Κλεμμένη Ducati Multistrada σε λευκό βανάκι

Το θέμα δεν είναι πως τους έπιασαν…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2020

Ακριβώς όπως επέστρεψαν τα τροχαία και μάλιστα με αυξημένο ρυθμό, επιστρέφουν και οι κλοπές. Ήταν αναμενόμενο πως θα συνέβαινε αυτό, τόσο για τα τροχαία όσο και για τις κλοπές και το λέγαμε πριν την λήξη της καραντίνας.

Το ΕΘΝΟΣ πρώτο μετέδωσε και περιγράφει σκηνικό καταδίωξης στην Μεσογείων με βανάκι που μετέφερε κλεμμένη Ducati Multistrada από την περιοχή του Νέου Ψυχικού. Το λευκό βανάκι εντοπίστηκε αργά την νύκτα από περιπολικό που το έκρινε ύποπτο και του έκανε σήμα να σταματήσει. Οδηγός και συνοδηγός αρνήθηκαν και ακολούθησε καταδίωξη με το βανάκι προς στιγμή να ξεφεύγει πριν συνδράμουν στην καταδίωξη και άντρες της ΔΙΑΣ.

Το αποτέλεσμα είναι να ξεφύγει ο συνοδηγός που επιβιβάστηκε σε άλλο αυτοκίνητο, ενώ ο οδηγός συνελήφθη ενώ προσπάθησε να ξεφύγει πεζός.

Μέσα στο βανάκι που αποδείχτηκε κλεμμένο βρέθηκε μία Ducati Multistrada που επίσης είχε μόλις κλαπεί. Οι έρευνες τώρα επικεντρώνονται στον συνοδηγό που διέφυγε και τον συνεργό τους που οδηγούσε το αυτοκίνητο διαφυγής.

Στο ρεπορτάζ του ΕΘΝΟΣ υπάρχουν και οι αναφορές σε επίπεδο δρόμων που συνέβησαν όλα τα παραπάνω. Το θέμα μας όμως είναι πως οι εξιχνιάσεις κλοπών και οι συλλήψεις των κλεφτών πρακτικά ακυρώνονται από το υπόλοιπο έργο της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Κάποιος που πιστοποιημένα έχει αφαιρέσει διψήφιο αριθμό μοτοσυκλετών είναι κάποιος που το κάνει κατά επάγγελμα, δεν βρέθηκε σε μία στιγμή αδυναμίας και έκλεψε μία μοτοσυκλέτα που δεν μπορούσε να αγοράσει. Όταν λοιπόν δεν πηγαίνει καθόλου στην φυλακή ή καταλήγει σύντομα εκτός φυλακής, τότε η διαδικασία της σύλληψης και όλα τα παραπάνω γίνονται απλά «δυσκολίες της δουλειάς» και παύουν να λειτουργούν αποτρεπτικά, είναι απλά μία δυσκολία που θα ξεπεραστεί, όπως έχουν όλες οι νόμιμες δουλειές. Και το κέρδος είναι μεγαλύτερο από τις νόμιμες δουλειές. Το κράτος είναι ανίκανο να τους κρατήσει μέσα γιατί αυτό κοστίζει. Βέβαια το κόστος για κάποιον που μπαινοβγαίνει στην φυλακή είναι μεγαλύτερο, αλλά όχι στο ίδιο το κράτος! Κάποιος που μπαινοβγαίνει στις φυλακές και έχει κάνει τις κλοπές μοτοσυκλετών επάγγελμα, πληρώνει και δικηγόρους, τροφοδοτεί ένα σύστημα και στο τέλος πραγματικά ζημιωμένος είναι ο πολίτης, είμαστε όλοι εμείς.

Σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, αν ένας πολίτης κλέβει μοτοσυκλέτες κατά επάγγελμα, περνά αρκετός καιρός μέχρι να έχει την ευκαιρία να το ξανά κάνει και στο διάστημα αυτό βρίσκεται κλειδωμένος μέσα. Σε περίπτωση μάλιστα που για οποιοδήποτε λόγο δεν πληρώνει φόρους, τότε του χρεώνονται και τα έξοδα του εγκλεισμού του, πριν απελαθεί!

Από τα συνεχή μέσα-έξω, οι αρχές της χώρας ξέρουν ποιοι είναι αυτοί που κλέβουν οχήματα, όχι τόσο όσοι κάθε λίγο συλλαμβάνονται, αλλά οι υπόλοιποι που καταφέρνουν να τα διαχειριστούν μετά και να τα προωθήσουν έξω ή και εντός της χώρας. Ποτέ δεν καθαρίζεις για πάντα ένα χωράφι από τα αγριόχορτα όμως, μονάχα περιοδικά μένει ολότελα καθαρό και με πάρα πολύ δουλειά. Εκτός κι αν έχεις βρει τον τρόπο με λίγη δουλειά να διατηρείς ένα ανεκτό ποσοστό αγριόχορτων και το χωράφι να συντηρείται μόνο του. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε επιλέξει το δεύτερο και μάλιστα έχει μετρηθεί η ανεκτικότητά μας και έχει υπολογιστεί και το ποσοστό…

Το θέμα λοιπόν δεν είναι πως έπιασαν το βανάκι, αλλά να μάθουμε σε ποιον ακριβώς πήγαινε η κλεμμένη Ducati Multistrada και τι ακριβώς θα την έκανε εκείνος. Αυτό στην χώρα μας δεν έχει γίνει ποτέ σε σωστό βάθος. Σταματάμε πάντα στο πρώτο, το πολύ δεύτερο επίπεδο…

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.