MOTO & MOTUL - MotoGP Sachsenring 2015: Ο Μάνος περιγράφει την εμπειρία του

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/7/2015

Ζωντάνεψε το όνειρο!

 

Όλα ξεκίνησαν ένα απόγευμα όταν αραχτός μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, κι απίστευτα βαριεστημένος, εμφανίστηκε μια ανάρτηση για έναν διαγωνισμό ο οποίος έστελνε 2 τυχερούς στο ΜotoGP της Γερμανίας. Διοργάνωση της MOTUL και του περιοδικού MOTO. Δεν έχω να χάσω τίποτα σκέφτηκα και προχώρησα στα επόμενα βήματα για να πάρω μέρος στο διαγωνισμό, χωρίς καμία ελπίδα ότι μπορεί να υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να κερδίσω. Η συμπλήρωση των πεδίων του διαγωνισμού ήταν υπόθεση μερικών λεπτών - κοινοποίηση και “λάικ” στη σελίδα της MOTUL: ”Ευχαριστούμε που λάβατε μέρος στο διαγωνισμό” και έξοδος για να συνεχίσω το βαρετό κατά τ’ αλλά απόγευμά μου μπροστά στο φάτσοβιβλίο.

Οι μέρες περνούσαν και ο διαγωνισμός είχε τελείως χαθεί από την μνήμη μου, γιατί όπως εξήγησα και πιο πριν το είχα πάρει πολύ στην πλάκα, και ότι απλά αυτοί οι διαγωνισμοί γίνονται για να μαζέψουν «λάικ» οι εκάστοτε σελίδες. Όλα αυτά μέχρι τις 30.6.2015 ημέρα Τρίτη και ώρα 18.30. Όπως κάθε απόγευμα έτσι και σήμερα, έχω ανοίξει το κρεοπωλείο στις 18.00 έχω κάνει την καθημερινή προετοιμασία, ανοίγω το κλιματιστικό και τον υπολογιστή: YouTube και το πρώτο βίντεο που εμφανίζεται είναι η απεγνωσμένη, και παρακινδυνευμένη προσπάθεια του Marquez να περάσει τον Rossi στην τελευταία στροφή του Assen. Προτού καν προλάβει να τελειώσει το βίντεο, κι ενώ είμαι ακόμη με το στόμα ανοιχτό, λες κι έχω πάθει εγκεφαλικό προσπαθώντας να μπω στην λογική του Marquez και στον τρόπο αντίδρασης του Rossi μ’ αυτή την άμεση και σωτηρία και για τους δύο ενέργεια, χτυπάει το κινητό. Άγνωστος αριθμός - Όπα εδώ είμαστε, βρέθηκε αγοραστής για την «Κλέρη»(kle 500) της οποίας την αγγελία είχα αναρτήσει πάνω από δύο εβδομάδες πριν. Σηκώνω το τηλέφωνο:

-Καλησπέρα

-Καλησπέρα…

-Λέγομαι Θάνος Φελούκας και τηλεφωνώ από το περιοδικό MOTO.

Σιγή....

-Ναι – Ναι, καλά λέγε ρε ποιος είσαι έχω δουλειά...

Γέλια...

- Είχες πάρει μέρος σ’ ένα διαγωνισμό του περιοδικού έτσι δεν είναι;

- ναι...

-Πήρα να σ’ ενημερώσω ότι είσαι ένας από τους τυχερούς που θα παρακολουθήσει μαζί μας το MotoGP της Γερμανίας!

Σιγή...

Σιγή...

Σιγή...

- Έλα ποιος είναι ρε; Ποιος μου κάνει πλάκα;

Αφού του πήρε κανένα τέταρτο για να με πείσει ότι δεν είναι φάρσα κι αφού έχω πάθει τριπλό εγκεφαλικό, στο τέλος τον πιστεύω κι αρχίζει να μου μιλάει για τις λεπτομέρειες του ταξιδιού το οποίο τυγχάνει να συν πέσει με τις ημερομηνίες της άδειάς μου! Αυτό κι αν είναι δώρο εξ ουρανού!

Οι μέρες πέρασαν πολύ βασανιστικά, με πολύ λίγες ώρες ύπνου και το μυαλό μου χαμένο κάπου μέσα στα paddock. Να μην μακρηγορώ, η πολυπόθητη ημέρα έφτασε και ξεκινώ για το ταξίδι στ’ όνειρο από το χωριό μου κοντά στην Καβάλα. Με λεωφορείο μέχρι την Θεσσαλονίκη κι από εκεί αεροπορικώς στην Αθήνα, όπου θα έβρισκα τον άλλο τυχερό, από την μεριά της MOTUL και θα περιμέναμε τους υπόλοιπους στο αεροδρόμιο για να συντονιστούμε και να πετάξουμε για Γερμανία.

Η ώρα είναι 04.30 και ήδη έχουμε αρχίσει να μαζευόμαστε. Γύρω στις 05:00 έχουμε ξεκινήσει για έλεγχο και όλα τα σχετικά. Στις έξι το πρωί έχουμε επιβιβαστεί, κι ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάθομαι δίπλα στον Φελούκα του οποίου τ’ άρθρα έχω αποστηθίσει καλύτερα από μαθήματα ιστορίας 3ης γυμνασίου! (Από εκείνη την χρόνια και μετά δεν άνοιγα βιβλίο). Η πρώτη μέρα ήταν σχετικά ήσυχη. Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και μετά συνεχίσαμε με φαγητό - μπύρες και παρακολούθηση της ελληνικής βουλής - λάηβ από τα κανάλια της γερμανικής τηλεόρασης που για κάποιο λόγο, και χωρίς να ξέρω γρι γερμανικά καταλάβαινα ότι τα σχόλια των Γερμανών δεν ήταν καθόλου θετικά.

Ημέρα Σάββατο κι έχουμε ετοιμαστεί από το πρωί για να παρακολουθήσουμε τις ελεύθερες δομικές. Φτάνουμε στην πίστα κ’ αρχίζουν να ακούγονται ήδη τα λυσσασμένα μοτέρ να προσπαθούν να σπάσουν τα τύμπανα μας. Τριγύρω έχει στηθεί ένα ατέλειωτο πανηγύρι. Υπάρχουν παντού περίπτερα ομάδων με κάθε λογής αναμνηστικά, καντίνες με φαγητά και μυρωδιές απ’ όλο τον κόσμο! Γερμανοί λιωμένοι από την μπύρα να φωνάζουν και να χορεύουν όπου βρουν!\

 

Παντού μοιράζουν ωτοασπίδες λες και δεν ήρθαμε για να σπάσουμε τα τύμπανα μας, αλλά για κάτι άλλο (όπως τις πήρα έτσι έμειναν). Και μετά ήρθε κι άλλο κερασάκι: Η οργάνωση είχε εξασφαλίσει και πάσα για τα paddock τα οποία επισκεπτόμασταν κατά γκρουπ! Έχω ήδη αρχίσει να ανεβάζω πυρετό, στην ιδέα! Οι πόρτες ανοίγουν μπροστά μας κι εγώ τρέχω σαν δεκάχρονο που πάει για πρώτη φορά στην παραλία, μ’ ένα ηλίθιο χαμόγελο ζωγραφισμένο πέρα ως πέρα. Το πρώτο που αντίκρισα όταν μπήκα ήταν τι άλλο: PADDOCK GIRLS! Φωνάζω τον Φελούκα να μου διευκρινίσει αν οι πύλες που περάσαμε προ λίγο ήταν των paddock ή του παραδείσου, γελάει και τις φωνάζει να βγούμε φωτογραφίες! Μετά το πρώτο σοκ κι όσο προχωράμε, βλέπουμε τις μηχανές της MOTO2 αραγμένες με τους μηχανικούς να τρέχουν σαν τρελοί πέρα-δώθε, είτε με τα πόδια, είτε με ηλεκτροκίνητα μηχανάκια.

