Lazareth 125 Hybrid: Προς πώληση η μοναδική υβριδική μοτοσυκλέτα του Ludovic Lazareth

Με 43 χλμ. στο οδόμετρο το πρωτότυπο του μετρ της custom υπερβολής
Lazareth
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/6/2025

Το πρωτότυπο της υβριδικής μοτοσυκλέτας με αριθμό πλαισίου # 00 εμφανίστηκε με 41 χιλιόμετρα προς πώληση στην γαλλική πλατφόρμα Leboncoin, οπού και το προσφέρει στην τιμή των 19.500 ευρώ ο δημιουργός, του Ludovic Lazareth.

Η Lazareth δεν λειτουργεί πια καθώς ο ιδρυτής της Ludovic Lazareth, ο μετρ της custom υπερβολής με την οργιώδη φαντασία, έκλεισε επίσημα το εργαστήριο τον Ιανουάριο του 2024, ύστερα από 25 χρόνια δημιουργίας εντυπωσιακών και πρωτοποριακών οχημάτων. Όπως ανέφερε ο ίδιος, στα 55 του χρόνια ένιωσε την ανάγκη να κάνει ένα διάλειμμα και να βάλει ένα προσωρινό τέλος στις δραστηριότητες της εταιρείας του (διαβάστε περισσότερα εδώ).

Νέα μοντέλα Lazareth δεν υπάρχουν ωστόσο μπορεί κάποιος να κάνει δική του την πρωτότυπη υβριδική Lazareth 125 Hybrid που είναι διαθέσιμη προς πώληση, από ό,τι φαίνεται από τον ίδιο τον Lazareth, αν κρίνουμε από το όνομα του χρήστη που εμφανίζεται στη γαλλική πλατφόρμα Leboncoin. H Lazareth 125 Hybrid παρουσιάστηκε στην EICMA το 2023 στην τιμή, τότε, των 30.000 ευρώ. Πρόκειται για υβριδική μοτοσυκλέτα 125 κυβικών που φέρει θερμικό κινητήρα αλλά και ηλεκτρικό μοτέρ ενσωματωμένο στον πίσω τροχό και ξεχωρίζει για τον ρετρό σχεδιασμό της, εμπνευσμένο από τις μοτοσυκλέτες Terrot της δεκαετίας του 1930. To "παραδοσιακό" ρεζερβουάρ είναι ένα κάλυμμα που κρύβει την μπαταρία ενώ η βενζίνη αποθηκεύεται σε ένα δοχείο ενσωματωμένο στο ψαλίδι. Η μοτοσυκλέτα μπορεί να κινηθεί αποκλειστικά με ηλεκτρική ενέργεια, φτάνοντας ταχύτητες έως 85 χλμ./ώρα με αυτονομία περίπου 70 χιλιόμετρα.

Σε θερμική λειτουργία, η τελική ταχύτητα φτάνει περίπου τα 100 χλμ./ώρα, με κατανάλωση κοντά στα 1,9 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα. Δεν διευκρινίζεται όμως πουθενά το πώς ακριβώς λειτουργεί το υβριδικό σύστημα κίνησης της μοτοσυκλέτας, αν δηλαδή τα δύο μοτέρ μπορούν να λειτουργήσουν συνδυαστικά, όπως συμβαίνει με τα υβριδικά που γνωρίζουμε ή αν ο αναβάτης επιλέγει απλά ποιο από τα δύο μοτέρ θα χρησιμοποιήσει. Επίσης βάσει της μεγάλης ηλεκτρικής αυτονομίας που ανακοινώνεται προφανώς η Lazareth μπαίνει στην πρίζα για να φορτίσει την μπαταρία της αλλιώς θα της έπαιρνε... μια αιωνιότητα για να την φορτίσει με τον μικρό θερμικό κινητήρα.

 

Lazareth

 

 

Lazareth

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.