Moto Guzzi: Επέτειο 100 χρόνων και εορτασμοί

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/3/2021

Η Moto Guzzi δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις και από το 1921 έως σήμερα έχει δημιουργήσει μια λαμπρή ιστορία 100 χρόνων που της χαρίζουν δικαιωματικά μια περίοπτη θέση στην παγκόσμια βιομηχανία δικύκλων. Το 2021 η ιταλική εταιρεία κλείνει τον πρώτο αιώνα ζωής και διοργανώνει μια ξεχωριστή εκδήλωση στο εργοστάσιό της στο Mandello del Lario από τις 9 Σεπτεμβρίου έως τις 12 Σεπτεμβρίου. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες για αυτήν την ιδιαίτερη εκδήλωση καθώς και μια σύντομη αναδρομή σε αυτά τα 100 χρόνια συνεχούς παρουσίας:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

1921 - 2021, Η MOTO GUZZI ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗΝ 100Η ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟ

 

ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΜΙΑ ΜΑΡΚΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΙ, ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΠΙΣΤΗ, ΣΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ.

 

ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ PIAGGIO GROUP, ROBERTO COLANINNO: “ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ MOTO GUZZI, ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΡΚΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΝΕΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΣΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”

 

ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ ΤΗΣ MOTO GUZZI ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ, ΜΕ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ “MOTO GUZZI WORLD DAYS” ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΟ MANDELLO DEL LARIO, ΑΠΟ ΤΙΣ 9 ΕΩΣ ΤΙΣ 12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Mandello del Lario, Μάρτιος 2021 – Στις 15 Μαρτίου 2021, η Moto Guzzi γιορτάζει την επέτειο των 100 χρόνων της θρυλικής ιστορίας της.

Ένας αιώνας ιστορίας, εκπληκτικές μοτοσυκλέτες, θρίαμβοι, περιπέτειες και απίστευτες προσωπικότητες που δημιούργησαν από κοινού, την εμβληματική μάρκα του αετού. Η Moto Guzzi γιορτάζει αυτό το μοναδικό ορόσημο στην ιστορία της, σε μια περίοδο που απολαμβάνει μια νέα εποχή νεότητας.  

 

Η γκάμα μοτοσυκλετών έχει ανανεωθεί σημαντικά, με την προσθήκη τεχνολογικών χαρακτηριστικών που βοηθούν τον αναβάτη, ενώ παράλληλα, διατηρεί ανέπαφες, τις αξίες και το στυλ της μάρκας. Κάθε μοτοσυκλέτα Moto Guzzi κατασκευάζεται στο εργοστάσιο του Mandello del Lario, με την χειροποίητη δεξιοτεχνία που χαρακτηρίζει την εταιρία και με αφοσίωση σε μια μοναδική, αυθεντική ταυτότητα. H τέλεια ισορροπία κλασικού στυλ Moto Guzzi με τεχνολογία αιχμής αντανακλά μια φιλοσοφία κατασκευής, η οποία δημιουργεί μια αποκλειστική σχέση μεταξύ μοτοσυκλέτας και αναβάτη.

Αναφέρει ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Piaggio Group, Roberto Colaninno: “Τα εκατό χρόνια της Moto Guzzi αποτελούν μια στιγμή μεγάλης υπερηφάνειας για το Piaggio Group, το οποίο συνδέθηκε με τη μάρκα του αετού το 2004, αλλά και για την ιταλική βιομηχανία στο σύνολό της και όχι μόνο σε ό,τι αφορά την κατασκευή μοτοσυκλετών. Η ικανότητα για καινοτομία, η τόλμη να ξεπερνάς την εποχή σου, το ανταγωνιστικό πνεύμα, η αγάπη για τα προϊόντα μας και η έμφαση στην κορυφαία ποιότητα κατασκευής, είναι τα εφόδια που στο πέρασμα του χρόνου, η Moto Guzzi έχει συνδυάσει με τη μοναδική της σχέση με την τοπική κοινωνία. Από το 1921, κάθε μοτοσυκλέτα Moto Guzzi που έχει κυκλοφορήσει στον κόσμο, έχει κατασκευαστεί στο εργοστάσιο του Mandello, στο σημείο όπου ιδρύθηκε η εταιρία πριν από εκατό χρόνια. Όλα αυτά θα συνεχίσουν και στο δεύτερο αιώνα ιστορίας μας. Η Moto Guzzi   είναι ένα παράδειγμα της ιταλικής υπεροχής στο σύνολό της”, προσθέτει ο Roberto Colaninno. “Έχει ριζώσει στην ιστορία της πατρίδας μας, χωρίς να χάσει ποτέ το νεανικό της πνεύμα και συνεχίζει να εμπνέει αυθεντικό πάθος σε χιλιάδες Guzzisti, από όλο τον κόσμο.”

 

Το λογότυπο του αετού, το έμβλημα που έχει ταυτιστεί με τη Moto Guzzi, έχει βοηθήσει στη δημιουργία του θρύλου της μάρκας, που έχει συνδεθεί στενά με την ιστορία της Ιταλίας.  

 

Ο αετός με τα ανοιχτά φτερά έχει τις ρίζες του στη στρατιωτική θητεία των ιδρυτών της εταιρίας Carlo Guzzi και Giorgio Parodi, στο αεροπορικό σώμα του ιταλικού βασιλικού ναυτικού, την περίοδο του Πρώτου Παγκόσμιου πολέμου.  Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι δύο φίλοι και ο πιλότος Giovanni Ravelli, σχεδίαζαν να ασχοληθούν με την κατασκευή μοτοσυκλετών, αμέσως μόλις τελειώσει ο πόλεμος. Ωστόσο, ο Ravelli σκοτώθηκε σε ένα ατύχημα το 1919 και δεν κατάφερε ποτέ να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Οι Guzzi και Parodi επέλεξαν τον αετό ως σύμβολο, για να τιμήσουν τον σύντροφό τους.  

 

Στο πέρασμα των εκατό χρόνων, η Moto Guzzi είχε νικηφόρα πορεία σε αγωνιστικές πίστες σε όλο τον κόσμο, ανεβάζοντας την ιταλική σημαία στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου και κερδίζοντας 14 παγκόσμιους τίτλους. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας, το σύμβολο της ανάπτυξης μιας χώρας που είχε στρέψει το βλέμμα της προς το μέλλον, η μοτοσυκλέτα του αστυνομικού σώματος και του στρατού ξηράς που άνοιξε τα φτερά της στη διεθνή σκηνή, εφοδιάζοντας την αστυνομία της Καλιφόρνια και πιο πρόσφατα, την αστυνομία του Βερολίνου και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, καθώς και την ασφάλεια του ηγεμόνα της Ιορδανίας. Η Moto Guzzi είναι επίσης, η μοτοσυκλέτα των Corazzieri, του επίλεκτου σώματος που προστατεύει τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Από το ξεκίνημά της, η Moto Guzzi ήταν η μοτοσυκλέτα επιλογής για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων. Το 1928, ο Giuseppe Guzzi έφτασε στον Αρκτικό Κύκλο με τη δική του GTNorge, ξεκινώντας μια παράδοση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με ταξιδιώτες που ξεκινούν κάθε ημέρα, από κάθε άκρη του κόσμου, για ένα μεγάλο ταξίδι με τη δική τους Moto Guzzi.

Σήμερα, η Moto Guzzi είναι ένας κομβικός κλάδος του Piaggio Group, του κορυφαίου κατασκευαστή μοτοσυκλετών και σκούτερ της Ευρώπης, ο οποίος διατηρεί τα αυθεντικά χαρακτηριστικά της μάρκας, προβάλει τις αξίες της και την έχει επαναφέρει σε κυρίαρχη θέση.

Η επιστροφή στους αγώνες, με το Moto Guzzi Fast Endurance Trophy που θα διεξαχθεί φέτος σε ευρωπαϊκή κλίμακα, καθώς και μια ολοκαίνουρια οικογένεια μοτοσυκλετών, επαναφέρουν τη Moto Guzzi σε κορυφαία θέση στην αγορά και απευθύνονται σε ένα πιο νεανικό κοινό. Η κλασική V7, η οποία εφοδιάστηκε με τον νέο κινητήρα 850 κ.εκ. και η classic enduro V85TT, που προορίζεται για ταξίδια και έχει σχεδιαστεί για άνεση και ευκολία στην οδήγηση, είναι οι μοτοσυκλέτες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις για το εργοστάσιο, το οποίο απολαμβάνει τη διαρκή του ανάπτυξη, για μια σειρά ετών.

Η Moto Guzzi προκαλεί διαχρονικά, τον θαυμασμό και τον σεβασμό μοτοσυκλετιστών από όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από τη μοτοσυκλέτα που διαθέτουν. Μοτοσυκλετιστές θα είναι και οι πρωταγωνιστές του Moto Guzzi World Days που θα διεξαχθεί στο Mandello del Lario από τις 9 έως τις 12 Σεπτεμβρίου, της κορυφαίας εκδήλωσης για τον εορτασμό του ενός αιώνα ιστορίας της Moto Guzzi, η οποία θα είναι το κεντρικό γεγονός γι’ αυτή την πολύ ξεχωριστή επέτειο.

 

Η εκδήλωση Moto Guzzi World Days, ανέκαθεν μια ευκαιρία που δεν χάνεται, κάνει τώρα την πολύ-αναμενόμενη επιστροφή της μετά από δέκα χρόνια. Δεκάδες χιλιάδες φίλων θα ταξιδέψουν από κάθε γωνιά του πλανήτη, για να απολαύσουν μια μοναδική, αξέχαστη εκδήλωση, η οποία έγινε δυνατή χάρη στη συνεργασία της Moto Guzzi, με το Comitato Motoraduno Internazionale και τη δημοτική αρχή του Mandello del Lario.

 

***

 

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑΣ
 

Η “Società Anonima Moto Guzzi” ιδρύθηκε στις 15 Μαρτίου 1921 με αντικείμενο την “κατασκευή και πώληση μοτοσυκλετών, καθώς και κάθε άλλη ενέργεια που σχετίζεται ή συνδέεται με την μεταλλουργία”. Αυτή ήταν η στιγμή που οι ιδρυτές Carlo Guzzi και Giorgio Parodi, επέλεξαν τον αετό με τα ανοικτά φτερά για λογότυπο της εταιρίας, στη μνήμη του συναδέλφου τους Giovanni Ravelli. Οι τρεις τους είχαν υπηρετήσει μαζί στο αεροπορικό σώμα του βασιλικού ναυτικού, όπου και συνέλαβαν την ιδέα για τη δημιουργία καινοτόμων μοτοσυκλετών, μόλις λήξει ο πόλεμος. Ο Ravelli σκοτώθηκε το 1919 κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων και οι δύο φίλοι του, αποφάσισαν να τον τιμήσουν με το σύμβολο του αεροπορικού σώματος. Από τότε, ο αετός είναι το σύμβολο της Moto Guzzi και είναι ένα σήμα που απέκτησε παγκόσμια φήμη, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

 

Αυτό ήταν το ξεκίνημα μιας βιομηχανικής επιχείρησης με έδρα το Mandello del Lario – στο ίδιο εργοστάσιο όπου κατασκευάζονται οι μοτοσυκλέτες Moto Guzzi μέχρι και σήμερα – η οποία έμεινε στην ιστορία του μοτοσυκλετισμού ως μια εταιρία κατασκευής μοτοσυκλετών που εξάπτουν την φαντασία των αναβατών: μοτοσυκλέτες όπως η GT 500 Norge (1928) που έφτασε στον Αρκτικό Κύκλο με οδηγό τον Giuseppe Guzzi, αδερφό του ιδρυτή Carlo Guzzi, καθώς και οι Airone 250 (1939) και Galletto (1950), οι οποίες πυροδότησαν τη μαζική παραγωγή στην μεταπολεμική περίοδο.

 

Τη δεκαετία του 1950 έκανε το ντεμπούτο της η σήραγγα αεροδυναμικών δοκιμών, η οποία ήταν η πρώτη στον κόσμο της μοτοσυκλέτας και είναι ακόμη επισκέψιμη στο εργοστάσιο του Mandello. Ήταν το δημιούργημα μιας ομάδας εκπληκτικών μηχανικών, στους οποίους περιλαμβάνονται οι   Umberto Todero, Enrico Cantoni και ένας σχεδιαστής που πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε θρύλο: ο Μιλανέζος Giulio Cesare Carcano, ο πατέρας της απίστευτης Otto Cilindri ή V8, με τελική ταχύτητα 285 χλμ./ώρα (1955) και των πρωτότυπων μοτοσυκλετών που κέρδισαν 15 παγκόσμιους τίτλους ταχύτητας και 11 τίτλους Tourist Trophy, μεταξύ 1935 και 1957.

 

Τη δεκαετία του 1960, μετά από τις ελαφριές μοτοσυκλέτες Stornello και Dingo, η Moto Guzzi παρουσίασε τον 700 κ.εκ. 90° V-twin κινητήρα με τον άξονα μετάδοσης κίνησης cardan, ο οποίος έμελλε να γίνει το σύμβολο του κατασκευαστή από το Mandello, τροφοδοτώντας θρυλικά μοντέλα όπως είναι οι V7 Special, V7 Sport, California και Le Mans. Ο κινητήρας διατηρεί με συνέπεια αυτή την αρχιτεκτονική. Σήμερα, εφοδιασμένος με προηγμένης τεχνολογίας ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου, είναι τοποθετημένος στα πιο δημοφιλή μοντέλα της Moto Guzzi, όπως είναι η γκάμα V7, οι V9 Roamer και Bobber, καθώς και η εξαιρετική  V85TT, η πρώτη  classic enduro στον κόσμο. 

 

Για να τιμηθεί η επέτειος, όλη η γκάμα Moto Guzzi είναι διαθέσιμη και στην ειδική έκδοση Centennial, η οποία θα ισχύσει αποκλειστικά για το 2021 και είναι εμπνευσμένη από τη θρυλική αγωνιστική “8 Cilindri.

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”