Moto GP Le Mans 2015: Με μπόλικο θέαμα όπως το περιμέναμε!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2015

Αν και η πρώτη θέση κρίθηκε από την αρχή, καθώς ο Lorenzo μπήκε μπροστά, και ενώ δεν δημιούργησε κατευθείαν απόσταση ασφαλείας, ο ρυθμός του έδειχνε ότι δεν υπήρχε περίπτωση να τον περάσουν οι Ducati που ακολουθούσαν. Ξεκινήσαμε με τον Marquez να κάνει το λάθος αμέσως μετά την εκκίνηση, ανοίγοντας γραμμή, πράγμα που επανάλαβε λίγο αργότερα, αφού τον πέρασε ο Rossi στα φρένα με ένα μάλλον τσαμπουκαλίδικο, τρόπο, σαν να ήθελε να δει αν θα επαναληφθεί το χτύπημα από πίσω… Είχε προηγηθεί η πτώση του Pedrosa, μόνος του χωρίς επιπτώσεις στο φρεσκό-χειρουργημένο χέρι, και έτσι συνέχισε τελευταίος. Μικρές πτώσεις με πιο απογοητευτική του Crutchlow που ακολουθούσε τον Marquez όταν εκείνος έκανε το δεύτερο λάθος, λίγο μετά το προσπέρασμα του Rossi. Ο Άγγλος έπεσε από λάθος του, στα φρένα στην ανοικτή κατηφορική, όπως ο ίδιος είπε. Είχε την ευκαιρία για ένα καλό αποτέλεσμα και γρήγορα, έφυγε εκτός. Από εκεί και πέρα μπροστά σχηματίστηκαν δύο δυάδες, Yamaha-Ducati, Ducati Yamaha. Ο Lorenzo πρώτος, Dovizioso δεύτερος, Iannone και Rossi να ακολουθούν από κοντά. Το εντυπωσιακό είναι ότι πιο πίσω άλλη μια Yamaha ακολουθούσε, η δορυφορική, σχηματίζοντας ένα ενδιαφέρον τρενάκι.

Ο Rossi γρήγορα ξεμπέρδεψε με τον Iannone, που όμως το πάλεψε, δίνοντας έτσι μα ιδέα για αυτό που θα ακολουθούσε αργότερα. O Lorenzo πλέον άπιαστος μπροστά, ο Rossi ανεβαίνει δεύτερος κρατώντας πίσω τον Dovizioso, και η σειρά του έμεινε έτσι μέχρι την καρό σημαία, όμως οι θεατές ευχαριστήθηκαν θέαμα, από τον Marquez, που ξύπνησε, σταμάτησε τα λάθη και έξι γύρους πριν το τέλος πήγε να περάσει ταυτόχρονα την δορυφορική Yamaha του B. Smith και τον Iannone μαζί, με τον Ιταλό να παίρνει την σωστή γραμμή για την επόμενη στροφή και να μένει μπροστά. Από εκεί και μέχρι και το τέλος πάλευαν για την τέταρτη θέση, αν και δύο γύρους πριν το τέλος η ένταση της μάχης ελαττώθηκε από την μεριά του Iannone, που όμως έκανε μια τελευταία κίνηση λιγο πριν την σημαία, χωρίς να τα καταφέρει. Όλο αυτό το σερί της μάχης Marquez και Iannone, αξίζει να το δει κανείς σε επανάληψη πολλές φορές, αν και μάλλον η κορυφαία στιγμή αγωνίας ήταν στον τέταρτο γύρο πριν το τέλος, όταν ο Marquez φρενάρισε «μια γραμμή πέρα από το όριο» για να περάσει μπροστά.

Περιμέναμε στο Le Mans ο Rossi να μην αφήσει περιθώρια, αλλά ήταν ο Lorenzo που είχε με διαφορά τον καλύτερο ρυθμό με μηδενικά λάθη και φοβερή αυτοσυγκέντρωση. Οι Yamaha έκαναν έναν πολύ καλό αγώνα, που για τους θεατές ήταν και εντυπωσιακός με τις πτώσεις στην αρχή, τα προσπεράσματα του Rossi και στο τέλος με τις μάχες πιο πίσω!

Ετικέτες

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride