MOTO Test Ride Event 2017 – Τρίτη συνεχή χρονιά!

Το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης για τους φίλους του MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Το Σαββατοκύριακο 6 & 7 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε το MOTO Test Ride Event 2017, ένας θεσμός που ξεκίνησε το 2015 ως το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης και παραμένει ακριβώς έτσι, καταφέρνοντας φέτος να συγκεντρώσουμε 86 μοτοσυκλέτες και σκούτερ!

Το πρώτο Test Ride Event ήταν το μεγάλο στοίχημα, καθώς για πρώτη φορά δοκιμάζαμε μία διαδικασία τελείως διαφορετική από εκείνη που κάποιος είχε στο μυαλό του όταν άκουγε Test Ride, την στιγμή που αναλαμβάναμε ένα τεράστιο ρίσκο κλείνοντας για ένα Σαββατοκύριακο την πίστα, κάνοντας τεράστια έξοδα σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο. Τα νούμερα δεν τα περιμέναμε ούτε κι εμείς οι ίδιοι, όταν το ’15 πραγματοποιήθηκαν στην πίστα των Μεγάρων 7.400 δοκιμές, πράγμα που σημαίνει - όπως μαρτυρούσαν και τα κοντέρ των μοτοσυκλετών- ότι δεν σταμάτησαν να γυρνούν στην πίστα! Καταφέρνοντας να διαχειριστούμε τον μεγάλο όγκο των επισκεπτών, εξηγώντας στον κόσμο που ερχόταν ότι συμμετέχει σε κάτι τελείως νέο και ξεχωριστό, που δεν γινόταν για πρώτη φορά.

Με τον κόσμο και τις εταιρίες να ζητούν να ξανά γίνει, το ’16 το Test Ride Event επέστρεψε με την μορφή του ετήσιου θεσμού πλέον, και την υπόσχεση να αποτελεί κάθε χρόνο ένα διήμερο event που θα συγκεντρώνει τα νέα μοντέλα και θα τα διαθέτει στους αναγνώστες του περιοδικού και του motomag.gr!

Φέτος για τρίτη συνεχή χρονιά, το Test Ride Event διοργανώθηκε συγκεντρώνοντας ακόμα περισσότερο κόσμο, με μία αύξηση περίπου 10% στις συμμετοχές και πάρα πολλούς επισκέπτες για μία ακόμη φορά! Φέτος ήταν επίσης η φορά που η διαδικασία του Test Ride Event είχε γίνει γνωστή και δεν δεχτήκαμε παρά μονάχα τρία αρνητικά σχόλια, από ανθρώπους που περίμεναν ότι θα έρθουν και θα επιλέξουν κατευθείαν την μοτοσυκλέτα που θέλουν.. Έχοντας γράψει άρθρα ολόκληρα για την επιλογή μας αυτή, θα συνοψίσουμε μονάχα σε δύο-τρεις προτάσεις την διαδικασία επιλογής: Δεν γίνεται χίλια άτομα να οδηγήσουν επιλέγοντας συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, ακόμα κι αν ανεβοκατεβαίνουν από αυτές όπως άλλαζαν τα άλογα οι ταχυδρόμοι του Pony Express ή καλύτερα όπως αλλάζει ο Marquez μοτοσυκλέτες σε Flag to Flag αγώνες! Και δεν γίνεται να διατηρηθεί ο δωρεάν χαρακτήρας της εκδήλωσης αυτής χωρίς πολλούς συμμετέχοντες, σε ένα μέρος με τόσο ακριβό ενοίκιο όπως η πίστα. Πόσο μάλλον όταν η συγκεκριμένη κοστίζει λες και είναι το Mugello. Αν το επόμενο Test Ride Event δεν γίνει σε πίστα ή σε χώρο που απαιτεί τόσο υψηλό ενοίκιο, τότε θα επιστρέψει στην μορφή που είχε όταν το κάναμε στο Λουτράκι, για παράδειγμα, που ο καθένας οδηγούσε εκείνο που ήθελε, δηλώνοντας συμμετοχή μέσω internet, σε μία εποχή μάλιστα που όλα αυτά είχαν μεγαλύτερο κόστος υλοποίησης συγκριτικά με τώρα. Το κόστος της τοποθεσίας όμως, δικαιολογείται μονάχα από την υψηλή συμμετοχή. Μετρημένα κουκιά, που λέει και ο σοφός λαός. Μετρημένα τα είχαμε κι εμείς, όταν από τον Ιανουάριο κλείναμε την πίστα δίνοντας προκαταβολή, ώστε να έχουμε τόσο την κανονική, όσο και την πίστα των καρτ, για να φτάσουμε τελευταία στιγμή να μας πουν ότι… δεν το είχαν καταλάβει πολύ σωστά και το Σάββατο δεν θα την είχαμε διαθέσιμη! Ξεπερνώντας όμως όλα τα εμπόδια, και στήνοντας με ευλάβεια ένα μικρό χωριό από τέντες που άντεχαν στον δυνατό αέρα, ακριβώς στις 09:00 το πρωί ξεκινούσε το πρώτο γκρουπ!

