KTM: Νέος δικύλινδρος κινητήρας για τα επόμενα Duke, Adventure και RC

Ολοκληρωτικά επανασχεδιασμένος
KTM990
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/1/2023

Ήδη κυκλοφορούν εδώ και αρκετούς μήνες οι φωτογραφίες του ολοκαίνουριου RC της KTM, που όλες οι πληροφορίες έως τώρα μιλούν για δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα με πάνω από 950 κυβικά. Αυτός ο μεγαλύτερου κυβισμού κινητήρας αναμένεται να μπει και στις επόμενες γενιές των Duke και Adventure, τα οποία από 790 έχουν γίνει 890.

Μάλιστα φέτος, η KTM έκανε άλλη μια αναβάθμιση του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των 890 Adventure του 2023.

Την ίδια στιγμή, για το 2023 επαναφέρει τον κινητήρα των 790, καθώς στη γκάμα της επιστρέφει το 790 Adventure, που θα κατασκευάζεται στην Κίνα από την CFMOTO, όμως ο κινητήρας του θα έχει τις αναβαθμίσεις που έχει ο κινητήρας του 890 Adventure του 2023.

Μπερδευτήκατε; Λογικό είναι, καθώς πέρα από την KTM και την CFMOTO, πατέντες για χρήση του κινητήρα του 790 Adventure πρώτης γενιάς έχει καταθέσει και ο όμιλος της QJ!!!!!

Στην πραγματικότητα όμως τα πράγματα είναι κάπως πιο απλά. Η CFMOTO και η QJ έχουν το δικαίωμα κατασκευής του πρώτης γενιάς κινητήρα του 790 Duke και μάλιστα χρησιμοποιούν διαφορετικά περιφερειακά εξαρτήματα (ψεκασμούς, ECU, κ.τ.λ.).

990 KTM

Η KTM θα κατασκευάζει στην Κίνα μια αναβαθμισμένη έκδοση του 790 για το νέο 790 Adventure του 2023 (διαφορετικός στρόφαλος, τροφοδοσία κ.τ.λ. σε σχέση με των CFMOTO/QJ) και στην Αυστρία τον δεύτερης γενιάς κινητήρα των 890 Duke/Adventure του 2023.

Με τις πατέντες που δημοσιεύτηκαν τώρα στην Κίνα και δείχνουν τα σχέδια (εξωτερικά) του νέου δικύλινδρου εν κινητήρα της KTM, τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν κάπως…

Συγκεκριμένα, οι εξωτερικές διαστάσεις του είναι μικρότερες ως προς το μήκος, έχει το ίδιο ύψος και είναι ελαφρώς πιο φαρδύς.

Ο σχεδιασμός των κάρτερ είναι εντελώς διαφορετικός και φαίνεται ξεκάθαρα η προσπάθεια των σχεδιαστών να ενισχύσουν το σημείο που περνάει ο άξονας του ψαλιδιού μέσα από τα κάρτερ. Αυτό από μόνο του είναι σαφής ένδειξη για τον προορισμό του (και) σε supersport μοτοσυκλέτα, δηλαδή για οδήγηση σε πίστα, όπου η μοτοσυκλέτα θα πλαγιάζει πολύ περισσότερο απ’ όσο μια γυμνή μοτοσυκλέτα δρόμου και χρειάζεται επιπλέον ακαμψία σε αυτό το σημείο. Ιδιαίτερα αν υπάρχουν αγωνιστικές βλέψεις από την KTM για το RC990.

Επίσης η ενίσχυση των κάρτερ στο σημείο που δένει το ψαλίδι είναι ένδειξη και για επιπλέον δύναμη και ροπή από τον κινητήρα. Μην ξεχνάμε πως αυτός ο κινητήρα έχει σχεδιαστεί ως ενεργό τμήμα του πλαισίου.

Το μεγαλύτερο πλάτος του νέου κινητήρα οφείλεται στην αύξηση της διαμέτρου των εμβόλων στα 90,7mm από 88mm που είναι στον κινητήρα των 890.

Με τα στοιχεία της πατέντας να λένε πως η διαδρομή παραμένει στα 68,8mm, ο κυβισμός του νέου δικύλινδρου θα πλησιάσει τα 1000 κυβικά και την ίδια στιγμή ο θάλαμος καύσης γίνεται ακόμα πιο υπερτετράγωνος, δηλαδή αποκτά πιο… “σπορ” χαρακτηριστικά λειτουργίας.

Βέβαια μην πάει το μυαλό σας στα άκρα και φανταστείτε πως η KTM θυσίασε τη ροπή χαμηλά για να επιτύχει ευστροφία και δύναμη στις υψηλές στροφές. Για παράδειγμα οι V2 των 1000 κυβικών της Ducati είχαν στις 998/999 104mm διάμετρο και μόλις 58,8mm διαδρομή.

Βλέπουμε δηλαδή πως η KTM κρατά την απαραίτητη ισορροπία στα βασικά χαρακτηριστικά του νέου κινητήρα της, ώστε να έχει ένα ευρύ φάσμα χρήσης σε άσφαλτο και χώμα.

Από τα συγκριτικά σχέδια που βλέπουμε (αριστερά ο νέος 990 και δεξιά ο 790/890) είναι σαφές πως έχει εντελώς νέο κιβώτιο ταχυτήτων και πολύ μεγαλύτερης διατομής αυλούς εξαγωγής. Και αυτό είναι από μόνο του μια ένδειξη για την ύπαρξη περισσότερων κυβικών.

990 KTM

Επίσης, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε έως τώρα από τις συζητήσεις μας με τους σχεδιαστές κινητήρων, από την Euro 4 εποχή και μετά όλοι προσπαθούν να φέρουν τους καταλύτες όσο πιο κοντά γίνεται στους αυλούς εξαγωγής ώστε να ζεσταίνονται γρηγορότερα και να αναπτύσσουν υψηλότερες θερμοκρασίες, “καίγοντας” καλύτερα τα ανεπιθύμητα καυσαέρια. Πιθανόν να είναι και αυτό μια αιτία για τον νέο σχεδιασμό των αυλών εξαγωγής και της διαφορετικής σχεδίασης των βάσεων που βιδώνουν οι εξατμίσεις πάνω τους.

Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και ο σχεδιασμός των κάρτερ, που κοιτώντας τους δύο κινητήρες από πίσω φαίνεται ξεκάθαρα η προσπάθεια που έγινε ώστε να βρεθεί χώρος για περνάει δίπλα τους ένας μεγάλου όγκου καταλύτης ή ένα καζανάκι εξάτμισης.       

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.