Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Ανησυχία στην Ιταλία για νοθευμένη βενζίνη - Κλιμάκωση λόγω συνεχών αυξήσεων των τιμών

Οι ενώσεις καταναλωτών ζητούν εντατικοποίηση των ελέγχων
Fuel Pumps
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/8/2026

Έρευνα ιταλικού πρακτορείου φέρνει στο προσκήνιο ένα φαινόμενο που φαίνεται να απασχολεί ολοένα και περισσότερο τα συνεργεία της χώρας: την παρουσία νερού και άλλων ουσιών στη βενζίνη, με αποτέλεσμα αυξημένες βλάβες σε αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες και scooter.

Σύμφωνα με μαρτυρίες μηχανικών, τους τελευταίους μήνες έχουν αυξηθεί αισθητά τα οχήματα που φτάνουν στα συνεργεία μετά από ανεφοδιασμό, παρουσιάζοντας δυσκολία εκκίνησης ή ακόμη και πλήρη διακοπή λειτουργίας του κινητήρα.

Ο Giancarlo Lanza, ιδιοκτήτης συνεργείου στη Ρώμη, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι μέσα σε 50 χρόνια εργασίας δεν είχε συναντήσει τόσα περιστατικά με παρουσία νερού σε βενζίνη όσο τους τελευταίους έξι μήνες. Αντίστοιχη είναι και η εικόνα στα δίκυκλα, με τον μηχανικό Roberto Federici να αναφέρει πως οι σύγχρονες μοτοσυκλέτες και τα scooter επηρεάζονται ιδιαίτερα λόγω των πιο ευαίσθητων συστημάτων ψεκασμού.

Οι αιτίες του προβλήματος δεν έχουν ακόμη εξακριβωθεί. Τιποτα δεν μπορει να αποκλειστεί καθώς θεωρητικά το νερό μπορεί να προέρχεται από εισροές στις δεξαμενές των πρατηρίων, προβλήματα κατά την αποθήκευση ή τη μεταφορά των καυσίμων, συμπύκνωση υδρατμών ή άλλες μορφές επιμόλυνσης κατά την εφοδιαστική αλυσίδα. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι μηχανικοί αναφέρουν επίσης την παρουσία λάσπης, λεπτής σκόνης ή άμμου μέσα στα καύσιμα.

Άλλο συνεργείο που συμμετείχε στην έρευνα εκτιμά ότι τα σχετικά περιστατικά έχουν αυξηθεί κατά 25-30% σε σχέση με το παρελθόν. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί αν πρόκειται για εκτεταμένο πρόβλημα σε εθνικό επίπεδο ή για συγκέντρωση περιστατικών σε συγκεκριμένες περιοχές.

Η μολυσμένη βενζίνη μπορεί να προκαλέσει βλάβες στην αντλία καυσίμου, στα μπεκ ψεκασμού και σε άλλα εξαρτήματα του συστήματος τροφοδοσίας. Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί συμβουλεύουν όσους αντιμετωπίσουν πρόβλημα αμέσως μετά τον ανεφοδιασμό να διατηρήσουν την απόδειξη του πρατηρίου και, εφόσον είναι δυνατόν, δείγμα του καυσίμου, ώστε να διευκολυνθεί η διερεύνηση και τυχόν διεκδίκηση αποζημίωσης (πράγμα μάλλον αισιόδοξο).

Μετά τη δημοσιοποίηση της έρευνας, καταναλωτικές οργανώσεις στην Ιταλία ζήτησαν αυστηρότερους και συχνότερους ελέγχους στα πρατήρια καυσίμων, επισημαίνοντας ότι πέρα από το οικονομικό κόστος, μια ξαφνική αρρυθμία, απώλεια ισχύος ή ακόμα και το σβήσιμο του κινητήρα κατά την οδήγηση μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες με σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των οδηγών και αναβατών.