Moto-Mucci Street Tracker: customized KTM EXC 300!

Ναι μπορείς να μυρίζεις διχρονόλαδο νόμιμα!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/2/2019

Ποιος είπε πως δεν υπάρχουν πια καινούριες δίχρονες μοτοσυκλέτες; Η KTM συνεχίζει να εξελίσσει τους δίχρονους κινητήρες και το EXC 300 βγάζει κανονικότατα πινακίδα κυκλοφορίας σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. Θα πείτε πως είναι άλλο πράγμα τα καθαρόαιμα enduro και άλλο πράγμα μια κανονική μοτοσυκλέτα δρόμου. Εδώ έρχεται η Moto-Mucci (όχι δεν είναι ορθογραφικό λάθος… ) μια μικρή βιοτεχνία custom μοτοσυκλετών στο Portland του Orlando των ΗΠΑ, για να δώσει τη λύση.

Πήρε μια KTM EXC 300 (που έχει μίζα και αν θέλεις μπορείς να της βάλεις βεντιλατέρ από την έκδοση Six Days) και σχεδίασε (και στη συνέχεια κατασκεύασε από αλουμίνιο) ένα νέο υποπλαίσιο, ρεζερβουάρ και καπάκια ψυγείου. Η αισθητική είναι σαφώς εμπνευσμένη από τα Husqvarna Svartpilen, αλλά εμάς δεν μας χαλάει καθόλου. Η εξάτμιση που βγαίνει κάτω από την ουρά είναι βέβαιο πως θα στέλνει τον δίχρονο ήχο ακριβώς στο πρόσωπο όσων σε ακολουθούν. Θυμίζουμε πως το EXC 300 ζυγίζει μόλις 103 κιλά και σύμφωνα με την KTM η κατανάλωσή του είναι μόλις 2,87 λίτρα για κάθε 100 χιλιόμετρα!!!!!

Βέβαια για να πούμε όλη την αλήθεια, το EXC 300 περνάει τις προδιαγραφές Euro 4 και καταναλώνει μόλις 2,87 στα 100 όσο το έχεις “ταπωμένο”. Για να αποδώσει ο κινητήρας του σαν πραγματικού αγωνιστικού δίχρονου 300 θα πρέπει να το “ξεταπώσεις”. Επίσης η μετατροπή του σε μοτοσυκλέτα δρόμου από την Moto-Mucci σίγουρα δεν θα είναι φτηνή υπόθεση. Όμως υπάρχουν φτηνότεροι τρόποι για να μετατρέψεις ένα EXC 300 σε μοτοσυκλέτα δρόμου για καθημερινή χρήση, έστω κι αν δεν έχει την ίδια εντυπωσιακή εμφάνιση με την μοτοσυκλέτα που έφτιαξε η Moto-Mucci. Εσείς κρατήστε απλώς την ιδέα, πως οι φανατικοί διχρονάκδες μπορούν ακόμα και σήμερα να αγοράσουν μια καινούρια δίχρονη μοτοσυκλέτα που να κυκλοφορεί νόμιμα στο δρόμο.

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο - Στον αρκτικό κύκλο του Καναδά [Gallery]

Ασταμάτητη βροχή, λάσπη, 4° βαθμοί Κελσίου και πυκνή ομίχλη στον Dempster Highway
SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/7/2025

Στον καναδικό βορρά συνεχίζει το SYM Arctic Route με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να προσεγγίζουν τον Αρκτικό Κύκλο του Καναδά μέσω της απαιτητικής Dempster Highway. 

Παρά τη συνεχή βροχή, την ομίχλη και τις δυσκολίες του χωμάτινου τερέν, το adventure scooter της SYM κατάφερε να φτάσει σε ακόμα ένα ορόσημο του ταξιδιού, χωρίς να παρουσιάσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα.

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Η επόμενη αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 ήταν η προσέγγιση του Αρκτικού κύκλου του Καναδά. Για να επιτευχθεί ο στόχος θα έπρεπε – με αφετηρία την Dawson City – να οδηγήσω περίπου 410 χλμ. πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Dempster Highway, προκειμένου το απροβλημάτιστο SYM ADXTG 400 να πατήσει τη νοερή γραμμή του καναδέζικου Αρκτικού κύκλου. Πάμε ξανά βορρά…
 Δυστυχώς, οι καιρικές συνθήκες καθοδόν κάθε άλλο παρά ευνοϊκές ήταν! Ασταμάτητη βροχή, τσουχτερό κρύο (4°C) και πυκνή ομίχλη επικρατούσαν σε όλη τη διαδρομή προς τον αρκτικό προορισμό, γεγονός που με υποχρέωσε να διακόψω προσωρινά την πορεία μου (μετά από 8 ώρες οδήγησης και μόλις 280 χλμ.) και να κατασκηνώσω στην άκρη του δρόμου. Όμως, το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα η κατάσταση του δρόμου, ο οποίος είχε μετατραπεί σ’ ένα εργοτάξιο λάσπης, δυσχεραίνοντας αφάνταστα την οδήγηση…
Την επόμενη μέρα, επιστρατεύοντας πολύ κουράγιο και επιμονή, κατάφερα να προσεγγίσω εντέλει τον Αρκτικό κύκλο μετά από 130 βασανιστικά χιλιόμετρα και να πανηγυρίσω (κάτω από εκνευριστικό ψιλόβροχο) την ολοκλήρωση άλλου ενός αρκτικού άθλου. Κι όταν σίγησαν οι μοναχικοί πανηγυρισμοί, έκανα αμέσως μεταβολή και κατευθύνθηκα στον κοντινό οικισμό Eagle Plains, όπου και διανυκτέρευσα ξανά στη σκηνή μου. Πάντα με το σπρέι πιπεριού στο προσκέφαλο, υπό τον φόβο των αρκούδων…
Στην Dawson City όπου επέστρεψα με λιακάδα, ξεκουράστηκα και ανασυγκροτήθηκα για την επικείμενη επιστροφή στο μακρινό Montreal – μόλις 6.500 χλμ. με χώριζαν πλέον από το φινάλε του βορειοαμερικανικού οδοιπορικού μου! Ωστόσο, η πιο δυνατή ανάμνηση που μου χάρισε η πόλη των χρυσοθήρων ήταν αναμφίβολα η συνάντησή μου με τον καλοσυνάτο Αντώνη Ντόβα, τον ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου “The Drunken Goat”. Εγκαταστημένος στην Dawson City τα τελευταία 25 χρόνια, ο Αντώνης με καλωσόρισε με περίσσια χαρά και προχώρησε σε μια αυθόρμητη κατάθεση ψυχής για την ζωή του εδώ στον παγωμένο βορρά του Καναδά, η οποία με συγκίνησε αφάνταστα. Φίλε Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ…”