Moby Dick Brough Superior

Η ακριβότερη μοτοσυκλέτα του κόσμου;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/5/2017

Το παρατσούκλι Moby Dick (το όνομα της φάλαινας από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Melville Herman που έστελνε στο βυθό του ωκεανού όποιον θηρευτή την κυνηγούσε) της το έδωσε ο Dennis May, δοκιμαστής του αμερικάνικου περιοδικού Cycle World όταν την έκανε τεστ το 1931 και από τότε συνοδεύει την πιο σπάνια Brough Superior που κατασκεύασε η θρυλική βρετανική εταιρεία.

Συμφωνούμε ότι όλες οι Brough Superior είναι σπάνιες και δύσκολα βρίσκεις μία που να είναι ολόιδια με κάποια άλλη, όμως ο Moby Dick έχει ένα κινητήρα της JAP που την έκανε την γρηγορότερη Brough Superior που είχε πουληθεί σε ιδιώτη και δεν ήταν αγωνιστική. Ο κινητήρας είχε το κιτ μεγαλύτερης χωρητικότητας κυλίνδρων στα 1140cc, που έδινε επιπλέον 13 ίππους και στο πρώτο τεστ του 1931 πέτυχε τελική ταχύτητα 109 μιλίων (174km/h).

Ο Charles Hobbs δεν ήταν ικανοποιημένος και αργότερα έστειλε τη μοτοσυκλέτα στον Ted Baragwanath, όπου απέκτησε  δύο καρμπιρατέρ της Amal, εκκεντροφόρους για μεγαλύτερο βύθισμα βαλβίδων και ελαφρύτερες βαλβίδες. Συνολικά απέδιδε 65 ίππους, δηλαδή 23 περισσότερους από τις υπόλοιπες SS 100 και στο δεύτερο τεστ τον Οκτώβριο του 1932, πέτυχε τελική ταχύτητα 114 μίλια, που είναι 182km/h στη δική μας γλώσσα.

Το 1936 ο Moby Dick πουλήθηκε τους αδερφούς Bilbé (Ken και Ralph) οι οποίοι συμμετείχαν σε αγώνες solo και sidecar κερδίζοντας πολλούς από αυτούς. Το sidecar που είχε η μοτοσυκλέτα πουλήθηκε για να δώσουν πίσω τα χρήματα που είχαν δανειστεί για την αγορά της και το 1937 την πήγαν στην εταιρεία BMCRC, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τη δύναμη του κινητήρα, πετυχαίνοντας τελική ταχύτητα 124 μίλια (198km/h). 

Μέχρι σήμερα η μοτοσυκλέτα παραμένει στην κατοχή της οικογένειας των Bilbé όπου την χρησιμοποιούσαν τακτικά για καθημερινή μετακίνηση. Απόδειξη είναι το γεγονός ότι από τις 32 κλήσεις για υπερβολική ταχύτητα που είχε σε όλη του τη ζωή ο Ralph, οι 23 ήταν με τον Moby Dick.

Δέχτηκε μια ανακατασκευή το 1997 και το 2011 πουλήθηκε έναντι 243.000 ευρώ. Σήμερα ξαναβγαίνει στο σφυρί, αλλά η τιμή εκκίνησης είναι τα 500.000 ευρώ, με τις προσδοκίες των οίκου δημοπράτησης να είναι κοντά στα 700.000 ευρώ. Καλή επένδυση να δώσεις 243.000 και μετά από έξι χρόνια να πάρεις πάνω από 500.000. Στην ίδια δημοπρασία μια “συμβατική” 100 SS πωλείται έναντι 150.000 ευρώ.  

Ινδία: Τέλος τα βενζινοκίνητα δίκυκλα στην πρωτεύουσα από το 2028

Η τοπική κυβέρνηση του Δελχί ανακοίνωσε την πρώτη δέσμη μέτρων προς ενίσχυση της Ηλεκτροκίνησης
india
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/4/2026

H ευρύτερη περιοχή της ινδικής πρωτεύουσας, που περιλαμβάνει το Νέο Δελχί αλλά και το ιστορικό κέντρο που είναι γνωστό ως Παλιό Δελχί, είναι μια πυκνοκατοικημένη μητρόπολη περίπου 30 εκατομμυρίων κατοίκων που υποφέρει από την ατμοσφαιρική ρύπανση. Η τοπική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα ένα πρόγραμμα Ηλεκτροκίνησης των μεταφορών που στην πρώτη του φάση, από το 2026 ως και το 2030, προβλέπει ριζικές απαγορεύσεις απέναντι σε οχήματα που καταναλώνουν βενζίνη και πετρέλαιο για την κίνησή τους.

Η ανακοίνωση του προγράμματος αυτού έχει τώρα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, όντας πολύ επιθετικό απέναντι στα οχήματα “παλαιάς τεχνολογίας”.

Σύμφωνα με τις κυβερνητικές προτάσεις, από 1/1/2027 θα απαγορευτούν οι ταξινομήσεις νέων τρίκυκλων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από την 1/4/2028, η απαγόρευση αυτή θα επεκταθεί και στα δίκυκλα.

Για τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα ωστόσο η απαγόρευση είναι άμεση, καθώς η ημερομηνία απαγόρευσης ταξινόμησης για βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα ισχύει ήδη από 1/1/2026. Καθώς αυτή η ημερομηνία έχει ήδη παρέλθει πριν καν ανακοινωθούν τα μέτρα, όλα τα επαγγελματικά δίκυκλα και τρίκυκλα που πληρούν τις προδιαγραφές BS-VI θα μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι και την τελευταία μέρα του 2026 (31/12).

Τα μέτρα συνοδεύονται από οικονομικά κίνητρα για τη μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα, με επιδότηση στην τιμή των ηλεκτρικών δικύκλων των οποίων η αρχική τιμή αγοράς δεν ξεπερνά τις 225.000 ρουπίες (περίπου €2.000, με την ισοτιμία της 15/4/2026), μέτρο που αποσκοπεί στην ανανέωση του στόλου του οικονομικά αδύναμου πληθυσμού και όχι την απόκτηση ακριβών ηλεκτρικών μοντέλων.

Επίσης επιδοτούνται αποσύρσεις δικύκλων παλαιότερων προδιαγραφών (έως BS-IV) και οι αγορές νέων ηλεκτρικών πριμοδοτούνται ακόμη με εκπτώσεις ή απαλοιφές φόρων, όπως τα τέλη ταξινόμησης και κυκλοφορίας.

Παράλληλα, η κυβέρνηση του Δελχί επιδοτεί τη δημιουργία δικτύων φόρτισης και ανταλλαγής μπαταριών, έχοντας μάλιστα ενσωματώσει νομικές διατάξεις που απλοποιούν πολύ την όλη διαδικασία παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που οι αρχές στην Ινδία προβαίνουν σε τόσο δραστικές και αιφνίδιες στρατηγικές, καθώς τα προτεινόμενα μέτρα είναι όντως πολύ ξαφνικά και αυστηρά, ειδικά στους επαγγελματικούς στόλους δίκυκλων και τρίκυκλων που ξαφνικά ανακαλύπτουν πως ήδη τρώνε από την παράταση της προθεσμίας.

Αναλόγως είχε πράξει η ινδική κυβέρνηση και πριν μερικά χρόνια, όταν αποφάσισε ένα ξαφνικό άλμα από τις προδιαγραφές BS-IV στις BS-VI, πηδώντας ουσιαστικά τις BS-V, προκειμένου να επιταχύνει την προσαρμογή στα δεδομένα των ευρωπαϊκών Euro 5. Η κίνηση είχε γίνει για να εκσυγχρονιστεί η ινδική βιομηχανία Μοτοσυκλέτας και να μην απαιτούνται πολλές μετατροπές για τις εξαγωγές δικύκλων, ωστόσο η άμεση μετάβαση στις μεθεπόμενες προδιαγραφές οπωσδήποτε ζόρισε τους εγχώριους κατασκευαστές. Αυτή τη φορά το λάθος άκρο του μαστιγίου αντικρύζουν οι Ινδοί καταναλωτές στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι οποίοι πιθανότατα δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να προσαρμοστούν.

Έτσι κι αλλιώς βέβαια, το μέτρο αφορά τις ταξινομήσεις καινούργιων οχημάτων, οπότε στα επόμενα χρόνια θα υπάρχει μια ελαστικότητα μέσω της αγοράς μεταχειρισμένων, ωστόσο είναι σαφές πως σε βάθος χρόνου ο νομοθέτης του Δελχί έχει μια πολύ ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό: μια μέρα η πρωτεύουσα να έχει απαλλαχθεί από ρύπους οχημάτων στην ατμόσφαιρά της.