MV Agusta προσαρμόζει τα δεδομένα της

Δεν πτοείται απ’ τον κορωνοϊό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Μπορεί αυτή τη στιγμή η MV Agusta, όπως και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά εργοστάσια, να μην λειτουργούν λόγω της πανδημίας, όμως η ιστορική εταιρεία απ’ το Varese δεν πτοείται. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς μέσα απ’ τις αντίξοες συνθήκες ωθείται ταχύτερα στο να εξελιχθεί, όπως φιλοδοξεί ο Timur Sardarov, απ’ τη στιγμή που η εταιρεία ήρθε στα χέρια του το 2016. Αρχικά, είχε προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του επίσημου δικτύου της MV Agusta, με τη δημιουργία νέων καταστημάτων αλλά και τον εκσυγχρονισμό των μεθόδων παραγγελίας μέσα απ’ την διαδικτυακή πλατφόρμα. Επίσης, μέσα από στρατηγικές κινήσεις, όπως η συνεργασία του εργοστασίου απ’ το Varese με την Loncin για τη δημιουργία μιας σειράς μικρού κυβισμού μοτοσυκλετών, αλλά και η πρόσληψη έμπειρων ανθρώπων όπως του Enrico Pellegrino για τη θέση του Head of Business & Network Development, οδεύει ξεκάθαρα σε ένα καλύτερο αύριο. Βασική προϋπόθεση βέβαια για ένα λαμπρό μέλλον, είναι να μην στερέψουν τα κεφάλαια και να αυξηθούν οι δυνατότητες της ετήσιας παραγωγής μοτοσυκλετών του εργοστασίου.

Αυτό ακριβώς είναι και το βήμα που πραγματοποιεί αυτή τη δύσκολη στιγμή η MV Agusta. Ένα μεγάλο μέρος των υπαλλήλων της εργάζεται απ’ το σπίτι, ενώ οι αποθήκες με τα εξαρτήματα των μοντέλων δουλεύουν στο κόκκινο, ούτως ώστε να καλύψουν τη ζήτηση της παγκόσμιας αγοράς. Με το lockdown των εγκαταστάσεων λόγω του κορωνοϊού, δεν έγιναν μόνο οι απαραίτητες απολυμάνσεις αλλά και αναδιάρθρωση του εργασιακού χώρου, καθώς και των διαδικασιών παραγωγής. Στόχος της εταιρείας είναι να φτάσει την παραγωγή από τις 5.000 μονάδες το χρόνο στις 25.000 μέσα σε λίγα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή οι εγκαταστάσεις στο Varese είναι έτοιμες να υποδεχτούν πίσω το προσωπικό και έχουν αναπροσαρμοστεί φυσικά στα νέα δεδομένα, με σημεία ελέγχου της θερμοκρασίας των υπαλλήλων, τα απαραίτητα αποθέματα σε μάσκες και αντισηπτικά και με την απαραίτητη αναδιάρθρωση των γραμμών παραγωγής. Αντίστοιχα το ίδιο έχει γίνει και με τα γραφεία της εταιρείας.

Σε δηλώσεις του o CEO της MV Agusta, Timur Sardarov, ανέφερε: “Δεν είναι η ώρα για ντροπές, πρέπει να αποδεχτούμε τις αλλαγές και να δώσουμε το 100% ώστε να χτίσουμε ένα νέο μέλλον για την βιομηχανία μας και την κοινωνίας της, διατηρώντας ή ακόμη και αυξάνοντας τον αριθμό του προσωπικού! Αν αληθεύει το γεγονός ότι θα έρθουμε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και παραμέτρους που επηρεάζουν την κοινωνία μας, θα πρέπει να παραμείνουμε γενναίοι και να μην σταματήσουμε να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας. Είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε την  πρόκληση. Αυτή τη στιγμή δημιουργούμε τις καλύτερες και πιο όμορφες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ίσως με έναν διαφορετικό τρόπο από ‘δω και στο εξής, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Πραγματοποιούμε ήδη τις αναγκαίες επενδύσεις που θα μας επιτρέψουν να απευθυνθούμε σε ένα νέο κοινό αναβατών αλλά και σε νέες αγορές όπως σχεδιάζαμε εξ αρχής. Επιπρόσθετα, η παραγωγή των premium μοτοσυκλετών μας θα επηρεαστεί ελάχιστα, συγκριτικά με τις άλλες πλατφόρμες μας. Ακόμη, η μοτοσυκλέτα αποτελεί εξ ορισμού τη πεμπτουσία της ατομική μετακίνησης, είναι ένα σύμβολο ελευθερίας και φυσικά αποτελεί μια ταχύτατη και ευέλικτη εναλλακτική της μαζικής μεταφοράς. Και όλα αυτά αποτελούν ένα επιπλέον λόγο για να είμαστε αισιόδοξοι αυτούς τους δύσκολους καιρούς.”

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες