MotoGP - Aprilia για Michelin: Δεν ισχύουν αυτά που λένε για το ελαστικό του Martin

Άμεση απάντηση από το Noale στα λεγόμενα του Taramasso - Κάνει λόγο για θέμα γενικότερης ασφάλειας
Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/2/2025

Έπειτα και από τις υπόνοιες που άφησε ο Piero Taramasso ότι η Aprilia ευθύνεται για την πτώση του Jorge Martin στη Sepang, ο Massimo Rivola, διευθύνων σύμβουλος της Aprilia Racing επέστρεψε με νέο γύρο δηλώσεων.

Τελικά Aprilia και Michelin ήρθαν σε άμεση αντιπαράθεση έπειτα από τις δηλώσεις που έκανε ο Piero Taramasso, διευθυντής Motosport της Michelin την περασμένη εβδομάδα (διαβάστε περισσότερα εδώ). Ο Taramasso με λίγα λόγια απέδωσε έμμεσα την ευθύνη του ατυχήματος του Jorge Martin σε απροσεξία που μπορεί να έγινε από την πλευρά των ανθρώπων της Aprilia, αναφέροντας μέχρι και δυσλειτουργία στις κουβέρτες των ελαστικών ως πιθανή αιτία για το highside που είχε ο παγκόσμιος πρωταθλητής στη Sepang σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο lowside, με την ίδια μοτοσυκλέτα και ελαστικά (μεσαία γόμα).

Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025

Το highside ήταν και εκείνο που του στοίχισε τα κατάγματα σε δεξί χέρι και αριστερό πόδι και ένα χειρουργείο που ολοκληρώθηκε ευτυχώς με επιτυχία. Στον Taramasso πάντως φάνηκε περίεργο που ο Martin συνέχισε με το ίδιο ελαστικό για 13 γύρους, αναφέροντας πως συνήθως αν ένας αναβάτης αντιμετωπίζει πρόβλημα με ελαστικό τότε το αλλάζει μέσα σε 2-3 γύρους. Οπότε η διατήρηση του ελαστικού από τον Μαδριλένο ήταν μία ακόμη ένδειξη ότι δεν έφταιγε το ελαστικό για την πτώση του. 

Οι δηλώσεις του Taramasso ήρθαν μετά από περαιτέρω διερεύνηση των δεδομένων του ατυχήματος, σε συνδυασμό με τα δεδομένα που παραχώρησε στους Γάλλους η Aprilia Racing, ως "απάντηση" στα λεγόμενα του διευθύνοντα συμβούλου των Ιταλών, Massimo Rivola. Ο Rivola είχε αναφέρει αρχικά ότι σύμφωνα με τα δικά τους στοιχεία δεν υπήρχε κανένα θέμα με τη μοτοσυκλέτα, ενώ το highside δεν προήρθε από λάθος του Martin.

Οι έμμεσες κατηγορίες του Taramasso, που δεν έκανε κανένα λόγο για ενδεχόμενη αστοχία στο ελαστικό, ενώ είπε ότι οι έρευνες θα συνεχιστούν,  δεν πέρασαν φυσικά αναπάντητες από τον θιγμένο Rivola, ο οποίος σχολίασε έπειτα από την επιτυχημένη εγχείρηση του Martin ότι πλέον τίθεται θέμα γενικότερης ασφάλειας αφού όλα τα δεδομένα που είχε η Aprilia δεν έδειχναν ότι θα μπορούσε να γίνει τέτοιο ατύχημα.

Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025

"...Σχετικά με την πτώση, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι τα δεδομένα μας δεν επιβεβαιώνουν σε καμία περίπτωση τις δηλώσεις που έγιναν από τον Piero Taramasso. Πιστεύω ότι η ασφάλεια των αναβατών θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα και του έχω ήδη προτείνει να κανονίσει μια συνάντηση με όλες τις ομάδες για να αντιμετωπίζουμε εποικοδομητικά αυτό που προφανώς είναι μια κρίσιμη κατάσταση, όπως φαίνεται και από τον αριθμό των τραυματισμών (σ.σ. του Martin).

Τις επόμενες ημέρες αναμένουμε περισσότερες εξελίξεις πάνω στην αψιμαχία μεταξύ Aprilia Racing και Michelin που θα μπορούσε να αλλάξει ακόμη και το πρωτόκολλο ελέγχων στα ελαστικά για όλους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ούτε η μία πλευρά αλλά ούτε και η άλλη θέλουν να δουν να επαναλαμβάνεται τέτοιου είδους "απρόβλεπτο" ατύχημα. 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες