Kawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!

Στα 37 του χρόνια παρουσίας στους δρόμους, μετρά τρεις γενιές, με πιο σημαντικές αλλαγές, πέραν της εμφάνισης, την είσοδο του ψεκασμού και του ABS, στον εξοπλισμό του
motomagKawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/3/2024

Το KLR 650 συνεχίζει να ζει και να γράφει ιστορία, μένοντας στις γραμμές παραγωγής της Kawasaki, 37 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση, με την αγορά της Αμερικής να απολαμβάνει τέσσερις διαφορετικές εκδόσεις του θρυλικού “πράσινου” on-off, μετρώντας μέχρι σήμερα τρεις γενιές, που αλλάζουν κατά κύριο λόγο στην εμφάνιση, με πιο πρόσφατες προσθήκες τον ψεκασμό και το ABS.

Όπως φαίνεται, οι αυστηροί περιορισμοί ρύπων που καλά κρατούν στην Ευρώπη, αφήνουν ανεπηρέαστους τους κατασκευαστές, οι οποίοι συνεχίζουν να περιλαμβάνουν στις γραμμές παραγωγής τους μοτοσυκλέτες που πλέον έχουν χαθεί από την Γηραιά Ήπειρο, χάρη των ολοένα αυστηρότερων περιβαλλοντικών, και όχι μόνο, περιορισμών. Μετά τις Suzuki και Honda, έρχεται και το τρίτο πλήγμα εξ Ιαπωνίας, με την Kawasaki να συνεχίζει να πουλάει το KLR 650 στις Η.Π.Α., ένα μοντέλο που θα ταίριαζε γάντι και στις δικές μας συνθήκες.

Kawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!

Ήταν το σωτήριο έτος 1987, όταν είδαμε για πρώτη φορά το KLR 650 από την Kawasaki, που ήρθε ως αντικαταστάτης του KLR 600. Ο τετράχρονος, υγρόψυκτος μονοκύλινδρος κινητήρας των 652 κυβικών έφτανε τους 48 ίππους στις 6.500 στροφές και τα 5,6 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 5.500 στροφές, με το κιβώτιο να είναι πέντε σχέσεων. Την τροφοδοσία του είχε αναλάβει ένα καρμπυρατερ Keihin CVK 40 χιλιοστών, το οποίο θα συνέχιζε να υπάρχει μέχρι και το 2021, όταν ο ηλεκτρονικός ψεκασμός ήρθε να αντικαταστήσει την μηχανική λειτουργία πλήρωσης του θαλάμου καύσης.

Μέχρι και το 2007, δεν υπήρξαν σημαντικές αλλαγές, με το KLR 650 να διατηρεί τον dual-sport χαρακτήρα του, χωρίς πολλά πλαστικά και μεγάλες ζελατίνες να προστατεύουν τον αναβάτη από τα στοιχεία της φύσης. Οι αλλαγές είχαν κυρίως περιοριστεί στα γραφικά και τα χρώματα, με μικρές πινελιές βελτίωσης, όπως ο νέος επιλογέας ταχυτήτων. Το 2001 η διαδικασία της τελικής συναρμολόγησης, έφυγε από την Ιαπωνία και εγκαταστάθηκε στην Ταϊλάνδη, με στόχο το χαμηλότερο κόστος παραγωγής και κατ’ επέκταση τελικής τιμής.

Kawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!

Το 2008, το KLR 650 άλλαξε, μεγάλωσε και ωρίμασε. Το νέο φαίρινγκ και η ψηλή ζελατίνα, έδειχναν ότι το ιστορικό μοντέλο της Kawasaki στρεφόταν περισσότερο προς την τουριστική χρήση, ενώ πλέον είχε διπλό προβολέα μπροστά. Ο πίνακας οργάνων απέκτησε ένδειξη για την στάθμη του ρεζερβουάρ, που απουσίαζε πριν. Οι διακόπτες ανασχεδιάστηκαν, ενώ τα φρένα βελτιώθηκαν με δαγκάνα δύο εμβόλων πίσω, από μονού εμβόλου πριν, μαζί με μεγαλύτερο δίσκο 240 χιλιοστών, από τα 230 προηγουμένως. Αύξηση είδε και η διάμετρος του μπροστινού τροχού, ανεβαίνοντας από τα 260 στα 280 χιλιοστά. Το πιρούνι μεγάλωσε σε διάμετρο, από τα 38 στα 41 χιλιοστά, με τον αέρα της αλλαγής να περνά και από το ψαλίδι. Η χωρητικότητα του ψυγείου αυξήθηκε, με την σχάρα να μεγαλώνει σε διαστάσεις, βοηθώντας στο φόρτωμα. Όλες οι αλλαγές, είχαν σαν αποτέλεσμα την αύξηση του βάρους κατά 7 κιλά, από τα 189 στα 196 γεμάτα ονομαστικά κιλά. Το 2018 είχε έρθει η ώρα για το τελευταίο KLR 650 να αφήσει την γραμμή παραγωγής, με την Kawasaki να τερματίζει προσωρινά την παραγωγή του.

Kawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!

Μετά την σύντομη διακοπή, το 2022 το KLR 650 εκσυγχρονίστηκε, με τον μονοκύλινδρο κινητήρα των 652 κυβικών με 2ΕΕΚ και 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, να αποκτά ψεκασμό. Η σχέση συμπίεσης αυξήθηκε ελαφρώς από τα 9,5:1 στα 9,8:1. Η μέγιστη ροπή, έχει μειωθεί ελαφρώς στα 5,4 κιλά, τα οποία ωστόσο έρχονται 1.000 στροφές πιο κάτω, στις 4.400. Η ονομαστική ιπποδύναμη, δεν ανακοινώνεται από την Kawasaki.Το ABS ήρθε ως προαιρετική επιλογή (οι κανονισμοί εκεί δεν καθιστούν υποχρεωτική την ύπαρξή του), με τον μπροστινό δίσκο να ανεβαίνει σε διάμετρο, στα 300 χιλιοστά. Οι ακτινωτοί τροχοί των 21 ιντσών, με διαστάσεις ελαστικών 90/90-21 και 130/80-17 παρέμειναν, τονίζοντας τον χαρακτήρα του μοντέλου. Η εμφάνιση δέχτηκε μικρές αλλαγές, με το χαρακτηριστικό ψηλό φτερό να βρίσκεται στην θέση του, ενώ νέο σχήμα έχουμε για το μεταλλικό ρεζερβουάρ, νέα θέση στα μασπιέ και φαρδύτερο τιμόνι. Ο εξοπλισμός ήρθε και αυτός πιο κοντά στο σήμερα, με ψηφιακά όργανα, LED φώτα και ρυθμιζόμενη σε δύο θέσεις ζελατίνα. Το ονομαστικό βάρος ανέβηκε στα 208,9 γεμάτα κιλά για την έκδοση με ABS, με την απουσία του συστήματος να ρίχνει το βάρος κατά 2 κιλά, στα 206,9.

Kawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!

Στην Αμερική, το KLR 650 έρχεται σε τέσσερις εκδόσεις, που διαφέρουν στον εξοπλισμό. Η βασική ξεκινά από τα 6.899 δολάρια (6309,83€) χωρίς τους εκάστοτε φόρους της κάθε πολιτείας. Αν επιλέξεις την έκδοση με ABS τότε ανεβαίνεις στα 7.199 δολάρια (6.584,21€). Στην συνέχεια, υπάρχει η έκδοση S, με χαμηλότερη σέλα, ενώ στον κατάλογο έχουμε και την KLR 650 Traveler ABS όπου συναντάμε κεντρική βαλίτσα και θύρα φόρτισης DC. Τέλος η έκδοση Adventure ABS, είναι η ακριβότερη - και πιο πλούσια εξοπλισμένη - στα 8.199 δολάρια (7.498,81€), όπου μεταξύ άλλων βρίσκουμε προβολάκια ομίχλης και πλαϊνές βαλίτσες.

Kawasaki KLR 650 – Το ιστορικό on-off ζει και βασιλεύει σχεδόν 40 χρόνια μετά – εννοείται στις Η.Π.Α!

Το KLR 650 έχει εμπνεύσει χιλιάδες αναβάτες, ιδιαίτερα στην χώρα της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού, βρίσκοντας σε αυτό ένα απλό, λιτό και βασικό πακέτο για να ξεκινήσουν την ταξιδιωτική τους πορεία. Οι αλλαγές που έγιναν στο πέρασμα των χρόνων, βοήθησαν ακόμη περισσότερο σε αυτή την κατεύθυνση, με πολλούς αναβάτες να επιλέγουν την πρόταση της Kawasaki, η οποία μπορεί να υστερεί κάπως από τον ανταγωνισμό της κατηγορίας, ως αντιστάθμισμα όμως έχει αντέξει στο χρόνο, μετρώντας 37 ολόκληρα χρόνια ιστορίας, χωρίς σημαντικές αλλαγές. Δυστυχώς, αν και το KLR 650 ταιριάζει απίστευτα με τις συνθήκες που επικρατούν στις χώρες της Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, δεν αναμένεται να το δούμε προς τα μέρη μας.

Ετικέτες

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”