Michelin 2020 - EICMA: 130 χρόνια καινοτομίας [video]

Από την σαμπρέλα έως το Wayscral HYBRID
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2019

Η μοτοσυκλέτα χρωστάει πολλά στον Edouard Michelin, καθώς το 1891 έφτιαξε το πρώτο ελαστικό με σαμπρέλα και άνοιξε νέους δρόμους στους τομείς της άνεσης και των επιδόσεων. Από τότε η ιστορία της Michelin ταυτίστηκε με όλους τους δρόμους της Ευρώπης, καθώς πέρα από την επέκτασή της σε όλες τις πιθανές εφαρμογές των ελαστικών, έφτιαξε και τους πιο πλήρεις και ενημερωμένους χάρτες όλων των χωρών.

Το 1913 έφτιαξε την πρώτη μεταλλική ζάντα αυτοκινήτου απαλλάσσοντας τους οδηγούς από τα διαρκεί προβλήματα των ξύλινων τροχών. Τα επίπεδα ασφάλειας στους δρόμους άλλαξαν επίπεδο με την πρωτοποριακή τεχνολογία Radial, που σχεδόν εξαφάνισε τα ξαφνικά κλαταρίσματα των ελαστικών με υψηλές ταχύτητες. Τα ελαστικά Mousse για τις off-road μοτοσυκλέτες ήρθαν από την Michelin το 1983 για να αλλάξουν τη ζωή των hard core εντουράδων και φέτος έβγαλε την έξυπνη ιδέα του Wayscral HYBRID που μετατρέπει εύκολα κάθε ποδήλατο σε ηλεκτρικό!

Δείτε αναλυτικά όλα τα ελαστικά της Michelin στο gallery μετά το άρθρο αλλά και το video της παρουσίασή τους

Για το 2020 η γαλλική εταιρεία είχε στην EICMA την νέα γκάμα ελαστικών της που περιλαμβάνει τέσσερα νέα ελαστικά στην οικογένεια των ROWER τα οποία είναι για μοτοσυκλέτες δρόμου υψηλών επιδόσεων. Νέο είναι το best seller στην κατηγορία των scooter City Grip 2. Για του κατόχους μοτοσυκλετών cruiser η Michelin θα έχει το νέο Commander III Cruiser και για τους αναβάτες των off-road μοτοσυκλετών, παρουσίασε τα νέα StarCross 5 Mini και Enduro Xtrem.

Νέο Power 5

Το νέο sport touring ελαστικό της οικογένειας Power έχει σχεδιαστεί με γνώμονα την μεγάλη χιλιομετρική απόδοσης, με ιδιαίτερη έμφαση το υψηλό κράτημα σε βρεγμένο οδόστρωμα. Απευθύνεται σε αναβάτες που χρησιμοποιούν τη μοτοσυκλέτα τους ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών και κάνουν πολλά χιλιόμετρα καθημερινά. Διαθέτουν την ειδική σύνθεση γόμμας που έχει αναπτύξει η Michelin, η οποία περιέχει πυρίτιο και black carbon, επιτρέποντας στο ελαστικό να επιτυγχάνει την μέγιστη πρόσφυσή σε ένα πολύ μεγάλο φάσμα θερμοκρασιών. Επιπλέον, τα Power 5 έχουν ζώνες γόμμας διαφορετικής “σκληρότητας” (2CT εμπρός και 2CT+ πίσω) που προσφέρουν υψηλότερο κράτημα όταν η μοτοσυκλέτα πλαγιάζει και μεγαλύτερη αντοχή στη φθορά όταν η μοτοσυκλέτα κινείται στην ευθεία. Το ποσοστό της  χάραξης είναι 11%, τόσο για το εμπρός ελαστικό όσο και για το πίσω. Οι ώμοι του ελαστικού είναι ενισχυμένοι και με την χρήση της  τεχνολογίας lazer Premium Touch έχουν εντυπωσιακό σχεδιασμό. Οι διαθέσιμες διαστάσεις είναι 120/70-17 για το εμπρός ελαστικό, ενώ για το πίσω ξεκινούν από 160/60-17 και φτάνουν έως 200/55-17, καλύπτοντας ένα τεράστιο φάσμα μοντέλων, από μικρομεσαίου κυβισμού naked έως και μεγάλου κυβισμού σπορ μοτοσυκλέτες.

 

Power GP

Εμπνευσμένο από την εμπλοκή της Michelin στα MotoGP, το νέο αυτό ελαστικό έρχεται για να παντρέψει τις ανάγκες δύο διαφορετικών κόσμων. Προτεραιότητα είναι ο δρόμος και η προσαρμοστικότητά του στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Την ίδια ώρα όμως έχει την ικανότητα να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις οδήγησης μέσα σε πίστα όποτε του το ζητήσεις. Γι΄αυτό ακριβώς τον λόγο, η χάραξή του είναι μεταβλητής πυκνότητας, προσφέροντας μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής του ελαστικού με την άσφαλτο στις άκρες.

Οι διαθέσιμες διαστάσεις του είναι κατάλληλες για τις περισσότερες μοτοσυκλέτες της κατηγορίας των supersport, streetfighter και superbike.

 

Power Cup2

Αυτό είναι το ελαστικό που προτείνει η Michelin για τους λάτρεις των Track Day με απαιτήσεις. Η ασύμμετρη χάραξη του 5% είναι όση ορίζει ο νόμος για να έχει έγκριση τύπου για χρήση στο δρόμο και η διπλή σύνθεση της γόμμας έχει μελετηθεί με στόχο την διατήρηση του μέγιστου κρατήματος για πολλούς γύρους. Διατίθεται σε μία διάσταση για το εμπρός ελαστικό 120/70-17 και τρεις για το πίσω (180/55-17, 190/55-17, 200/55-17) για μοτοσυκλέτες supesport, streetfighter  και superbike.

 

Power Slick2

Το απόλυτο ελαστικό της Michelin για τους φανατικούς οπαδούς της οδήγησης στην πίστα. Δεν έχουν χάραξη, οπότε δεν έχουν έγκριση τύπου για οδήγηση στο δρόμο, όμως αυτό είναι που τα κάνει να προσφέρουν κορυφαίο κράτημα για πάρα πολλούς γύρους. Οι διαθέσιμες διαστάσεις είναι μόνο για μοτοσυκλέτες Superbike και μεγάλου κυβισμού Streetfighter.

 

City Grip 2

Αναμφισβήτητα το City Grip ήταν best seller στην κατηγορία του και το νέο City Grip 2 έρχεται να συνεχίσει αυτή την επιτυχία, εμπλουτίζοντας τη γκάμα διαστάσεων που ξεκινά από τροχούς 12’’ έως και 16’’ και τις ικανότητές του, με σκοπό να καλύψει  όλους τους τύπους των scooter, είτε πρόκειται μικρού κυβισμού commuter είτε για υψηλών επιδόσεων mega-scooter. Η νέα σύνθεση της γόμμας με πυρίτιο και ο νέος σχεδιασμός της χάραξης (Shark Tooth το ονομάζει η Michelin) έχουν σαν αποτέλεσμα να μειωθεί η απόσταση φρεναρίσματος σε βρεγμένο οδόστρωμα κατά 1,7μ όταν φρενάρεις από τα 50km/h στα 10km/h.     

 

Commander III Cruiser & Commander III Touring

 

Πάνω από δέκα χρόνια η Michelin συνεργάζεται στενά με την Harley Davidson εξελίσσοντας και κατασκευάζοντας ελαστικά ειδικά για τις cruiser και touring αμερικάνικες μοτοσυκλέτες. Φέτος το Commander III Cruiser και το Commander III Touring αποκτούν νέα και διαφορετική χάραξη με έμφαση στις επιδόσεις τους σε βρεγμένο οδόστρωμα και στην ακόμα μεγαλύτερη χιλιομετρική απόδοση της γόμμας πυριτίου τους.

 

 

Με μια τόσο δυναμική γκάμα για την επόμενη χρονιά, η Michelin στοχεύει απευθείας στην κορυφή σε κάθε κατηγορία!

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.