MotoGP - Mugello: Αγώνας χωρίς τις μάχες που περιμέναμε, αλλά που ανοίγει θέματα για συζήτηση

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/5/2015

Δεν υπάρχει κανένας αγώνας του πρωταθλήματος, που να έχει ένα τέτοιο κοινό στις κερκίδες, κι ακόμα και αν έρθουν οι νέες πίστες σε νέες τοποθεσίες και χώρες, δύσκολα θα δούμε τόσο ξέφρενους υποστηρικτές του αθλήματος. Στο Mugello περιμέναμε δύο πράγματα, χαμός στις κερκίδες και χαμό στην πίστα με μάχες σώμα – με σώμα κυριολεκτικά. Οι οπαδοί κράτησαν την υπόσχεσή τους και τον παλμό ψηλά, όλες τις μέρες και όχι μόνο στον αγώνα. Με τον Iannone να παίρνει την poll position για την Ducati και τον Marquez, περσινό νικητή του αγώνα, ήμασταν σίγουροι και για τον χαμό μέσα στον αγώνα…

Όταν μάλιστα ο Marquez μπήκε σε ένα πόρταλ τηλεμεταφοράς στην εκκίνηση ο αγώνας έδειξε ότι θα αποκτήσει τις επικές διαστάσεις που περιμέναμε. Αλλά δεν έγιναν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Ο Marquez έκανε πράγματι το απίστευτο, να ξεμπλέξει από την 13η θέση που ξεκίνησε, και ντριφτάροντας να περάσει μπροστά όταν πίσω ο K.Abraham εκκινούσε νωρίτερα για να δεχτεί έτσι ποινή, λίγο αργότερα. Το θέμα είναι ότι έφυγε μπροστά ο Lorenzo, πράγμα που όλοι γνωρίζουν ότι είναι το πρώτο βήμα για να κλειδώσει η πρώτη θέση. Και πράγματι, παρόλο που οι Ducati και Honda ήταν κοντά του, ο ρυθμός του έδειχνε ότι δεν θα μπορέσουν να τον απειλήσουν. Δεν το έκαναν ποτέ. Πρέπει να παραδεχτούμε τον Lorenzo για τον χωρίς λάθη, υψηλό ρυθμό του που σταδιακά τον έκανε να ξεμακραίνει. Δημιουργήθηκε έτσι ένα μεσαίο γκρουπ, των Ducati και Honda, με τον Rossi να ανεβαίνει θέσεις, αλλά να βρίσκεται ακόμα αρκετά πιο πίσω. Ο Petrucci έπεσε πάνω στον A. Espargaro, βγάζοντάς τον εκτός, ταλαιπωρώντας τον καθώς ήταν ήδη τραυματισμένος σε ένα περιστατικό που θα εξετασθεί αργότερα μέσα στην ημέρα.

Το θέμα είναι ότι οκτώ γύρους και ήδη ο Lorenzo είναι ξεκάθαρα εκτός συναγωνισμού με τον Marquez να φτάνει μέχρι την δεύτερη θέση με ένα block-pass στον Dovizioso, αλλά να είναι αδύνατο να την κρατήσει. Έβγαινε συνέχεια εκτός γραμμής, ανοίγοντας, και στην αρχή νόμιζε κανείς ότι κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, αλλά γρήγορα αποδείχτηκε ότι έκανε ότι μπορούσε, καθώς αντιμετώπιζε πρόβλημα με το setup της μοτοσυκλέτας του. Ο Rossi συνεχώς ανέβαινε, με ένα περιστατικό που έδειξε ότι ήταν στο όριο. Στην στροφή 12, επίσης 12 γύρους πριν το τέλος, μπήκε ντριφτάροντας, αλλά παρά λίγο να οδηγηθεί σε highsiding, έχοντας μια μικρή αγχωτική στιγμή. Το μετέδωσε τον Dovizioso που είχε μείνει πλέον πίσω από τους υπόλοιπους, τον πέρασε και αμέσως μετά η Ducati εγκατάλειψε, από πρόβλημα στην πίσω ανάρτηση, όπως τουλάχιστον τώρα δείχνουν τα πράγματα.

Έξι γύρους πριν το τέλος, και η πιο άτυχη στιγμή, έρχεται για τον Marquez που χάνει το μπροστινό, βάζει τον αγκώνα , δεν σώζεται με τίποτα και βγαίνει εκτός! Η τύχη ευνοεί με λίγα λόγια τον Rossi, που ενώ δεν γίνεται να περάσει τον Iannone που είναι δεύτερος με διαφορά, και χιλιάδες χιλιόμετρα πιο μπροστά ο αλάθητος Lorenzo, θα πάρει τους βαθμούς που θέλει. Dovizioso και Marquez εκτός, είναι το δώρο του Rossi, αλλά οι άτυχες στιγμές δεν σταματούν. Ο Crutchlow, ένας από τους καλούς, αγαπητούς, αλλά απίστευτα άτυχους αναβάτες, βγαίνεις εκτός, με την μοτοσυκλέτα να καταφέρνει να μείνει όρθια στο χώμα και να πέσει με δύναμη στον τοίχο…

Οι επόμενοι 4 γύροι κύλισαν χωρίς άλλα προβλήματα και άτυχες στιγμές. Το Mugello μπορεί τελικά να εξελίχθηκε με τις μάχες που όλοι περίμεναν, αλλά πρόσφερε θέαμα και πάνω από όλα συζητήσεις μετά. Για το setup, τις ομάδες και τους νέους αναβάτες που κάνουν εντυπωσιακές κινήσεις, δείχνοντας ότι μπορούν να διεκδικήσουν ακόμα και την πρωτιά, σε λίγο καιρό! 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες