Karel Abraham - Από την υψηλότερη κατηγορία στην υψηλότερη κορυφή

Ο Τσέχος πρώην αναβάτης του MotoGP, ανέβηκε στην κορυφή του Έβερεστ
Karel Abraham όρος Έβερεστ
Από το

motomag

19/5/2025

Μετά από 14 σεζόν στο paddock του MotoGP, ο Karel Abraham επέλεξε μια νέα πρόκληση πρόσφατα, την οποία ολοκλήρωσε και επιτυχώς, να κατακτήσει την υψηλότερη κορυφή του κόσμου, το Έβερεστ.

Το Έβερεστ δεσπόζει στον εκτενή ορεινό όγκο των Ιμαλάιων, αγγίζοντας τα 8.848,86 μέτρα, και αποτελεί για πάνω από έναν αιώνα στόχο για ορειβάτες. Ο Abraham, που είναι πλέον πρεσβευτής της Ducati και εμφανίζεται συχνά σε παρουσιάσεις της ιταλικής εταιρείας, αφήνοντας πίσω την αγωνιστική δράση έχει αναλάβει την περιγραφή και σχολιασμό αγώνων MotoGP. Ο Abraham συχνά εμφανίζεται στα κοινωνικά δίκτυα απολαμβάνοντας δραστηριότητες όπως το παραπέντε, οι ελεύθερες πτώσεις και οι καταδύσεις.

Karel Abraham όρος Έβερεστ

Η τελευταία του περιπέτεια φαίνεται πως του άφησε το πιο έντονο αποτύπωμα καθώς μετά την ανάβαση στο Έβερεστ, ο 35χρονος Τσέχος έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα:

“Όρος Έβερεστ. Το ψηλότερο βουνό στον κόσμο. Σωματικά αλλά ακόμα περισσότερο ψυχολογικά, η πιο δύσκολη πρόκληση της ζωής μου. Αν και κατάφερα να φτάσω στην κορυφή, πρέπει να παραδεχτώ ότι υποτίμησα αυτή την περιπέτεια. Οι αναμνήσεις αυτές θα μείνουν για πάντα στο μυαλό μου. Ευχαριστώ τους @prakashguide που με βοήθησαν να ολοκληρώσω με ασφάλεια την διαδρομή από το base camp έως την κορυφή και πίσω σε μόλις 6 μέρες!

Όταν τελειώνει μία περιπέτεια, ξεκινά μία άλλη. Απλώς βεβαιώσου ότι θα βρίσκεις πάντα τον δρόμο για το σπίτι.”

Ο Abraham αποσύρθηκε από το MotoGP το 2019, χάνοντας τη θέση του στην ομάδα Avintia από τον Johan Zarco. Παρά τις λίγες επισκέψεις στο βάθρο στη κατηγορία Moto2 (μία νίκη και δύο βάθρα), δεν κατάφερε να αποδώσει ανάλογα στην κορυφαία κατηγορία. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στο πρωτάθλημα, με την υψηλότερη θέση τερματισμού να είναι δύο φορές η 14η, ενώ αγωνιζόταν με Ducati.

Karel Abraham όρος Έβερεστ


 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες