Ιταλία: Επιδότηση αγοράς δικύκλων ζητά η ANCMA

Ξεκίνησε συζήτηση για τα αυτονόητα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/5/2020

Με μια επίσημη επιστολή του, ο Σύνδεσμος Κατασκευαστών Δικύκλων και Ποδηλάτων της Ιταλίας (ANCMA) ζήτησε από την ιταλική κυβέρνηση να επιδοτήσει την αγορά δικύκλων μέσω του προγράμματος για την προστασία του περιβάλλοντος. Ουσιαστικά δηλαδή ζήτησε να επιχορηγούνται όλα τα δίκυκλα από το ταμείο των 255 εκατομμυρίων ευρώ που έχει δεσμεύσει η Ιταλία για την επιδότηση οχημάτων φιλικά προς το περιβάλλον. Προς το παρόν μόνο τα ηλεκτρικά δίκυκλα (μοτοσυκλέτες και ηλεκτρικά ποδήλατα) επιχορηγούνται έως και 1.500 ευρώ από το ιταλικό κράτος.

Ο πρόεδρος της ANCMA, κύριος Paolo Magri, αναφέρει στην επιστολή του πως αυτή η επιχορήγηση θα πρέπει να επεκταθεί σε κάθε μορφής δίκυκλο, ακόμα και σε εκείνα με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης. Τα επιχειρήματά του είναι φυσικά τα αυτονόητα. Δηλαδή πως οποιοδήποτε δίκυκλο, ρυπαίνει πολύ λιγότερο από κάθε αυτοκίνητο για κάθε χιλιόμετρο που κάνει σε πραγματικές συνθήκες και επιπλέον δεν δημιουργεί μποτιλιάρισμα, ούτε επιφορτίζει τα μεγάλα αστικά κέντρα με το πρόβλημα της στάθμευσης. Επιπλέον, λόγω των όσων έγιναν με τον COVID-19, τα δίκυκλα είναι ο ασφαλέστερος τρόπος μετακίνησης σε συνθήκες πανδημίας. Αυτό το τελευταίο ήταν άλλωστε και το βασικό επιχείρημα της FEMA (που στηρίζει και η ΑΜΟΤΟΕ στην χώρα μας), το οποίο όμως θα πρέπει να συνδεθεί και με την αλλαγή των όσων ισχύουν για την απόκτηση διπλωμάτων στη χώρα μας. Προφανώς τα οικονομικά συμφέροντα του κλάδου του αυτοκινήτου είναι πολύ μεγαλύτερα από εκείνα της βιομηχανίας δικύκλων και φαντάζει δύσκολο να δούμε τους πολιτικούς να ασπάζονται την… πραγματικότητα. Επίσης η Γερμανία, θέλει λυσσαλέα την επιβολή χρήσης ηλεκτρικών οχημάτων στην Ευρώπη όσο πιο γρήγορα γίνεται. Η Μέρκελ, τη στιγμή που πέθαινε κόσμος στα νοσοκομεία και χιλιάδες εργαζόμενοι έχαναν τις δουλειές τους, έκανε δήλωση-σύσταση πως δεν πρέπει οι κρατικοί προϋπολογισμοί να χαλαρώσουν τους “περιβαντολλογικούς” στόχους τους, δηλαδή να βάλουν χέρι στα λεφτά των επιδοτήσεων για την ηλεκτροκίνηση, αλλά και να χαλαρώσουν τα πρόστιμα για τις εκπομπές CO2 στις βιομηχανίες. 

Η Γερμανία καίγεται τόσο πολύ για την ηλεκτροκίνηση διότι έχει ήδη πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος για να καλύψει τις νέες ανάγκες κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος που θα δημιουργηθούν, ενώ είναι μία από τις ελάχιστες χώρες που κατασκευάζει στροβίλους για τις τουρμπίνες των πυρηνικών εργοστασίων. Ταυτόχρονα έχει μεγάλες ανάγκες για ενέργεια λόγω της βιομηχανικής δραστηριότητάς της, με αποτέλεσμα να είναι πολύ εξαρτημένη από το φυσικό αέριο της Ρωσίας και το πετρέλαιο του ΟΠΕΚ (τις τιμές του οποίου καθορίζουν ουσιαστικά οι ΗΠΑ…). Με άλλα λόγια, όσο πιο γρήγορα και απότομα περάσουμε από τα συμβατικά οχήματα στην ηλεκτροκίνηση, τόσο πιο ισχυρή θα γίνει η βιομηχανία και η οικονομία της Γερμανίας, καθώς από αυτούς θα αναγκαστούν να αγοράσουν τεχνολογία οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Οπότε ναι μεν τα επιχειρήματα για επιδότηση των συμβατικών δικύκλων από χρήματα για το περιβάλλον είναι απόλυτα λογικά, εν τούτοις προσκρούουν σε πολύ πιο ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που ήδη έχουν δρομολογηθεί. 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες