MotoGP - Aprilia για Michelin: Δεν ισχύουν αυτά που λένε για το ελαστικό του Martin

Άμεση απάντηση από το Noale στα λεγόμενα του Taramasso - Κάνει λόγο για θέμα γενικότερης ασφάλειας
Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/2/2025

Έπειτα και από τις υπόνοιες που άφησε ο Piero Taramasso ότι η Aprilia ευθύνεται για την πτώση του Jorge Martin στη Sepang, ο Massimo Rivola, διευθύνων σύμβουλος της Aprilia Racing επέστρεψε με νέο γύρο δηλώσεων.

Τελικά Aprilia και Michelin ήρθαν σε άμεση αντιπαράθεση έπειτα από τις δηλώσεις που έκανε ο Piero Taramasso, διευθυντής Motosport της Michelin την περασμένη εβδομάδα (διαβάστε περισσότερα εδώ). Ο Taramasso με λίγα λόγια απέδωσε έμμεσα την ευθύνη του ατυχήματος του Jorge Martin σε απροσεξία που μπορεί να έγινε από την πλευρά των ανθρώπων της Aprilia, αναφέροντας μέχρι και δυσλειτουργία στις κουβέρτες των ελαστικών ως πιθανή αιτία για το highside που είχε ο παγκόσμιος πρωταθλητής στη Sepang σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο lowside, με την ίδια μοτοσυκλέτα και ελαστικά (μεσαία γόμα).

Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025

Το highside ήταν και εκείνο που του στοίχισε τα κατάγματα σε δεξί χέρι και αριστερό πόδι και ένα χειρουργείο που ολοκληρώθηκε ευτυχώς με επιτυχία. Στον Taramasso πάντως φάνηκε περίεργο που ο Martin συνέχισε με το ίδιο ελαστικό για 13 γύρους, αναφέροντας πως συνήθως αν ένας αναβάτης αντιμετωπίζει πρόβλημα με ελαστικό τότε το αλλάζει μέσα σε 2-3 γύρους. Οπότε η διατήρηση του ελαστικού από τον Μαδριλένο ήταν μία ακόμη ένδειξη ότι δεν έφταιγε το ελαστικό για την πτώση του. 

Οι δηλώσεις του Taramasso ήρθαν μετά από περαιτέρω διερεύνηση των δεδομένων του ατυχήματος, σε συνδυασμό με τα δεδομένα που παραχώρησε στους Γάλλους η Aprilia Racing, ως "απάντηση" στα λεγόμενα του διευθύνοντα συμβούλου των Ιταλών, Massimo Rivola. Ο Rivola είχε αναφέρει αρχικά ότι σύμφωνα με τα δικά τους στοιχεία δεν υπήρχε κανένα θέμα με τη μοτοσυκλέτα, ενώ το highside δεν προήρθε από λάθος του Martin.

Οι έμμεσες κατηγορίες του Taramasso, που δεν έκανε κανένα λόγο για ενδεχόμενη αστοχία στο ελαστικό, ενώ είπε ότι οι έρευνες θα συνεχιστούν,  δεν πέρασαν φυσικά αναπάντητες από τον θιγμένο Rivola, ο οποίος σχολίασε έπειτα από την επιτυχημένη εγχείρηση του Martin ότι πλέον τίθεται θέμα γενικότερης ασφάλειας αφού όλα τα δεδομένα που είχε η Aprilia δεν έδειχναν ότι θα μπορούσε να γίνει τέτοιο ατύχημα.

Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025

"...Σχετικά με την πτώση, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι τα δεδομένα μας δεν επιβεβαιώνουν σε καμία περίπτωση τις δηλώσεις που έγιναν από τον Piero Taramasso. Πιστεύω ότι η ασφάλεια των αναβατών θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα και του έχω ήδη προτείνει να κανονίσει μια συνάντηση με όλες τις ομάδες για να αντιμετωπίζουμε εποικοδομητικά αυτό που προφανώς είναι μια κρίσιμη κατάσταση, όπως φαίνεται και από τον αριθμό των τραυματισμών (σ.σ. του Martin).

Τις επόμενες ημέρες αναμένουμε περισσότερες εξελίξεις πάνω στην αψιμαχία μεταξύ Aprilia Racing και Michelin που θα μπορούσε να αλλάξει ακόμη και το πρωτόκολλο ελέγχων στα ελαστικά για όλους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ούτε η μία πλευρά αλλά ούτε και η άλλη θέλουν να δουν να επαναλαμβάνεται τέτοιου είδους "απρόβλεπτο" ατύχημα. 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.