KAWASAKI H2-AIR TYPE-1: Μία πραγματική μελέτη για να πετάξει στον ουρανό το H2R!

Ξεκίνησε από πέρσι, ολοκληρώθηκε τώρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/8/2018

Έδωσαν μία τρελή ιδέα στην Kawasaki, από εκείνες που συζητά κανείς πίνοντας μπύρες σε κάποιο μπαρ, κι εκείνη είπε «θα σου απαντήσω».. Καθώς όμως οι Ιάπωνες ό,τι λένε το εννοούν και στην κυριολεξία, απάντησαν τελικά κάνοντας μία μελέτη που κράτησε έναν χρόνο. Και ναι, έχουν έτοιμο το σχέδιο –δηλαδή το θεωρητικό σχέδιο καθώς το κατασκευαστικό είναι κάτι που διαφέρει- ώστε να δώσουν φτερά στο H2R!

Είναι τρελό και άσκοπό να το συζητάς, μέχρι να αρχίσεις να φαντάζεσαι τον εαυτό σου να απογειώνεται στα 360 χιλιόμετρα, να ανεβαίνει στα 50 μέτρα ύψος και να κατεβαίνει όμορφα και ωραία μόλις συμπληρωθεί ένα χιλιόμετρο.. Σαν ένα τεράστιο πήδημα του βατράχου, μία τρελή πορεία… γιατί τι νόημα έχουν τα χιλιόμετρα μετά από ένα σημείο; Τι 300; Τι 350; Μπροστά στο να βρεθείς στον αέρα!

Το θέμα έχει ως εξής. Θυμίζουμε καταρχήν πως το H2R είναι η ειδική έκδοση του H2, που δεν βγάζει πινακίδα, δεν έχει φώτα, έχει αλουμινένιο φιλτροκούτι που ανεβάζει μεγαλύτερη πίεση, συνεπώς και περισσότερα άλογα με την χρήση της υπερτροφοδότησης. Φτιαγμένη η πτέρυγα της υπετροφοδότησης από μασίφ αλουμίνιο με απίστευτη μεθοδολογία, ο κινητήρας αυτός είναι από μόνος του ένα μικρό θαύμα της μηχανικής: Πώς και τι, επίσης τα θυμίζουμε εδώ. Ο σκοπός του H2R είναι να το ευχαριστιέσαι στην πίστα, γιατί σαφώς και στρίβει και δεν είναι φτιαγμένο μονάχα για ευθείες, και σαφώς έχει τεράστιο εύρος χρήσης, πάντα βέβαια στα στενά πλαίσια των track days.

Από την πρώτη στιγμή, το 2015 που παρουσιάστηκε κι αποκλειστικά το οδηγήσαμε, η Kawasaki είχε τονίσει την σημασία των αεροδυναμικών βοηθημάτων, ώστε να μην αρχίζει να ελαφραίνει ο τροχός στις υπερβολικές ταχύτητες που μπορεί να σημειώσει. Αντίστοιχα μάλιστα οι καθρέφτες του H2 είναι ειδικά σχεδιασμένοι για να παίζουν τον ίδιο ρόλο, παρόλο που η ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά.

Το 2017 τα αεροδυναμικά βοηθήματα του H2R επανασχεδιάστηκαν, μεγαλώνοντας το εμβαδό τους, έχοντας εγκοπές ώστε να μην δημιουργούνται στροβιλισμοί και να έχουν ακόμα μεγαλύτερη αρνητική άντωση. Ταυτόχρονα μειώθηκε ο συντελεστής οπισθέλκουσας που παρήγαγαν, βελτιώνοντας την ροή του αέρα γύρω τους.

Όλα αυτά η Kawasaki τα σχεδίασε μόνη της, εσωτερικά ή μάλλον εξωτερικά: Να θυμίσουμε πως οι μοτοσυκλέτες για την Kawasaki Heavy Industries είναι ένα μικρό, πολύ μικρό κομμάτι του τεράστιου εύρους δραστηριοτήτων και μέσα σε αυτές είναι και η κατασκευή διαστημικών πυραύλων, δορυφόρων και αεροσκαφών. Όχι τώρα πρόσφατα, αλλά πολλές δεκαετίες πίσω, στα χρόνια των Παγκόσμιων Πολέμων και ακόμη παλαιότερα. Διαθέτει λοιπόν και τμήμα αεροναυπηγικής, το «Gifu Works» που είχε σχεδιάσει τα αρχικά αεροδυναμικά βοηθήματα κι έπειτα την βελτίωσή τους, αλλά και την απάντηση στο ερώτημα αν μπορεί να πετάξει το H2R. Έτσι γεννήθηκε το H2 – Air!