Από εκείνη την ώρα και μέχρι τις 18:00, με ένα διάλειμμα το Σάββατο στις 14:00 για να ανεφοδιαστούν οι μοτοσυκλέτες και να ελεγχθούν, τα γκρουπ γέμιζαν ασταμάτητα και κάτω από τις τέντες δημιουργούνταν πηγαδάκια που σχολίαζαν τις μοτοσυκλέτες! Βλέπαμε κόσμο, μέχρι εκείνη την στιγμή άγνωστο μεταξύ τους, να συνεννοείται στην πρώτη σειρά για το που θα ανέβει ο καθένας, όμορφα και αλληλέγγυα με έναν τρόπο που σε τίποτα δεν θύμιζε το ελληνικό στοιχείο. Φυσικά υπήρχαν και εκείνοι που θα ήταν ευτυχισμένοι αν εξαφανίζονταν όλοι για να μείνουν μόνοι τους, ή ο φίλος μας που τραβούσε φωτογραφίες όποιον φορούσε αθλητικό παπούτσι για να μας πει ότι κακώς επιμένουμε για τα μποτάκια, μονάχα που φέτος – περισσότερο από άλλες χρονιές- τα παπούτσια άλλαζαν με μεγαλύτερη ευκολία. Όσοι ήταν στην ουρά με αθλητικά, ήταν εκεί για να αλλάξουν μποτάκια με κάποιον… Δεν πιστεύουμε πως αυτό μπορεί να γίνει σε κάποια άλλη ομάδα, πέρα των μοτοσυκλετιστών. Ποιος άλλος βγάζει τα παπούτσια του, να τα δώσει σε έναν άγνωστο για να οδηγήσει; Φέτος οι ανταλλαγές πήγαιναν λες και είμασταν σε εμπορικό κέντρο σε εκπτώσεις, έτσι άλλαζαν πόδια τα παπούτσια…

Με 10% συνολική άνοδο συμμετοχών και το Σάββατο να έχει περισσότερο κόσμο από την Κυριακή, κάτι παραδοσιακό πλέον για το Test Ride Event που πάντα το πρωί του Σαββάτου συγκεντρώνει περισσότερο κόσμο, την στιγμή που οι υπεύθυνοι της πίστας δεν μας έδωσαν και την μικρή για τα καρτ, η αναμονή μεγάλωσε στην ουρά, παρόλο που τρέχαμε να γεμίσουμε τα γκρουπ το ένα πίσω από το άλλο.

