Lazareth LMV496: Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα [video]

Αναμένονται τα αποκαλυπτήρια!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/12/2018

Η ιδέα του να δημιουργηθεί μια ιπτάμενη μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί κάτι καινούργιο ή καινοτόμο, καθώς τόσο στο μακρινό παρελθόν όσο και στο πιο πρόσφατο, υπήρξαν αρκετοί που είχαν επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Πριν από λίγο καιρό είχαμε δει concept όπως το Hover Bike S3 της ρωσικής Hover Serf καθώς και του Larry Page (πρώην ιδρυτή της Google) το kitty Hawk flyer, που παρέπεμπαν σε μοτοσυκλέτες επειδή ο τρόπος οδήγησής τους ήταν κοντά σε αυτές. Στην πραγματικότητα όμως ο χαρακτηρισμός τους ως ιπτάμενα οχήματα είναι πιο εύστοχος, καθώς πέραν του τρόπου οδήγησης και τον σχεδιασμό του τιμονιού, δεν είχαν άλλα κοινά στοιχεία με τις μοτοσυκλέτες, ενώ το πεδίο δράσης τους βρίσκεται στον αέρα κι όχι την άσφαλτο.
Η Lazareth auto-moto απ’ την άλλη δημιουργήθηκε το 1998 με σκοπό ο Ludovic Lazareth (ιδιοκτήτης της εταιρείας) να φέρει στην πραγματικότητα οτιδήποτε φανταστεί χωρίς να τον περιορίζει κάποιος, ενώ το 2005 η εταιρεία άλλαξε σύσταση και έγινε κατασκευάστρια, παράγοντας πάνω από 100 διαφορετικούς τύπους οχημάτων. Με την εικοσαετή εμπειρία της πλέον, έχει φτάσει στο επίπεδο να κατασκευάζει τα δικά της υβριδικά οχήματα όπως το Amphibian που εξυπηρετεί διπλό σκοπό -τόσο του αυτοκινήτου όσο και βάρκας- καθώς έχει τη δυνατότητα πλεύσης. Επίσης, έχει συνεργαστεί αρκετές φορές με παραγωγούς ταινιών, τροποποιώντας διάφορα οχήματα για τις ανάγκες κινηματογραφικών φιλμ όπως στο Taxi 4. Όμως έγινε περισσότερο γνωστή στον κόσμο της μοτοσυκλέτας παρουσιάζοντας ένα εκτενώς τροποποιημένο R1, το LM 847 καθώς και τα hypermodified VΜΑΧ και TΜΑΧ 530 μέσω της συνεργασίας της με την Yamaha.

Αυτή τη φορά όμως το εγχείρημά της είναι πιο ακραίο καθώς επέλεξε να δημιουργήσει μια πραγματική ιπτάμενη μοτοσυκλέτα, που θα οδηγείται τόσο στο δρόμο όσο και στον αέρα. Για την πραγματοποίηση του project η Lazareth χρησιμοποίησε το ήδη υπάρχον μοντέλο της LM 847. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα –όπως και οι υπόλοιπες δημιουργίες της- ξεχωρίζει τόσο από το ότι χρησιμοποιεί τον θηριώδη V8 κινητήρα της Maserati χωρητικότητας 4.691 κυβικών, όσο και από το γεγονός ότι είναι εφοδιασμένη με τέσσερις τροχούς που ο καθένας εδράζεται στο δικό του ψαλίδι. Η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού λόγω της αρχιτεκτονικής της κατάφερε με σχετικά λίγες τροποποιήσεις να εγκαταστήσει τέσσερις τουρμπίνες στη μοτοσυκλέτα -μια στο κέντρο κάθε τροχού- και να κάνει τα ψαλίδια πτυσσόμενα, καθιστώντας δυνατή την περιστροφή των τουρμπινών ώστε να είναι κάθετα με το έδαφος όταν έρθει η ώρα της απογείωσης.

Πολλοί, μπορεί εύλογα να αναρωτηθούν σχετικά με τον λόγο ύπαρξης αυτού του πρωτότυπου και πόσο μάλλον για την μετάβασή του στην γραμμή παραγωγής, όμως οι απαντήσεις που μπορούν να δοθούν ποικίλουν. Μια απ’ τη πιο απλές απαντήσεις βρίσκεται και στον λόγο της δημιουργίας της Lazareth auto-moto που είναι να κάνει πραγματικότητα οτιδήποτε δημιουργεί η φαντασία του ιδιοκτήτη της, αλλά και των πελατών της. Απ’ την άλλη πλευρά, η ύπαρξη μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας που προσφέρει την δυνατότητα “πατώντας ένα κουμπάκι” να φεύγει απ’ τους μποτιλιαρισμένους δρόμους του κέντρου με περίσσιο στυλ, φαντάζει άκρως δελεαστική –για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα φυσικά- καθώς κρίνοντας απ' την τιμή του LM 847 που ανέρχεται στα 215.000 δολάρια, η ιπτάμενη έκδοση δεν πρόκειται να είναι φθηνότερη..

Η πρωτότυπη LMV 496 συγκριτικά με τα υπόλοιπα ιπτάμενα concept βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στο να φέρει άξια τον τίτλο της ιπτάμενης μοτοσυκλέτας, καθώς το πεδίο δράσης της είναι τόσο στο δρόμο όσο και στον αέρα, ενώ το γεγονός ότι είναι τετράτροχη μπορεί να θεωρηθεί ως το μοναδικό χαρακτηριστικό που την αποστασιοποιεί απ’ τον ορισμό της μοτοσυκλέτας. Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου θα γίνει απ’ την Lazareth στις 31 Ιανουαρίου του ερχόμενου έτους, ενώ ελπίζουμε να έρθουν στην δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις πτητικές ικανότητές του. Αναμφίβολα το LMV 496 δεν παύει να προκαλεί δέος, τόσο με τον V8 κινητήρα που χρησιμοποιεί όσο και με το γεγονός ότι μπορεί να πετάξει, ενώ παράλληλα ανοίγει νέα μονοπάτια στην εξέλιξης της μοτοσυκλέτας.

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.