KHI - Ταμειακές ατασθαλίες στις επισκευές υποβρυχίων

Παραποιήσεις προδιαγραφών ρύπων και κατανάλωσης σε κινητήρες πλοίων - Ανεξάρτητητη εταιρεία οι μοτοσυκλέτες
Kawasaki Heavy Industries
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/1/2025

Σε περίπτωση που δείτε εκεί έξω το όνομα της Kawasaki να εμπλέκεται σε ταμειακές ατασθαλίες και σκάνδαλο ρύπων, αυτό αφορά μόνο τον ναυπηγικό τομέα του τεράστιου ομίλου, στον οποίο μάλιστα, όπως έχουμε πει εδώ και πολύ καιρό, η Kawasaki Motors, οι μοτοσυκλέτες δηλαδή, έχει πλήρως ανεξαρτοποιηθεί όχι μόνο διοικητικά αλλά και με φυσική μετακόμιση σε ξεχωριστό κτήριο. Ας δούμε τι έχει συμβεί: Μετά από καταγγελίες του Υπουργείου Αμύνης της Ιαπωνίας, και κατόπιν εσωτερικής έρευνας της ίδιας της Kawasaki Heavy Industries που ολοκληρώθηκε το περασμένο καλοκαίρι, διαπιστώνεται πως ο όμιλος βαριάς βιομηχανίας του Akashi διατηρούσε “μαύρα ταμεία” τα τελευταία 40 χρόνια, με πλασματικές συναλλαγές για επισκευές υποβρυχίων, με τα χρηματικά κεφάλαια που προέκυπταν να καταλήγουν στις τσέπες στελεχών των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων. Σημειώστε πως η KHI είναι ο νούμερο ένα προμηθευτής υποβρυχίων του ιαπωνικού ναυτικού.

Όπως ανακοινώνει η ίδια η KHI, από την εσωτερική έρευνα προέκυψαν:

α) Πλασματικές συναλλαγές μεταξύ του Τμήματος Επισκευής Πλοίων του Ναυπηγείου Kobe της Εταιρείας και επιχειρηματικών εταίρων.

(β) Χρήση των κεφαλαίων που προέκυψαν από τις εν λόγω εικονικές συναλλαγές για την αγορά αγαθών και παραστατικών μετρητών, καθώς και για δαπάνες φαγητού και ποτών.

(γ) Συμμετοχή των υπαλλήλων της Εταιρείας και μελών του πληρώματος των υποβρυχίων στη χρήση αυτών των κεφαλαίων.

Στη ρίζα αυτού του παραπτώματος βρίσκεται το γεγονός ότι υπάλληλοι του Τμήματος Επισκευής Πλοίων του Ναυπηγείου Kobe, οι οποίοι απολάμβαναν φιλικές σχέσεις με τα μέλη του πληρώματος του υποβρυχίου που υπερέβαιναν τα συνήθη για τους συνεργάτες των επιχειρήσεων, λάμβαναν αιτήματα από τα εν λόγω μέλη του πληρώματος για την προμήθεια αγαθών όπως τεχνικού ρουχισμού, που στη συνέχεια αγοράζονταν και παραχωρούνταν στα παραπάνω μέλη του πληρώματος.

Τα κεφάλαια που χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό αυτό προέκυψαν από εικονικές συναλλαγές με επιχειρηματικούς εταίρους. Τα κεφάλαια αυτά χρησιμοποιήθηκαν επίσης για την αγορά παιχνιδοκονσολών, ψαροκάλαμων, και διαφόρων άλλων αγαθών.

Επιπλέον, τα slush funds (μαύρα ταμεία) που δημιουργήθηκαν μέσω των εικονικών παραγγελιών που υποτίθεται ότι έδιναν οι επιχειρηματικοί εταίροι χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή φαγητού και ποτού σε κοινωνικές συγκεντρώσεις και για την αγορά κουπονιών μετρητών, όπως κουπόνια μπύρας, καθώς και για την αγορά προσωπικών αντικειμένων για ορισμένα μέλη του πληρώματος του υποβρυχίου και υπαλλήλους του Τμήματος Επισκευών.

Η επιτροπή διαπίστωσε ότι η αγορά αγαθών που σχετίζονταν με τη συντήρηση που πραγματοποιούσαν τα μέλη του πληρώματος υποβρυχίων συνεχίστηκε για τουλάχιστον 40 χρόνια, ενώ άλλες πράξεις λάμβαναν χώρα για τουλάχιστον 20 χρόνια. Μόνο στα τελευταία 6 χρόνια, υπολογίζεται πως οι συγκεκριμένες παράνομες τακτικές δημιούργησαν κεφάλαια 10+ εκατομμυρίων ευρώ!

Δεδομένης της σοβαρότητας του περιστατικού, ο επιχειρηματικός τομέας Ship & Offshore Structure Business Division της Kawasaki ανακοίνωσε πως θα διαμορφώσει και θα εφαρμόσει τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με τις συστάσεις της Ειδικής Ερευνητικής Επιτροπής για τις επισκευές υποβρυχίων ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα επαναληφθούν παρόμοιες παράνομες πρακτικές στο μέλλον.

Σημειώστε πως αυτή δεν είναι η μόνη υπόθεση διαφθοράς που βαραίνει την KHI την τρέχουσα περίοδο.

Μία ακόμα υπόθεση που “τρέχει” αυτό τον καιρό αφορά ένα σκάνδαλο που θυμίζει το γνωστό dieselgate με τη Volkswagen, αφού η KHI ελέγχεται (μαζί και με άλλους Ιάπωνες κατασκευαστές κινητήρων όπως οι IHI Power Systems και Hitachi Zosen) σχετικά με παρατυπίες κατά τη δοκιμή ναυτικών κινητήρων ντίζελ.

Μετά από μία ακόμα εσωτερική έρευνα, η εταιρεία επιθεώρησε 674 ναυτικούς κινητήρες που υπόκεινται στους κανονισμούς για τις εκπομπές NOx σε πλοία, οι οποίοι κατασκευάστηκαν από την Energy Solution & Marine Engineering Company (εσωτερική εταιρεία) και οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε πλοία που κατασκευάστηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 2000.

Διαπιστώθηκε ότι τα δεδομένα είχαν παραποιηθεί για 673 δίχρονους κινητήρες diesel, από το σύνολο των 674 κινητήρων που επιθεωρήθηκαν, με τις παραποιήσεις κατά τις δοκιμές να αποσκοπούν κυρίως στην ικανοποίηση των απαιτούμενων προδιαγραφών του πελάτη.

Η Kawasaki Heavy Industries εξετάζει επί του παρόντος το αν τα παραπάνω θέματα θα επηρεάσουν τα οικονομικά αποτελέσματα του ομίλου, και αναμένουμε στη συνέχεια ανάλογο ανακοινωθέν.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.