Το MOTO έχει μία τεράστια ιστορία και ήταν πάντα ανεξάρτητο, ήταν πάντα μία ομάδα, με διαφορετική σύνθεση φυσικά στα 31 αυτά χρόνια, αλλά μία ομάδα κάθε φορά, δυνατή και ανεξάρτητη. Δεν κρύβεται από πίσω κάποιος μεγάλος εκδότης, ή μία μεγάλη εταιρία. Όλη η ομάδα του MOTO, από τον λογιστή μας, μέχρι την γραμματεία και από τις πωλήσεις μέχρι τους δημοσιογράφους, είμαστε πίσω από την διοργάνωση, την υποδοχή και την εξυπηρέτηση των συμμετεχόντων. Τρέχοντας να εξυπηρετήσουμε έναν – έναν, τακτοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, δείχνοντας πώς παίρνουν μπροστά, λύνοντας διαφορετικά προβλήματα, μονάχα το Σάββατο καταφέραμε τελικά να πραγματοποιήσουμε σχεδόν όσα Test Ride είχαν γίνει πέρσι μέχρι και κάποιες ώρες της Κυριακής!

Η κούραση μας έσβηνε από την ανταπόκριση του κόσμου, και έτσι στο τέλος δώσαμε και μισή ώρα παράταση με όσους είχαν μείνει εκείνη την ώρα, να ζητωκραυγάζουν με το απροσδόκητο δώρο! Φέτος για πρώτη φορά ζητήσαμε από τις εταιρίες να ετοιμάσουν μία λίστα με όσους υποψήφιους αγοραστές είχαν για τα μοντέλα που διέθεταν στο Test Ride, ώστε μετά την λήξη της εκδήλωσης, να οδηγήσουν ακριβώς εκείνες τις μοτοσυκλέτες που θέλουν, συγκρίνοντας και του ανταγωνισμού. Ήταν κάτι που οι εταιρίες ήξεραν μέρες πριν, ώστε να κανονίσουν με κάποιον πελάτη τους να έρθει την συγκεκριμένη ώρα, από την στιγμή που ήταν υποψήφιος αγοραστής. Βλέποντας ότι οι συμμετέχοντες είχαν τόσο ενθουσιασμό που αν βάζαμε φώτα στην πίστα θα έμεναν εκεί όλο το βράδυ να οδηγούν, καταφέραμε να δώσουμε μία μικρή παράταση αλλά και να εξυπηρετήσουμε τους υποψήφιους αγοραστές!

Την Κυριακή, με τα μαγαζιά να είναι ανοικτά και όλο το Athens Circuit δικό μας, ο κόσμος ερχόταν με καλύτερη ροή και μοιραζόταν στις δύο πίστες που άνοιξαν ταυτόχρονα, ακριβώς στις 09:00, για να μην σταματήσουν μέχρι και τις 14:45! Ήταν ένας μαραθώνιος που τόσο εμείς, όσο και οι πλοηγοί του California Superbike School, τράβηξαν αδιαμαρτύρητα για να ευχαριστηθούν όσες περισσότερες δοκιμές γινόταν, ο κόσμος που είχε έρθει. Το bonus ήταν το μεσημεριανό διάλειμμα, που μαζευτήκαμε όλοι στην γραμματεία για να παρακολουθήσουμε το MotoGP έχοντας τον αγώνα στην οθόνη και ταυτόχρονα την κάμερα από το ελικόπτερο σε projector για μην χαθεί καμία στιγμή, από τον επεισοδιακό αγώνα!

 

Φέτος, στο μικρό χωριό από τέντες, στην πλατεία του ακριβώς στο κέντρο, είχε στήσει το μοναδικό του σόου ο Λευτέρης Πίππος, που έχει πολυδιάστατη σχέση με την μοτοσυκλέτα. Παρόλο που αγωνίζεται στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, ο Λευτέρης είναι και ο μόνος τόσο καλά εξοπλισμένος αναβάτης για Trial σόου, με ένα ολοκαίνουριο Trial της BETA που τον βοηθά να πραγματοποιήσει όλα τα απίθανα άλματα και τα περάσματα από τα εμπόδια. Το Σάββατο πάλεψε με τον δυνατό αέρα, έχοντας μόλις επιστρέψει από το μνημόσυνο του μηχανικού του, και τον ευχαριστούμε που έκανε αυτή την τόσο μεγάλη προσπάθεια για να είναι μαζί μας.