Λάστιχα, μηχανές και μηχανικοί, περνούν από μπροστά μας με φρενήρεις ρυθμούς, σαν χορογραφία. Τελειώνοντας την περιήγηση μας, πηγαίνουμε στην κερκίδα για να παρακολουθήσουμε τους αναβάτες να διεκδικούν την pole position, με τον Marquez να παίρνει την πρωτιά. Φεύγοντας από εκεί, με παροτρύνουν να ανέβω σε μια Ducati Monster και να προβάρω σούζες σε μια αυτοσχέδια εξέδρα με τύμπανο… οπότε μετά από όλα αυτά χρειάζομαι ένα τελάρο μπύρες για να συνέλθω! Οι μπύρες τελικά μας περιμένουν πιο κάτω, όταν από την παρέα μας ανακαλύπτουν ότι σ’ ένα από τα μαγαζιά με αξεσουάρ, υπάρχουν γνωστοί τους από την Αθήνα! Έχουν έρθει προσκεκλημένοι κι εκείνοι, να δουν τον αγώνα, αλλά και την συμμετοχή της Ειρήνης Ρομποτή, στο ADAC Junior Cup. Όχι μόνο αυτό, αλλά επειδή είναι κολλητοί του ιδιοκτήτη του μαγαζιού, χειρίζονται ελεύθερα κι ένα ανυψωτικό μηχάνημα, που έχει βάλει εκείνος στην αυλή, ώστε να παρακολουθούν καλύτερα απ’ όλους τα γεγονότα! (Φυσικά και μας ανέβασαν, φυσικά και είχε καταπληκτική θέα). Έχουμε πλέον γίνει μια μικρή παρέα, και αποφασίζουμε ν’ αφήσουμε το υπόλοιπο γκρουπ, και την δωρεάν μετακίνηση με το λεωφορείο της οργάνωσης, για να πάμε στο πάρτι της Ducati… Φύγαμε τελικά για το ξενοδοχείο μ’ ένα ταξί (βανάκι) που για να χωρέσουμε όλοι κάποιος έπρεπε να κάτσει στο πορτμπαγκαζ… ελπίζω να καταλάβατε ποιος ήταν ο τυχερός! Άραξα πίσω μαζί μ’ ένα τελάρο μπύρες (παντού με κυνηγάνε οι ρουφιανές) που είχε μάλλον ξεχάσει ο οδηγός ότι ήταν εκεί!  Επιστροφή στο ξενοδοχείο μπανάκι-μανάκι και λίγες ώρες ξεκούραση για τον αυριανό αγώνα.

Κυριακή πρωί, όλοι έτοιμοι για την πίστα! Οι προγνώσεις και τα στοιχήματα δίνουν και παίρνουν, ανάμεσα σε μας και τους Τούρκους συνεπιβάτες του λεωφορείου. Φτάνοντας στην πίστα τα αυτοκίνητα, οι μοτοσυκλέτες και οι πεζοί, έχουν δημιουργήσει ένα μποτιλιάρισμα που όμοιό του δεν έχω ξανά δει! Μετά από αρκετή ώρα επιτέλους φτάνουμε, κι ο υπεύθυνος της αποστολής από την πλευρά της MOTUL, ο Χρήστος, μας δίνει περιθώριο να κάνουμε ότι θέλουμε μέχρι την ώρα που ο αγώνας θα λάβει τέλος. Από εκεί και μετά όπου και να βρίσκεται ο καθένας, θα πρέπει να επιστρέψει άμεσα στο λεωφορείο για να προλάβουμε την πτήση. Απονομή δεν θα δούμε, είπε χαρακτηριστικά…που να ΄ξέρες Χρήστο! Να μην τα πολυλογώ, ξεκινάει ο αγώνας κι αρχίζουν οι μάχες για την πρωτιά, όλοι έχουμε τα μάτια μας κολλημένα στην πρώτη στροφή που φαίνεται στο βάθος και από την κερκίδα μας, και που το Σάββατο είχε πετάξει έξω αρκετούς αναβάτες, όπως και τώρα στην εκκίνηση! Τελικά όλα βαίνουν καλώς, ευτυχώς, εκτός από τον Dovizioso που έφαγε λίγο χώμα, αλλά κι έναν ακόμα αναβάτη που έπεσε ακριβώς μπροστά μας! Ο αγώνας τελειώνει με ξεκάθαρο και αναμφισβήτητο νικητή τον Marquez. Δεύτερος ο Pedrosa, 3ος ο Rossi και 4ος ο Lorenzo. Αμέσως με την σημαία, όλοι από το γκρουπ έχουν εγκαταλείψει την κερκίδα και πηγαίνουν γοργά προς το λεωφορείο, ενώ εγώ με τον Θάνο έχουμε ανέβει στο ψηλότερο σημείο της κερκίδας και κουνάμε την γαλανόλευκη μπροστά από το ελικόπτερο που κάλυπτε τον αγώνα, μήπως και την βάλουν σε κάποιο πλάνο. Φήμες λένε ότι ο σκηνοθέτης ήταν Γερμανός και φυσικά ποτέ δεν εμφανίστηκε στην οθόνη, παρά τις προσπάθειες μας! Ξεκινάμε λοιπόν να τρέχουμε για να προλάβουμε τους υπόλοιπους μέσα στο πλήθος, και το τι βρισίδι φάγαμε δεν περιγράφεται, αλλά σαν να μην έφτανε αυτό, στα μισά της διαδρομής ο καθένας επέλεξε διαφορετικό δρόμο, με αποτέλεσμα να φτάσω στη μέση του πουθενά, και μετά να συνειδητοποιήσω ότι είχα κάνει λάθος. Με τα πολλά βρήκα το λεωφορείο και κατέρρευσα στην καρέκλα, με τον ιδρώτα να ρέει στο πρόσωπο μου και τον Θάνο να γελάει και να μου λέει ότι έσπασα ρεκόρ πίστας! Στη συνέχεια φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Δρέσδης, από εκεί στη Φρανκφούρτη και τέλος Αθήνα… Για εμένα το ταξίδι συνεχιζόταν βέβαια, με περίμενε ένας θείος μου καθώς θα συνέχιζα την επόμενη μέχρι τα Δωμάτια Καβάλας, όπου ήταν και η αφετηρία μου! Θέλω να ευχαριστήσω το MOTO και την MOTUL, γι’ αυτή την αξέχαστη εμπειρία, για την φιλοξενία τους και την οργάνωση, καθώς κι όλα τα παιδιά του γκρουπ, για τις άφθονες στιγμές γέλιου που περάσαμε. Υ.Γ: Ο Φελούκας είναι για δέσιμο ρε παιδιά…

