Moto Guzzi V7 II 2015

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/9/2014

Λεπτομέρειες που κάνουν τεράστια διαφορά.
Κατά γενική ομολογία το V7 είναι η πιο επιτυχημένη σχεδιαστικά προσπάθεια για μια ρετρό μοτοσυκλέτα, αφού ακόμα και οι γνώστες πρέπει να ρίξουν μια δεύτερη ματιά για να καταλάβουν ότι δεν είναι μια τέλεια ανακατασκευασμένη Moto Guzzi του ’70. Εκείνο όμως που μας αρέσει περισσότερο στην V7 είναι η πρακτική πλευρά του χαρακτήρα της, αφού άνετα μπορείς να την χρησιμοποιείς καθημερινά. Κι εδώ μας έρχονται τα καλά νέα από την Moto Guzzi, αφού η νέα V7 II έχει δεχτεί βελτιώσεις, τόσο στην άνεση, όσο και στην ασφάλεια που προσφέρει στον αναβάτη της. Εντάξει, ίσως το Traction Control να μην ήταν απαραίτητο, όμως μαζί με το ABS δίνουν το δικαίωμα στην V7 II να καυχιέται ότι διαθέτει το πιο σύγχρονο εξοπλισμό ενεργητικής ασφάλειας στην κατηγορία των entry-level μοτοσυκλετών. Άλλωστε, η V7 προσελκύει πολλούς νεοφώτιστους αναβάτες, που έστω και για ψυχολογικούς λόγους θέλουν να έχουν τις υπηρεσίες του Traction Control και του ABS, ακόμα κι αν δεν τους χρειαστεί ποτέ. Και όπως ξέρουμε, όσο πιο ασφαλής αισθάνεσαι, τόσο πιο γρήγορα οδηγείς, άρα βελτιώνεσαι ως αναβάτης.

Τα καλά νέα συνεχίζονται στον τομέα της άνεσης, αφού τα μαρσπιέ βρίσκονται 25 χιλιοστά χαμηλότερα και ο κινητήρας έχει μετατοπιστεί 10 χιλιοστά προς τα εμπρός, ενώ ταυτόχρονα οι κεφαλές του V2 έχουν περιστραφεί κατά 4º, ώστε να απομακρυνθούν ακόμα περισσότερο από τα γόνατα του αναβάτη, κάνοντάς την πιο ευρύχωρη για τους μεγαλόσωμους. Οι Ιταλοί λένε ότι αυτή η μικρή περιστροφή των κεφαλών κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνει πιο όμορφη από το πλάι, γιατί στο προηγούμενο μοντέλο, λένε, έδειχναν λίγο στραβές στο μάτι σε σύγκριση με τις υπόλοιπες γραμμές της V7! Μπράβο αυτοκριτική! Αλλαγές ουσίας βρίσκουμε και στο σύστημα μετάδοσης, αφού το νέο κιβώτιο είναι έξι σχέσεων, κάτι που λογικά θα βελτιώνει τις επιταχύνσεις στην πραγματική ζωή με την πιο κοντή πρώτη σχέση και την πιο κοντινή κλιμάκωση των δύο τελευταίων σχέσεων. Το πακέτο ολοκληρώνεται και με την πιο μαλακή λειτουργία του συμπλέκτη. Οι αλλαγές αυτές αφορούν και τις τρεις εκδόσεις της V7II, δηλαδή την Stone, Eclectic και Essential. Στην πανέμορφη Racer με το ρεζερβουάρ χρωμίου και τα κλιπ-ον μάλλον οι εργονομικές βελτιώσεις και τα ηλεκτρονικά βοηθήματα να μην έχουν τόσο μεγάλη σημασία, όμως το κιβώτιο έξι σχέσεων είναι παραπάνω από καλοδεχούμενο.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.