταμάτησε ένα μπλόκο.

Ακόμη και το επιχείρημα ότι έτσι μπορεί να χαθούν χρήματα από τα κρατικά ταμεία –είπαμε η έκδοση διπλώματος είναι ένα ακριβό… σπορ- είναι έωλο, μιας και από την στιγμή που θα μπει περισσότερος κόσμος στην μοτοσυκλέτα θα κινηθεί ένα εξίσου μεγάλο κομμάτι της οικονομίας.

Τώρα λοιπόν με τις ανάγκες για διατήρηση της κοινωνικής αποστασιοποίησης και για γρήγορες και αποτελεσματικές μετακινήσεις του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, είναι κρίμα να αφήσουμε μια ακόμη ευκαιρία να πάει χαμένη. Η πολιτεία θα βγει διπλά κερδισμένη από αυτό, καθώς θα δώσει μια μερική ώθηση σε έναν κλάδο της αγοράς που έχει χτυπηθεί και μπορεί να ανακάμψει με τεράστια οφέλη για τα κρατικά ταμεία, και από την άλλη θα δώσει λύση -τηρώντας παράλληλα και τα πρωτόκολλα διασφάλισης της υγείας- σε ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που θα έχει ανάγκη για μετακίνηση.

 

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.