 

-------

Φελούκας speaking (σε μικρόφωνο υπαγορεύοντας σε λογογράφο, μια που πλέον μου έχουν δέσει τα χέρια):

«Χαίρομαι κάθε φορά που γνωρίζω από κοντά αναγνώστες, και θα συνεχίσω να το θεωρώ χαρά και τιμή, παρά την τελευταία μου εμπειρία που ξεκίνησε με μια χειραψία, μ’ ένα προσγειωμένο κατά πως φαινόταν παιδί, τον Μάνο… Κανόνες δεοντολογίας μ’ αποτρέπουν από το να κάνω περισσότερα σχόλια, και απλά θα προσθέσω λίγα από αυτά που (εσκεμμένα;) λείπουν στην ανωτέρω, κατά τ΄ άλλα, αναλυτική περιγραφή. Χρειάστηκε πολλές φορές η επέμβασή μου, ως ωριμότερου, για αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων: Ο Μάνος έμεινε στην εξέδρα με την δεμένη για στατικές σουζές Ducati, τον διπλάσιο χρόνο - κι έπρεπε με μεγάλο κόπο να κρατήσω τους Γερμανούς να μην επέμβουν… Χόρεψε ένα Γερμανικό τραγούδι (με θέμα την Ελλάδα) με παραδοσιακό ρυθμό, με φόντο τον πύργο του Sachsenring όταν η πίστα είχε πλέον κλειδώσει, πιο κάτω οι αναβάτες να κοιμούνται στα motorhome και απέναντί μας ένα υπαίθριο τζακούζι… γεμάτο -όχι μόνο με νερό- την στιγμή που εγώ ήθελα να γλιτώσουμε από αυτό το σκηνικό και παρακαλούσα να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο να προλάβουμε να κοιμηθούμε λίγο, μια που είχε περάσει η ώρα! Μετά βίας δεν άνοιξε όλες τις μπύρες που ο Γερμανός ταξιτζής, έκανε το λάθος να αφήσει πίσω… Επίσης τραγικό δικό μου λάθος, το παραδέχομαι, που στην πτήση της επιστροφής του είπα ότι μπορεί να ζητήσει μπύρα από την αεροσυνοδό: Ανοίχτηκαν μπουκάλια που συγκεντρώθηκαν στα τραπεζάκια -λες και είμαστε σε μπαρ- κι από την κατανάλωση του αλκοόλ, τα πάντα φαινόντουσαν αστεία! Ακόμα κι εκείνος ο καθώς πρέπει, υπέρμετρα αρρενωπός Γερμανός αεροσυνοδός, που δεν έσπαγε τη μέση του και δεν προκαλούσε καθόλου με την εμφάνισή του, ούτε κρύφτηκε μυστηριωδώς πίσω από τις κουρτίνες! Εναποθέτω σε εσάς τα γεγονότα, ώστε να κρίνετε ποιος είναι πραγματικά για δέσιμο…»

 

Μέσα στο ταξί, υπήρχε ένα ωραίο "δώρο" από τον Γερμανό οδηγό μας:

--------

Οι ωραίοι τρελοί του MotoGP:

 

 

και τα πιο ωραία...

Ετικέτες

Honda E-Clutch: Τεχνολογία για τον άνθρωπο

Αναπτυγμένη στο πνεύμα της «Τεχνολογίας για τον άνθρωπο», η τεχνολογία Honda E-Clutch στοχεύει να διευρύνει την απήχηση και τα οφέλη της μοτοσυκλέτας σε ένα ευρύτερο φάσμα δυνητικών αναβατών
honda e-clutch
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/6/2026

Σε έναν μοτοσυκλετιστικό κόσμο που διαμορφώνεται ολοένα και περισσότερο από την ηλεκτρονική καινοτομία, ένα εξάρτημα έχει διατηρήσει περήφανα τον αναλογικό του χαρακτήρα: Η μανέτα του συμπλέκτη, αυτή η απτή σύνδεση μεταξύ του αριστερού χεριού του αναβάτη και του κιβωτίου ταχυτήτων, που καθορίζει την εμπειρία οδήγησης. Το E-Clutch της Honda, αναδιαμορφώνει αυτή την έννοια και το τελευταίο οχυρό του χειροκίνητου ελέγχου. Ανασχεδιασμένο - όχι καταργημένο, αλλά ενισχυμένο.