Ψάχνοντας την ακόμα μεγαλύτερη αρνητική άντωση, αναρωτήθηκαν τι θα γινόταν στην αντίθετη περίπτωση, πότε το H2R θα απογειωνόταν και πιο συγκεκριμένα με ποιο τρόπο θα ήταν τα φτερά του σωστά φτιαγμένα για να διαγράψει έναν κύκλο επιστρέφοντας στην γη –από την στιγμή που δεν έχει προπέλα για να συνεχίσει την πρόωση στον αέρα.

Και τον βρήκαν. Με μήκος 1.7 μέτρα και εμβαδό 0.55 τετραγωνικά, το H2R θα απογειωνόταν μόλις έπιανε 360Km/h θα σκαρφάλωνε σε υψόμετρο 48.3 μέτρων κι έπειτα χάνοντας ύψος με ρυθμό που επιτρέπει την σχετικά ομαλή προσγείωσή του, θα επέστρεφε στην γη έχοντας καλύψει 1001 μέτρα στον αέρα.

Η μελέτη βέβαια συνέχισε πιο κάτω καθώς δεν σπατάλησαν έναν ολόκληρο χρόνο ψάχνοντας πώς θα φτάσει το H2R να κάνει έναν κύκλο στον αέρα. Γιατί η αλήθεια είναι πως στην περίπτωση της Gifu αυτό είναι ένα πρόβλημα που λύνεται μέσα σε ένα απόγευμα. Κι αυτό γιατί απλά έλυσαν το πρόβλημα του μοντέλου σε μαθηματική εξομοίωση. Για να το προχωρήσουν θα έπρεπε να γίνει μελέτη για την στήριξη των φτερών, για την ακαμψία τους για την αντιμετώπιση δηλαδή όλων των τεράστιων προβλημάτων της μηχανικής που έχει το σχέδιο που βλέπουμε.

Αντί να κάνουν κάτι τέτοιο, μιας και δύσκολα θα υπήρχε εκείνος που θα ήθελε να φτάσει στα 48.3 μέτρα ύψος με το H2R… πήραν άλλο μονοπάτι και αποφάσησαν να φτιάξουν το H2-AIR TYPE-2!

Πρόκειται για ένα κανονικό αεροσκάφος που χρησιμοποιεί τον υπερτοφοδοτούμενο κινητήρα του H2R και αναπτύσσει ταχύτητες έως 500Km, ενώ έχει βρεθεί και η λύση της τροφοδοσίας και της λίπανσης για τις στιγμές που ο κινητήρας θα είναι ανάποδα, από την στιγμή που δεν έχει κατασκευαστεί για αυτή την χρήση.

Για τα όρια του κινητήρα αυτού στον αέρα λοιπόν, μιας και στην γη τα είδαμε… σχεδίασαν ένα αεροσκάφος γύρω από τις δυνατότητές του, που είναι σε απευθείας αντιδιαστολή με το παρελθόν της εταιρίας και που με βάρος στα 520Kg και εμβαδό φτερών 5.5 τετραγωνικών, παρουσιάζει –θεωρητικά πάντα- αξιοσημείωτες πτητικές ικανότητες.

Ορίστε λοιπόν, κάποιος που γνωρίζει αρκετά καλά την τέχνη του, απάντησε στο ερώτημα του τι θα γίνει αν μεγαλώσεις τα αεροδυναμικά βοηθήματα και τα φτιάξεις για θετική, αντί για αρνητική άντωση. Έδωσε επίσης και τα μήκη για μία όμορφη πτήση… το θέμα είναι να βρεθεί κάποιος αρκετά τρελός που θα το δοκιμάσει κιόλας, ως άλλος Ίκαρος της μοτοσυκλέτας

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;