Millyard Viper V10: Μοτοσυκλέτα 8.000 κυβικών 500hp: 11 χρόνια βόλτας – [VIDEO]

Πώς ο Allen Millyard έφτιαξε την Viper V10
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/11/2020

Παραπάνω από δέκα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που η Millyard Viper V10 βγήκε στους δρόμους φιγουράροντας στον αγγλικό Τύπο. Μία θηριώδης μοτοσυκλέτα με 8.000 κυβικά από τον V10 κινητήρα ενός Dodge Viper, που ζυγίζει 630 κιλά και μπορεί να πιάσει τα 300 χιλιόμετρα απαιτώντας μία πολύ καλή λύση για τα… φρένα! Έχοντας ακούσει ανέκδοτες ιστορίες από τους συναδέλφους της MCN και την εμπειρία τους οδηγώντας την, η Millyard επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς πριν από λίγες μέρες ο άνθρωπος που την κατασκεύασε μοιράστηκε μαζί μας ένα νέο video που εξιστορεί όλα όσα χρειάστηκε να κάνει για να τσουλήσει τους τροχούς της. Και το video αυτό θα έχει και συνέχεια…

Καταρχήν να θυμίσουμε ποιος είναι ο Allen Millyard καθώς δεν θα τον ξέρουν όλοι. Μηχανικός στα όρια του τρελού εφευρέτη με σκοπό να βάζει περισσότερα πιστόνια και κυβικά από αυτό που φανταζόταν κάθε κατασκευαστής, ενώνοντας κινητήρες όπως το V12 Kawasaki των 2.300 κυβικών, το πεντάλιτρο V-Twin και τόσα άλλα! Ο Allen Millyard έχει επιστημονικό υπόβαθρο στον τομέα της πυρηνικής φυσικής, αλλά το πάθος του είναι οι πολυκύλινδρες custom μοτοσυκλέτες με περίσσεια κυβικών και πιστονιών!

μία άλλη αγαπημένη του δημιουργία, η V12 Kawasaki!

Με την Viper V10 ακολούθησε διαφορετική πρακτική από αυτό που έκανε συνήθως, με την έννοια πως πήρε αυτούσιο έναν κινητήρα από το Ebay, δεν κάθισε να συνενώσει δύο μεταξύ τους. Μετά κατασκεύασε όλα τα υπόλοιπα… Πολλά πράγματα που κανονικά βρίσκεις στην ελεύθερη αγορά και δεν φτιάχνεις μόνος σου όταν κάνεις μία custom μοτοσυκλέτα, όπως το πιρούνι, ήταν αδύνατο στην περίπτωση της Viper εξαιτίας του βάρους και της γεωμετρίας. Χρησιμοποιώντας έναν μικρό τόρνο, ο Allen έκανε βήμα – βήμα όλα τα υπόλοιπα, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα ως ενεργό μέρος πρακτικά δίχως πλαίσιο.

Η δημοσιότητα που είχε πάρει πριν από 11 χρόνια ήταν τόσο μεγάλη, που προξένησε την γκρίνια του Boss Hoss, ενός άλλου «τρελού» από την άλλη μεριά του Ατλαντικού που έκανε το ίδιο, έφτιαξε δηλαδή μία μοτοσυκλέτα χρησιμοποιώντας αυτόν τον κινητήρα.

Η περίπτωση του Allen Millyard βέβαια είναι κάπως διαφορετική, η δική του V10 ήταν προσανατολισμένη να μπορεί να οδηγηθεί κανονικά και να ταξιδέψει, καθώς και να πιάνει τα 400Km/h τελικής. Αυτό ήταν το όραμα του Allen, ωστόσο το περισσότερο που έχουν καταφέρει να μετρήσουν είναι 330Km/h που μόνο λίγα δεν τα λες για μία μοτοσυκλέτα με αυτό το βάρος. Ευτυχώς ο Allen έχει σκεφτεί διάφορες λύσεις από την αλυσίδα έως και τα φρένα, για να μπορεί μία τέτοια μοτοσυκλέτα να βγαίνει στον δρόμο με σχετική ασφάλεια… Η ερώτηση «γιατί» να κάνεις κάτι τέτοιο, δεν έχει προφανώς απάντηση, ή μάλλον έχεις πολλαπλές απαντήσεις. Άλλωστε η V10 που κάνει 1.500 χιλιόμετρα τον χρόνο και θέλει μία ολόκληρη διαδικασία για να ξεκινήσει την βόλτα, δεν είναι μοτοσυκλέτα για όλες τις ώρες.

 

Στο πρόσφατο video που ο Allen έχει ανεβάσει, φαίνεται όλη η διαδικασία που ακολούθησε:

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.