Στην πιο απλή του μορφή, το Honda E-Clutch υπόσχεται κάτι που κάθε αναβάτης κατανοεί ενστικτωδώς: Γρηγορότερες, πιο ομαλές αλλαγές ταχυτήτων με λιγότερη προσπάθεια. Όμως η πραγματική του σημασία είναι βαθύτερη. Συνδυάζοντας την ηλεκτρονική ακρίβεια με τη μηχανική οικειότητα, η Honda δημιούργησε ένα σύστημα που προσφέρει απρόσκοπτες αλλαγές ταχυτήτων, διατηρώντας παράλληλα την αίσθηση και την ελευθερία μιας παραδοσιακής χειροκίνητης μοτοσυκλέτας.

«Μετριάζοντας τον κραδασμό που εμφανίζεται κατά τις αλλαγές ταχυτήτων μέσω του ελέγχου μισού συμπλέκτη, το σύστημα προσφέρει αλλαγές που είναι πιο ομαλές και πιο γρήγορες από εκείνες ενός συμβατικού quickshifter,» εξηγεί ο Junya Ono, Assistant Chief Engineer, Motorcycle and Power Products Operations της Honda Motor Co., Ltd. «Οι αναβάτες μπορούν να νιώσουν το όφελος σε όλες τις συνθήκες οδήγησης, αλλά η διαφορά είναι ιδιαίτερα αισθητή κατά την οδήγηση με χαμηλές ταχύτητες, όπως σε αστικά περιβάλλοντα, όπου οι ομαλές αλλαγές ταχυτήτων είναι πιο εμφανείς.»

Honda E-Clutch

Αυτή ακριβώς η φράση, «έλεγχος μισού συμπλέκτη», είναι κεντρικής σημασίας για να κατανοήσουμε γιατί το E-Clutch έχει διαφορετική αίσθηση. Ένα συμβατικό quickshifter διακόπτει στιγμιαία την ανάφλεξη ή την παροχή καυσίμου για να αποφορτίσει το κιβώτιο, επιτρέποντας ανεβάσματα ταχυτήτων χωρίς συμπλέκτη. Είναι αποτελεσματικό, ειδικά στις υψηλότερες στροφές, αλλά μπορεί να προκαλέσει ένα τράνταγμα, ιδιαίτερα στις χαμηλές ταχύτητες.

Αντίθετα, το E-Clutch διαχειρίζεται ενεργά τον ίδιο τον συμπλέκτη μέσω ηλεκτρονικών ενεργοποιητών. Αντί να διακόπτει απλώς την ισχύ, πατινάρει ανεπαίσθητα τον συμπλέκτη κατά τη διάρκεια της αλλαγής, εξομαλύνοντας τις μεταβάσεις της ροπής προτού καν τις αντιληφθεί ο αναβάτης.

Το αποτέλεσμα είναι μια αλλαγή ταχύτητας με ρευστή και όχι απότομη αίσθηση, ελεγχόμενη και όχι διακεκομμένη. Στην πυκνή κυκλοφορία, σε κλειστούς κυκλικούς κόμβους ή κατά την κίνηση μέσα στο κυκλοφοριακό χάος της πόλης, αυτή η εξέλιξη γίνεται άμεσα αισθητή. Η μοτοσυκλέτα παραμένει σταθερή, ο αναβάτης χαλαρός, η εμπειρία πιο απολαυστική. Ο ευρύτερος στόχος είναι εξίσου σαφής: Να διευρυνθεί η προσβασιμότητα χωρίς να μειωθεί η συμμετοχή του αναβάτη.

Honda E-Clutch

«Ο πρωταρχικός στόχος είναι να επιτρέψουμε σε ένα ευρύ φάσμα αναβατών να απολαύσουν τη διασκέδαση της οδήγησης με μεγαλύτερη σιγουριά σε μια μεγάλη ποικιλία καταστάσεων,» λέει ο Ono-san. «Αυτό επιτεύχθηκε με την περαιτέρω εξέλιξη και βελτίωση της λογικής ελέγχου, βασισμένη στο σύστημα που αναπτύχθηκε αρχικά για τα μοντέλα της κατηγορίας 650.»

Αυτό το σύστημα, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στα CB650R & CBR650R, απέδειξε ότι ο αυτοματοποιημένος έλεγχος του συμπλέκτη μπορεί να συνυπάρξει με ένα χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Η νέα γενιά, η οποία έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στην EICMA 2025 στα XL750 Transalp & CB750 Hornet, χτίζει πάνω σε αυτά τα θεμέλια, μεταφέροντας την τεχνολογία σε διαφορετικούς κυβισμούς κινητήρων και περιβάλλοντα οδήγησης.

Ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός με το σύστημα των 750 κ.εκ. έρχεται με την ενσωμάτωση του συστήματος Throttle-by-Wire (TBW), ξεκλειδώνοντας περαιτέρω δυνατότητες καθώς η συμπεριφορά του E-Clutch γίνεται πλέον προσαρμοστική και όχι απλώς αντιδραστική.

Honda E-Clutch
Junya Ono

«Με τα επιλεγόμενα προγράμματα οδήγησης να είναι πλέον διαθέσιμα, το E-Clutch έχει γίνει ευκολότερο στη χρήση σε ένα ευρύ φάσμα σεναρίων, από τις αστικές μετακινήσεις έως τη σπορ οδήγηση, επιτρέποντας στη συμπεριφορά του να ταιριάζει καλύτερα στις απαιτήσεις του αναβάτη,» εξηγεί ο Ono-san. «Επιπλέον, τα κατεβάσματα ταχυτήτων ενσωματώνουν πλέον μια λειτουργία αυτόματης 'ξερογκαζιάς' (automatic blip), επιτρέποντας πιο ομαλά και απρόσκοπτα κατεβάσματα.»

Το αυτόματο «blip» είναι γνώριμο έδαφος για τους αναβάτες sport μοτοσυκλετών. Κατά τα επιθετικά κατεβάσματα, ένα σύντομο άνοιγμα του γκαζιού ανεβάζει τις στροφές του κινητήρα για να ταιριάξουν με την ταχύτητα του κιβωτίου, αποτρέποντας την αστάθεια του πίσω τροχού. Παραδοσιακά αυτό απαιτούσε φινέτσα και χρονισμό. Με το E-Clutch, το σύστημα εκτελεί το «blip» ηλεκτρονικά, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι ταυτόχρονα διαχειρίζεται και το πατινάρισμα του συμπλέκτη.

«Παρόμοια με το κατέβασμα με quickshifter, το σύστημα ανοίγει στιγμιαία το γκάζι για να ταιριάξει την ταχύτητα του κινητήρα στις κατάλληλες στροφές (RPM) μετά το κατέβασμα,» λέει ο Ono-san. «Ωστόσο, επειδή το E-Clutch εμπλέκει επίσης τον έλεγχο μισού συμπλέκτη, επιτυγχάνει συνολικά ένα πιο ομαλό κατέβασμα.»

Honda E-Clutch

Η διπλή δράση, ο συγχρονισμός του γκαζιού και το ελεγχόμενο πατινάρισμα του συμπλέκτη, δημιουργεί ένα κατέβασμα που δίνει την αίσθηση της πρόληψης. Υπάρχει λιγότερη αναταραχή στο πλαίσιο και λιγότερο τράνταγμα στο σύστημα μετάδοσης. Για τους αναβάτες που απολαμβάνουν έναν επαρχιακό δρόμο με στροφές, αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη σταθερότητα κατά το φρενάρισμα.

«Κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης επιβράδυνσης, το φορτίο στο πίσω ελαστικό μπορεί να μειωθεί, με αποτέλεσμα η περιστροφή του πίσω τροχού να υστερεί σε σχέση με την πραγματική ταχύτητα του οχήματος,» εξηγεί ο Ono-san. «Αν εφαρμοστεί ξανά φορτίο στο πίσω ελαστικό ενώ βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, η αναντιστοιχία δεν μπορεί να απορροφηθεί πλήρως, με αποτέλεσμα την αναπήδηση του τροχού (wheel hop). Το σύστημα ανιχνεύει αυτή την κατάσταση και εφαρμόζει έλεγχο μισού συμπλέκτη. Επιτρέποντας στον συμπλέκτη να πατινάρει αντί για το ελαστικό, βελτιώνεται η σταθερότητα του οχήματος.»

