MOTO Test Ride Event 2018

Το μεγαλύτερο της Ευρώπης!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/5/2018

Φανταστείτε να σας έλεγαν ότι θα είχατε στην διάθεσή σας, για δύο ολόκληρες ημέρες, 87 νέα μοντέλα (για μοτοσυκλέτες μιλάμε… μην μπερδεύεστε) και μια πίστα για να οδηγείτε όσο αντέχετε! Κάποιοι θα έλεγαν ότι πέθαναν και βρέθηκαν στον παράδεισο, ενώ κάποιοι άλλοι απλώς ήρθαν στο MOTO Test Ride Event

Οι ερωτήσεις για το πότε θα γίνει το φετινό Test Ride Event, είχαν ξεκινήσει ήδη από την τελευταία μέρα του περσινού… Ήταν ένα ραντεβού που δεν υπήρχε καμία δύναμη στο κόσμο να το εμποδίσει να γίνει. Είναι ένας θεσμός που για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά αποτελεί το μεγαλύτερο event του είδους του στην Ευρώπη –και ίσως παγκοσμίως.

Στις 5 και 6 Μαΐου, στο Αυτοκινητοδρόμιο των Μεγάρων ήταν μαζεμένες 87 μοτοσυκλέτες και σκούτερ. Αυτό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου, το MOTO Test Ride Event 2018 αποτελούσε την καρδιά της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Η σχεδόν καθολική συμμετοχή των αντιπροσωπειών άλλωστε, μαρτυρά το ειδικό βάρος που έχει ο θεσμός στα μοτοσυκλετιστικά δρώμενα της χώρας, καθώς πλέον θεωρείται ένας αναπόσπαστος προγραμματισμός στο ετήσιο πλάνο των εταιρειών. Για όλους εμάς είναι μια γιορτή, που την απολαμβάνουμε μαζί με τους φίλους και αναγνώστες μας, χωρίς να είναι ικανά ούτε η κούραση ούτε οι αστάθμητοι παράγοντες (που στην φετινή περίπτωση ήταν ο καιρός) να μας χαλάσουν το πάρτι.
Αυτό συμβαίνει γιατί όλο το event δημιουργεί έναν παλμό που μας παρασύρει κι εμάς μαζί. Όταν βλέπεις ολόκληρες παρέες να περιμένουν ανυπόμονα από τις οκτώ το πρωί –παρότι το πρόγραμμα ξεκινούσε στις εννιά- όταν βλέπεις γύρω σου πρόσωπα χαμογελαστά και γεμάτα ενθουσιασμό, δεν γίνεται να μην παρασυρθείς από το τσουνάμι των συναισθημάτων.

Όταν βλέπεις οικογένειες ολόκληρες που συνδύασαν την βόλτα τους για το μεράκι του μπαμπά –ή και της μαμάς καμιά φορά- να οδηγήσει όσες περισσότερες μοτοσυκλέτες μπορεί, δεν γίνεται να μην περνάει σε δεύτερη μοίρα η κούραση από το στήσιμο όλης της διοργάνωσης και η αγωνία για το αν θα πάνε όλα καλά. Και τελικά όλα πήγαν καλά, χάρη και στους ίδιους τους συμμετέχοντες. Το MOTO Test Ride Event, πέρα απ' όλα τα άλλα, εμπλουτίζει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα όλων μας. Κάθε χρονιά, οι συμμετέχοντες, οι επισκέπτες, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, είμαστε πιο εκπαιδευμένοι, πιο συνειδητοποιημένοι και πιο ουσιαστικοί. Όλοι πλέον συνειδητοποιούν ότι είναι ένα event όπου οι μοτοσυκλέτες διαλέγουν τους αναβάτες τους κι όχι το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα είναι να απολαμβάνουμε όλοι τα δρώμενα πολύ περισσότερο. Αυτή είναι τουλάχιστον και η αίσθηση που μας άφησε η άμεση επαφή με όλους εσάς, η μεγαλύτερη και η πιο ανεκτίμητη αξία του event. Γιατί αυτή η επαφή είναι που μας δίνει την κατεύθυνση για να συνεχίσουμε να κάνουμε τα πράγματα να συμβαίνουν τα τελευταία 33 χρόνια.

Το MOTO Test Ride Event, πέρα απ' όλα τα άλλα, εμπλουτίζει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα όλων μας

Σε πείσμα του καιρού
Η αλήθεια είναι πως το φετινό event ξεκίνησε με ένα άγχος, το οποίο μας το είχαν δημιουργήσει οι δυσμενείς προβλέψεις του καιρού. Τα δελτία έκαναν λόγο για μπόρες, καταιγίδες, χαλάζι, ακρίδες, λοιμούς και καταποντισμούς. Παρόλα αυτά και με τον ουρανό να έχει απλώς μια ελαφριά συννεφιά, μία ώρα πριν την προγραμματισμένη έναρξη των Test Rides είχαν αρχίσει να έρχονται οι πρώτοι. Οι λίγοι πολύ σύντομα έγιναν πολλοί και οι πολλοί αμέτρητοι, πριν καν συμπληρωθεί η πρώτη ώρα. Ήταν η πρώτη φορά στα τέσσερα χρόνια του θεσμού, που η ουρά της αναμονής έφτανε μέχρι το τέρμα της πίστας, στην είσοδο που οδηγούσε στην πίστα των καρτ. Απίστευτος κόσμος και με απίστευτο επίσης πνεύμα συνεργασίας, γεγονός που συνέβαλλε στο να κινείται η ροή εξαιρετικά γρήγορα.


Αντίστοιχα, στην πίστα των καρτ, εκεί όπου περίμεναν τα σκούτερ και οι μικρές μοτοσυκλέτες, η προσέλευση ήταν τόση μεγάλη ώστε υπήρχαν διαστήματα που δεν υπήρχε ελεύθερο μηχανάκι, ενώ άρχιζε να σχηματίζεται και μια μικρή αναμονή. Το ενθαρρυντικό όμως δεν ήταν αυτό καθαυτό το γεγονός, αλλά η αιτία πίσω απ' αυτό. Πλέον, όπως διαπιστώσαμε κουβεντιάζοντας με τους επισκέπτες του event, ο κόσμος έρχεται απόλυτα συνειδητοποιημένος για το πού συμμετέχει και ποιος είναι ο σκοπός. Έρχονται για να ευχαριστηθούν οδήγηση και να διευρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο την οπτική τους για τις μοτοσυκλέτες. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που σνόμπαραν μηχανάκια και σκούτερ, ενώ σχεδόν όλοι ήθελαν να οδηγήσουν τα πάντα! Η ποιοτική αναβάθμιση ήταν εμφανής και από το γεγονός ότι φέτος δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό, χωρίς να παρατηρηθούν φαινόμενα "βερμούδα-σκαρπίνι" των προηγούμενων ετών, έστω και σε λίγες εξαιρέσεις. Ακόμη και σε αυτούς που δεν είχαν γάντια ή κατάλληλο μπουφάν, η αλληλεγγύη μεταξύ των μοτοσυκλετιστών δούλεψε περίφημα και η… δανειστική γκαρνταρόμπα έδωσε τη λύση. Εξαιρετική όμως ήταν και η συμπεριφορά των αναβατών μέσα στις πίστες –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- και πολύ πιο οξυμένη η αντίληψή τους, καθώς αμέσως μετά από κάποια δοκιμή τα σχόλια που εισπράτταμε ήταν ιδιαίτερα στοχευμένα και επί της ουσίας, γεγονός που μαρτυρά ότι o κόσμος εκπαιδεύεται και η άποψη αποκτά μεγαλύτερο βάρος. Ιδιαίτερα βαρύς όμως έγινε και ο ουρανός των Μεγάρων, με αποτέλεσμα δύο ώρες πριν την λήξη του προγράμματος να αρχίσουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής και μισή ώρα περίπου μετά δόθηκε αναγκαστικά η λήξη λόγω της έντονης βροχόπτωσης.


Η επόμενη και τελευταία μέρα του event ξεκίνησε με τον καιρό να είναι πιο φιλικός μαζί μας, παρά το γεγονός ότι στην Αθήνα είχε ήδη ξεκινήσει… ο κατακλυσμός του Νώε. Αυτός ήταν και ένας ανασταλτικός παράγοντας για κάποιον που ήθελε να ξεκινήσει γνωρίζοντας ότι στην πίστα των Μεγάρων οι συνθήκες ήταν ιδανικές. Παρόλα αυτά, και σε συνδυασμό με το ότι ήταν μία από τις Κυριακές που τα εμπορικά καταστήματα έμειναν ανοιχτά, η προσέλευση ήταν μεγάλη και η τέντα δίπλα στις μοτοσυκλέτες που απάρτιζαν τα γκρουπ που έμπαιναν μέσα στην πίστα γέμιζε με γοργούς ρυθμούς. Οι πλοηγοί του California Superbike School δούλευαν ασταμάτητα, ενώ όσοι ήταν ανυπόμονοι και δεν ήθελαν να χάσουν ούτε ένα λεπτό στην αναμονή, μετέβαιναν στην πίστα των καρτ όπου τα test rides των σκούτερ και των μικρών μοτοσυκλετών πρόσφεραν ατέλειωτη διασκέδαση και πολύ πιο γρήγορη ροή στα γκρουπ.


Όσο περνούσε η ώρα ο καιρός έδειχνε το καλύτερο πρόσωπό του, ενώ το προγραμματισμένο διάλλειμα έγινε μια ώρα αργότερα σε σχέση με την προηγούμενη μέρα, για έναν ιδιαίτερα σημαντικό λόγο. Προγραμματίστηκε έτσι ώστε να συμπέσει με την προβολή του αγώνα των MotoGP στη Jerez, τον οποίο παρακολουθήσαμε όλοι μαζί στον χώρο της γραμματείας μετατρέποντας την αίθουσα σε ένα διευρυμένο… man cave! Από την πίστα της Jerez επιστροφή στην πίστα των Μεγάρων, όπου συνεχίστηκαν τα test rides απρόσκοπτα μέχρι το τέλος του προγράμματος. Σε ένα απίστευτο timing ο καιρός άλλαξε εντελώς και λίγο μετά την έξοδο και της τελευταίας μοτοσυκλέτας από την πίστα, άνοιξαν οι ουρανοί κι άρχισε να ρίχνει σαλονοτραπεζαρίες! Το MOTO Test Ride Event όμως είχε τελειώσει μέσα σε ένα απόλυτα επιτυχημένο πλαίσιο, με όλους τους συμμετέχοντες ικανοποιημένους και γεμάτους εμπειρίες, χωρίς κανένα απρόοπτο ή πτώση, καθώς η ασφάλεια όλων είναι η νούμερο ένα προτεραιότητά μας όπως κάθε χρονιά.
Με τη σειρά μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλες τις εταιρείες και τις αντιπροσωπείες που στήριξαν και βοήθησαν στην πραγματοποίηση των test rides, τους χορηγούς της εκδήλωσης, το California Superbike School που συνέβαλε με την πολύτιμη εμπειρία του και φυσικά όλους εσάς που μας επιβεβαιώσατε για άλλη μια φορά ότι οι προσπάθειές μας πιάνουν τόπο. Ραντεβού λοιπόν στο επόμενο MOTO Test Ride Event.

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.