MBE 2020: BMW Auto Fabrica / TYPE 18

Το Stelth καταδρομικό
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/1/2020

Το όνομα που διάλεξε η Auto Fabrica για το concept TYPE 18 είναι κάπως παραπλανητικό. Κι ο λόγος είναι πως η BMW αυτή την περίοδο προωθεί το γιγαντιαίο R18 με τον αερόψυκτο boxer κινητήρα των 1800 κυβικών, ενώ αντιθέτως το TYPE 18 βασίζεται στο R9T Racer των 1200 κυβικών. Όπως κι αν έχει, η μοτοσυκλέτα είναι άλλο ένα συγχρηματοδοτούμενο project της BMW και της Auto Fabrica και εντάσσεται στο πρόγραμμα προώθησης των R9T στην custom  σκηνή. Ουσιαστικά οι Γερμανοί έδωσαν μια R9T Racer στην Auto Fabrica και τους άφησαν ελεύθερους να ξεσαλώσουν δημιουργικά! Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό κοιτώντας τη μοτοσυκλέτα από κάποιες γωνίες, κυρίως λόγω των αλουμινένιων φύλλων που καλύπτουν τους κυλίνδρους.

Το ίδιο εντυπωσιακό είναι και το επίπεδο φινιρίσματος, κάνοντας το TYPE 18 να μοιάζει περισσότερο με εργοστασιακό concept bike, παρά με custom μοτοσυκλέτα. Το βασικό υλικό κατασκευής είναι το αλουμίνιο, όμως χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικές μέθοδοι διαμόρφωσής του. Για παράδειγμα ο προβολέας και η βάση στήριξής του είναι 3D Printing, ενώ το χειροποίητο ρεζερβουάρ-σέλα-ουρά είναι από φύλλα αλουμινίου. Οι αναρτήσεις είναι της Maxton εμπρός και πίσω, αλλά το setup είναι βάσει των προδιαγραφών που ζήτησε η Auto Fabrica. Το κυρίως πλαίσιο και οι ζάντες έρχονται αυτούσια από το R9T Racer, όπως φυσικά και ο κινητήρας, όπου απλώς έχει βαφθεί σε μαύρο-ματ για να κάνει μια μικρή αντίθεση με το μαύρο γυαλιστερό του ρεζερβουάρ από πάνω του.   

 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"