Αυτός ο μετριασμός της αναπήδησης του πίσω τροχού εμφανίζεται για πρώτη φορά στα μοντέλα της σειράς 750 της Honda, συμπεριλαμβανομένου του Honda Transalp. Σηματοδοτεί μια εξέλιξη στον ρόλο του E-Clutch, από ένα χαρακτηριστικό άνεσης σε έναν ενεργό ενισχυτή σταθερότητας. Ωστόσο, η εφαρμογή ενός τέτοιου ελέγχου σε πολλαπλές πλατφόρμες κινητήρων δεν είναι μια απλή ενημέρωση λογισμικού. Κάθε διαμόρφωση κινητήρα συμπεριφέρεται διαφορετικά.

Honda E-Clutch

«Κάθε κινητήρας είχε τα δικά του χαρακτηριστικά, επομένως απαιτούσε ανάλογα προσαρμοσμένες ρυθμίσεις,» λέει ο Ono-san. «Ειδικότερα, δυσκολευτήκαμε να προσαρμόσουμε τις διαφορές στις διακυμάνσεις της περιστροφής, καθώς και τις διαφοροποιήσεις στην απόκριση του κινητήρα και την απόδοση της ροπής.»

Ένας εν σειρά τετρακύλινδρος περιστρέφεται διαφορετικά από έναν δικύλινδρο εν σειρά. Οι παλμοί ροπής, η αδράνεια του στροφάλου, οι καμπύλες απόκρισης του γκαζιού, όλα επηρεάζουν το πώς πρέπει να εμπλέκεται ή να πατινάρει ένας συμπλέκτης. Η μηχανική πρόκληση βρισκόταν στη χαρτογράφηση αυτών των χαρακτηριστικών με τέτοια ακρίβεια ώστε οι αναβάτες να μην αντιλαμβάνονται ποτέ τους υπολογισμούς που γίνονται στο παρασκήνιο.

Τα προγράμματα οδήγησης (riding modes) προσθέτουν ένα ακόμα επίπεδο λεπτομέρειας. Στη λειτουργία Rain, η απόκριση του γκαζιού είναι πιο ήπια· στη λειτουργία Sport, γίνεται πιο απότομη. Επειδή το TBW αποσυνδέει την περιστροφή του γκριπ από το πραγματικό άνοιγμα της πεταλούδας, ο συμπλέκτης πρέπει να ερμηνεύει όχι μόνο τι κάνει ο αναβάτης, αλλά και τι θα κάνει ο κινητήρας στη συνέχεια.

«Ανάλογα με το επιλεγμένο πρόγραμμα, όπως το RAIN ή το SPORT, το πραγματικό άνοιγμα της πεταλούδας γκαζιού ποικίλλει σε σχέση με το άνοιγμα του γκριπ,» εξηγεί ο Ono-san. «Το E-Clutch εκτελεί τον κατάλληλο έλεγχο του συμπλέκτη σύμφωνα με αυτές τις αλλαγές στο άνοιγμα της πεταλούδας.»

Honda E-Clutch

Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό σημαίνει μια σταθερή αίσθηση. Είτε οδηγείτε προσεκτικά σε βρεγμένες συνθήκες είτε απολαμβάνετε ένα στεγνό ορεινό πέρασμα, η εμπλοκή του συμπλέκτη παραμένει διαισθητική και αναλογική.

Εκτός δρόμου, τα οφέλη του συστήματος γίνονται ακόμη πιο ξεκάθαρα. Στις adventure μοτοσυκλέτες, οι αναβάτες συχνά καλούνται να διαχειριστούν ταυτόχρονα την ισορροπία, το γκάζι, το φρενάρισμα και το «διάβασμα» του εδάφους.

«Πρώτον, η παρουσία του E-Clutch εξαλείφει τις ανησυχίες για το σβήσιμο του κινητήρα,» λέει ο Ono-san. «Καταργεί επίσης την ανάγκη να ανησυχεί κανείς για τον χειρισμό της μανέτας του συμπλέκτη. Ως αποτέλεσμα, οι αναβάτες μπορούν να επικεντρωθούν στην οδήγηση με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε εκτός δρόμου συνθήκες, όπου απαιτείται αυξημένη προσοχή στην επιφάνεια του εδάφους.»

Σε ανώμαλο έδαφος, όπου η πρόσφυση μπορεί να αυξομειώνεται απρόβλεπτα, το σύστημα της σειράς 750 προχωράει ένα βήμα παραπέρα. Μπορεί να εκτελεί κατάλληλα ανεβάσματα ταχυτήτων ακόμη και όταν το πίσω ελαστικό γλιστράει υπό επιτάχυνση, διατηρώντας την κινητήρια δύναμη χωρίς να επιδεινώνει την αστάθεια. Παρά την εκτεταμένη αυτοματοποίηση, ο Ono-san ήταν κατηγορηματικός ως προς τη διατήρηση της οικειότητας.

Honda E-Clutch

«Δεσμευτήκαμε σε μια διάταξη που δεν αλλάζει τη διαμόρφωση των χειριστηρίων,» τονίζει. «Η μανέτα του συμπλέκτη είναι τοποθετημένη με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν και, χωρίς καμία ειδική διαδικασία, απλά τραβώντας τη μανέτα του συμπλέκτη ο αναβάτης έχει ακαριαία την ίδια αίσθηση και λειτουργία με μια συμβατική χειροκίνητη μοτοσυκλέτα.»

Αυτή η απόφαση υπογραμμίζει μια φιλοσοφική διαφορά. Το E-Clutch δεν αποτελεί αντικατάσταση της χειροκίνητης οδήγησης· είναι μια αναβάθμιση. Οι αναβάτες μπορούν να το αγνοήσουν εντελώς και να χειριστούν τον συμπλέκτη ως συνήθως. Ή μπορούν να αφήσουν το σύστημα να αναλάβει τη διαχείριση ρουτίνας, ενώ οι ίδιοι επικεντρώνονται στις γραμμές, τα σημεία φρεναρίσματος ή την κυκλοφορία. Διαθέτει επίσης έναν άσσο στο μανίκι για τους αναβάτες που θέλουν αυτή την παραδοσιακή εμπλοκή.

«Δώσαμε τη δυνατότητα απενεργοποίησης του E-Clutch για καταστάσεις όπου ο αναβάτης δεν επιθυμεί την αυτόματη αποσύμπλεξη, για παράδειγμα, κατά την οδήγηση με χαμηλή ταχύτητα, όπου μπορεί να θέλετε να κινηθείτε ακριβώς στο όριο των στροφών ρελαντί,» λέει ο Ono-san. «Πιστεύουμε ότι το να μπορείς να επιστρέψεις πλήρως στην ίδια λειτουργία με μια χειροκίνητη μοτοσυκλέτα είναι ένα μοναδικό πλεονέκτημα που δεν προσφέρουν άλλα συστήματα αυτόματου ελέγχου συμπλέκτη.»

Honda E-Clutch

Είναι ένας μικρός διακόπτης με μεγάλο συμβολικό βάρος. Η επιλογή παραμένει στα χέρια του αναβάτη. Ωστόσο, ίσως το πιο εντυπωσιακό επίτευγμα του E-Clutch είναι το πόσο αόρατα φαντάζουν όλα αυτά από τη θέση οδήγησης.

«Εξελίξαμε τη λογική ελέγχου σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά και τη χρηστικότητα του οχήματος, μεγιστοποιώντας την αξία που μπορεί να προσφέρει το σύστημα,» λέει ο Ono-san. «Εκτός από τις λειτουργικές βελτιώσεις, όπως ο συντονισμός με το TBW, έχουν γίνει βελτιώσεις και σε μικρότερες λεπτομέρειες για να αναβαθμιστεί η αίσθηση της εκκίνησης του οχήματος και της αλλαγής ταχυτήτων.»

Το E-Clutch δεν «φωνάζει» για την παρουσία του. Απλώς αφαιρεί τις τριβές, μηχανικές και νοητικές. Μειώνει την κούραση στην κίνηση, αυξάνει την ηρεμία κατά το φρενάρισμα, ενισχύει την αυτοπεποίθηση εκτός δρόμου και οξύνει την ακρίβεια στις γρήγορες βόλτες. Για τους νέους αναβάτες, μειώνει τα εμπόδια. Για τους έμπειρους αναβάτες, λειαίνει τις ατέλειες χωρίς να μειώνει τη συμμετοχή.

Με αυτόν τον τρόπο, τα όρια μεταξύ χειροκίνητου και αυτόματου έχουν επαναπροσδιοριστεί αθόρυβα. Η μανέτα του συμπλέκτη παραμένει. Το κιβώτιο ταχυτήτων παραμένει. Ο αναβάτης παραμένει στο επίκεντρο. Αλλά η αόρατη νοημοσύνη που έχει πλέον υφανθεί σε αυτή τη σχέση υποδηλώνει ένα μέλλον όπου η τεχνολογία υποστηρίζει αντί να αντικαθιστά.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο συναρπαστική καινοτομία του E-Clutch: δεν αλλάζει το πώς οδηγούνται οι μοτοσυκλέτες, αλλά επαναπροσδιορίζει την αίσθησή τους —σε κάθε αλλαγή ταχύτητας, σε κάθε εκκίνηση, σε κάθε στάση.

Ετικέτες