Κινητήρας Desmo και από την Borile!

Για… ποζεριά και όχι για απόδοση!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/2/2024

Έχουμε γράψει σχεδόν τα πάντα για το δεσμοδρομικό σύστημα κίνησης των βαλβίδων, που ξεπερνά τα 100 χρόνια χρήσης και πρωτοεμφανίστηκε στους αγωνιστικούς κινητήρες αυτοκινήτων της Peugeot και της Mercedes-Benz στις αρχές του αιώνα. Τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του συγκεκριμένου συστήματος κίνησης των βαλβίδων που στις μέρες μας χρησιμοποιεί μόνο η Ducati μπορείτε να (ξανά) διαβάσετε ΕΔΩ. Και καλό είναι να φρεσκάρετε την μνήμη και τις τεχνικές σας γνώσεις, διότι θα τις χρειαστείτε για να καταλάβετε τους πραγματικούς λόγους που η Borile παρουσίασε μια νέα κυλινδροκεφαλή για μονοκύλινδρο κινητήρα, η οποία έχει δεσμοδρομικό σύστημα κίνησης των βαλβίδων, το οποίο όμως δεν μοιάζει σε τίποτα με της Ducati, ούτε όμως με εκείνο των Peugeot και Mercedes.

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ποια είναι η Borile. Πρόκειται για μια boutique-βιοτεχνία στη Ιταλία που κατασκευάζει μια neo-retro μονοκύλινδρη 500 κυβικών με αερόψυκτη κεφαλή από τους κινητήρες των μοτοσυκλετών Speedway!

2

Όπως μπορείτε να αντιληφθείτε από την περιγραφή, μιλάμε για μια εταιρεία που ασχολείται με την… τέχνη της μεταλλουργίας και όχι τόσο με την τεχνολογία.

Ακριβώς τον ίδιο σκοπό έρχεται να εξυπηρετήσει και το δεσμοδρομικό σύστημα που σχεδίασε. Ολόκληρη η κεφαλή είναι κατασκευασμένη από ένα κομμάτι αλουμινίου που έχει σκαλίσει η εργαλειομηχανή CNC και εξωτερικά της υπάρχουν από δύο μεταλλικοί ράβδοι σε κάθε πλευρά που διασταυρώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας δύο “Π” όπου το ένα έχει τις βαλβίδες εισαγωγής και το άλλο τις εξαγωγής.

Το κάθε ένα από αυτά τα “Π” καταλήγει στα κάρτερ του κινητήρα, όπου μια συστοιχία από γρανάζια και λοβούς, φροντίζουν να τα ανεβάζουν την κατάλληλη στιγμή για να κλείσουν οι βαλβίδες και να τα κατεβάζουν την κατάλληλη στιγμή για να ανοίξουν.   

Όλο αυτό το σύστημα είναι σε κοινή θέα και μπορείς να το βλέπεις να ανεβαίνει και να κατεβαίνει όταν λειτουργεί ο κινητήρας!

Σαφώς πιο εντυπωσιακό στο μάτι από το Desmo της Ducati που είναι κρυμμένο μέσα στο καπάκι της κεφαλής.

3

Κι εδώ τελειώνουν τα πλεονεκτήματά του, καθώς είναι βέβαιο πως αυτές οι μεγάλου μήκους ράβδοι θα έχουν τα ίδια συμπτώματα με τα ωστήρια όταν ζεσταίνονται – δηλαδή θα αυξάνεται υπερβολικά το μήκος τους και η ρύθμιση των βαλβίδων θα πηγαίνει περίπατο… Άρα το βασικό πλεονέκτημα του Desmo της Ducati που είναι η ακρίβεια στην κίνηση των βαλβίδων στις υψηλές στροφές πάει περίπατο και αυτό.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»