Moto Morini VS Κινέζων

Ξεκινούν νομικό αγώνα οι Ιταλοί για την “αντιγραφή” του κινητήρα τους

Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/1/2018

Σας είχαμε πει την περασμένη εβδομάδα ότι η κινέζικη εταιρεία Shineray παρουσίασε τον πρώτο V2 κινητήρα τους, ο οποίος θα παραχθεί σε εκδόσεις 350, 550, 850 και 1200 κυβικών. Επίσης σας είχαμε πει ότι η Shineray έχει υπό την ιδιοκτησία της, την ιταλική εταιρεία SWM, αλλά και ότι πουλάει κινητήρες σε οποιονδήποτε της το ζητήσει και μάλιστα σε οποιαδήποτε ποσότητα. Όμως ο κινητήρας αυτός μοιάζει εξωτερικά τουλάχιστον, ολόιδιος με τον κινητήρα της Moto Morini που τον ονομάζει Bialbero 1200 CorsaCorta και έχει σχεδιαστεί από τον Franco Lambertini, και μάλιστα δεν πέρασε απαρατήρητο από κάποιους αναγνώστες.

Όπως ήταν φυσικό με την κατάσταση που επικρατεί στο internet, αυτή η ομοιότητα ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι από άρθρα στον ιταλικό και διεθνή τύπο που ήθελαν τους Ιταλούς να έχουν συνεργασία ή να έχουν εξαγοραστεί από του Κινέζους με αντάλλαγμα το δικαίωμα κατασκευής του κινητήρα τους ή τέλος πάντων της τεχνογνωσία τους γύρο από τους μεγάλου κυβισμού V2 κινητήρες (… κι όχι μόνο, αφού ο Franco Lambertini είχε σχεδιάσει έως και V8 κινητήρα για την Ferrari). Αυτό είναι το ένα σημείο της υπόθεσής αυτής, πως βρέθηκαν site που από τις φωτογραφίες και μόνι, χωρίς άλλη ενημέρωση, έχτισαν ολόκληρη ιστορία για εξαγορές και συνεργασίες.

Απλά για άλλη μια φορά οι Κινέζοι απλώς “έκλεψαν” ή “αντέγραψαν” τον ιταλικό κινητήρα χωρίς να πάρουν την άδεια κανενός. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Moto Morini να στείλει επιστολή σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει κανενός είδους σχέση με την Shineray και την SWM, αλλά και ότι έχει αναθέσει σε δικηγόρο να κινηθεί νομικά εναντίον των Κινέζων.

Εδώ επίσης να προσθέσουμε ότι η εμπειρία μας έχει δείξει, πως τα περισσότερα κινέζικα αντίγραφα ιαπωνικών κινητήρων, για παράδειγμα, απλώς μοιάζουν με τα γνήσια, αλλά στην πραγματικότητα δεν ταιριάζει ούτε μία βίδα! Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ταιριάζουν ούτε και τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά ή οι αριθμοί απόδοσης, και καθίσταται πραγματικά δύσκολο για τα ιαπωνικά εργοστάσια να δικαιωθούν στα δικαστήρια και να αποδείξουν ότι έπεσαν θύματα απάτης.

Ο σχεδιασμός και η κατασκευή ενός κινητήρα είναι το ακριβότερο κομμάτι της διαδικασίας παραγωγής μιας νέας μοτοσυκλέτας. Αν ξεκινήσεις από ένα λευκό χαρτί, μπορείς εύκολα να ξεπεράσεις τα 20-30 εκατομμύρια ευρώ μέχρι να φτάσεις στο σημείο να βάλεις σε παραγωγή έναν κινητήρα που να καλύπτει όλες τις προδιαγραφές του πλανήτη.

Οπότε ακόμα κι αν αποδειχτεί ότι οι Κινέζοι έχουν αντιγράψει πλήρως τον κινητήρα κι αναγκαστούν να πληρώσουν πρόστιμο στους Ιταλούς, στην πράξη η διαδικασία αυτή θα τους έχει κοστίσει σημαντικά λιγότερο, ενώ θα έχουν γλιτώσει και τα δύο ή τρία χρόνια που απαιτείται για τον σχεδιασμό και την κατασκευή ενός νέου κινητήρα…

Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της Moto Morini:

NO AGREEMENT BETWEEN MOTO MORINI AND SHINERAY / SWM

Trivolzio, 5 January 2018 - Moto Morini officially and strongly denies any kind of news published in the press concerning an agreement with Chinese Shineray or SWM for the supply of our Bialbero 1200 CorsaCorta engine. Neither is there a joint development of the two-cylinder, cited by some newspapers, nor any collaboration for the supply of the same. The exclusive ownership of the Bialbero 1200 CorsaCorta engine is Moto Morini who designed and updated it over the years, up to the latest evolution to the Euro 4 standard.

Although Moto Morini is attentive to the market and to possible collaborations, it has already instructed its lawyers to protect the intellectual property of the company, assess any damage that may arise from these statements without any basis and take any and all necessary action against those who disseminated them in complete decisional autonomy.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.