 

 

Την Κυριακή ο δυνατός αέρας επέστρεψε αργά το απόγευμα, αλλά ήρθε αποφασισμένος να ισοπεδώσει τα πάντα, καθιστώντας αδύνατη την οδήγηση μοτοσυκλέτας στην ευθεία, αναγκάζοντάς μας να ολοκληρώσουμε το Test Ride Event είκοσι λεπτά νωρίτερα, με τους συμμετέχοντες να συμφωνούν απόλυτα αφού η οδήγηση είχε γίνει δύσκολη… Οι τέντες της E-Z UP που είχε την πλειοψηφία στο "χωριό" του Test Ride Event άντεξαν την σκληρή δοκιμασία του δυνατού αέρα, και πρέπει να ευχαριστούμε τον αντιπρόσωπο που ήρθε να υποστηρίξει τις εταιρίες, και να βοηθήσει τόσο πριν, όσο και μετά! Όπως φυσικά πρέπει να βοηθήσουμε και όλες τις εταιρίες που συμμετείχαν, φαίρνοντας τις μοτοσυκλέτες τους στα Μέγαρα και δείχνοντας εμπιστοσύνη τόσο στο MOTO, όσο και σε όλους εσάς, τους συμμετέχοντες! Εξυπηρετώντας 10% περισσότερο κόσμο από πέρσι, για άλλη μία φορά το Test Ride Event ολοκληρώθηκε με πρώτο μέλημα την ασφάλεια, χωρίς να γίνει κανένα ατύχημα. Χαιρόμασταν να βλέπουμε το ασθενοφόρο μας παρκαρισμένο και το άψογο προσωπικό της TMA ξεκούραστο!

 

Τα εύσημα για την απόλυτη ασφάλεια σε τόσο πολύ, ετερόκλητο κόσμο, πηγαίνουν στο California Superbike School. Φυσικά και δεν γίνεται να σταματήσεις κάποιον να κάνει μία σούζα ή να προσπεράσει, παρόλο που οι προσπεράσεις απαγορευόντουσαν αυστηρά. Ήταν όμως θέμα των πλοηγών που δεν άφηναν τίποτα απαρατήρητο, να σταματήσουν, να κατευθύνουν, να ελέγξουν κάθε διαφορετική κατάσταση και να προλάβουν τα χειρότερα. Η επιτυχία του Test Ride Event είναι αποτέλεσμα και του επαγγελματισμού του California Superbike School που αντιμετωπίζει κάθε γκρουπ μοτοσυκλετιστών ξεχωριστά, προσαρμόζοντας ταχύτητες, ελέγχοντας συμπεριφορές και πάνω απ’ όλα ακούραστα, δίχως σταματημό κάτω από τον ήλιο!

Δεν είναι εύκολο να ομογενοποιήσεις τόσους πολλούς διαφορετικούς αναβάτες, και το ότι συμβαίνει κάθε φορά εδώ και τρία χρόνια με απόλυτη ασφάλεια, είναι ένας τεράστιος άθλος που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός!

Η ομάδα του MOTO, οι φίλοι που βοήθησαν, το California Supebike School και οι χορηγοί της εκδήλωσης που καλύπτουν μέρος των υψηλών εξόδων, στήνουν το τεράστιο σε απαιτήσεις Test Ride Event, σε χρόνους παράλληλους με την κανονική ροή της δουλειάς τους, της δουλειάς μας, προσβλέποντας όλοι μας μονάχα σε μία ανταμοιβή, να δούμε τον κόσμο ευτυχισμένο, με χαμόγελα! Είναι δωρεάν και θα είναι για πάντα δωρεάν για τους φίλους της μοτοσυκλέτας, με μόνη ανταμοιβή το ευχαριστώ. Φέτος πληρωθήκαμε όσο καμία άλλη φορά, κι αυτό μας δίνει το κουράγιο να το ξανά κάνουμε,

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή λοιπόν!



Ετικέτες

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από τις 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.