Νέες πατέντες απ' τη Suzuki

Σε σχεδιαστικό οργασμό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/2/2019

Απ’ όσο φαίνεται το τελευταίο διάστημα η Suzuki έχει πάρει “φωτιά”, καταχωρώντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα νέες πατέντες με τα πιθανά επερχόμενα μοντέλα της. Οι πιο πρόσφατες ήταν οι πατέντες που στοχεύουν στη χρήση ενός μεγαλύτερου σε μήκος ψαλιδιού, που για την επίτευξη αυτού, ο άξονάς του βρίσκεται πολύ πιο μπροστά απ' τον άξονα του γραναζιού κίνησης.

Αυτή τη φορά η Suzuki κατέθεσε τα σχέδια για μια νέα μοτοσυκλέτα. Απ’ όσο φαίνεται, ο σχεδιασμός του πλαισίου είναι τύπου χωροδικτύωμα με συνδυασμό χυτών αλουμινένιων τμημάτων στο πίσω μέρος, όπου πάνω σ’ αυτα εδράζεται το υποπλαίσιο, η ανάρτηση και το ψαλίδι. Εκεί παρατηρείται και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο απ' όπου μπορούμε να αντλήσουμε πολλές πληροφορίες. Αναφερόμαστε στο μοχλικό που αποτελείται από δύο τριγωνικές πλάκες που συνδέουν το πλαίσιο (στο σημείο 53Α και 53Β βλ.FIG5) με το κάτω μέρος της ανάρτησης -και απ’ τις δύο πλευρές- και μιας ράβδου που συνδέεται και με το ψαλίδι (βλ. FIG2).

Όπως γνωρίζουμε τα μοχλικά συστήματα προσφέρουν περισσότερη προοδευτικότητα στη λειτουργία της ανάρτησης και εντοπίζονται κυρίως στα ακριβότερα μοντέλα των εταιρειών. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως το ψαλίδι είναι ιδιαίτερα ενισχυμένο, τα σχέδια μας προϊδεάζουν πως πρόκειται για ένα μοντέλο της sport κατηγορίας κι όχι τόσο για κάποιο commuter της Suzuki.

Παρατηρώντας πιο προσεκτικά τις φωτογραφίες (βλ.FIG3-FIG4) αντιλαμβανόμαστε πως το πλαίσιο είναι ιδιαίτερα στενό, με αποτέλεσμα να χωράνε μόνο οι σχετικά μικρών διαστάσεων κινητήρες. Απ’ την άλλη βλέποντας την FIG2, ο κινητήρας που χρησιμοποιείται στα συγκεκριμένα σχέδια είναι είτε μονοκύλινδρος είτε δικύλινδρος εν σειρά.

Αν κρίνουμε αυστηρά και μόνο απ’ τον αριθμό των σωλήνων που εκβάλλονται απ’ την κεφαλή θα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως πρόκειται για μονοκύλινδρο κινητήρα, ενώ το τελικό της εξάτμισης βρίσκεται κάτω απ’ αυτόν στη δεξιά πλευρά για την καλύτερη κατανομή του βάρους. Παρ’ όλα αυτά η παραπάνω εικασία δεν είναι απολύτως αληθής καθώς στο παρελθόν έχουν υπάρξει κι άλλοι κινητήρες που είχαν μια σωλήνα εξαγωγής αλλά ήταν δικύλινδροι εν σειρά, όπως αυτός που χρησιμοποιεί η σειρά NC της Honda.

Σχετικά με τη θέση οδήγησης που θα προσφέρει μπορούμε να πούμε πως εάν διατηρηθούν τα μαρσπιέ στη θέση τους, δηλαδή αρκετά ψηλά και πίσω, τότε θα είναι άκρως σπορτίβικη. Βέβαια παρόμοια θέση προσφέρουν και τα café racer των εταιρειών χωρίς όμως να είναι τόσο ακραία η θέση των μαρσπιέ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι απόψεις να διίστανται καθώς απ’ τη μια, η απεικονιζόμενη μοτοσυκλέτα των σχεδίων θα μπορούσε εύκολα να αποτελεί ένα νέο ρετρό μοντέλο της εταιρείας ίσως και με νέο κινητήρα, ενώ απ’ την άλλη μπορεί να αποτελεί την πλατφόρμα που θα βασιστεί πάνω της το GSX-R250. Στο παρελθόν είχαν υπάρξει διάφορες φήμες για την έλευση ενός GSX-R250 της Suzuki με σκοπό να ανταγωνιστεί το CBR250RR, στοχεύοντας στην αγορά της Ινδονησίας. Μένοντας λίγο ακόμη σ’ αυτή τη φήμη, είχαμε δει στο παρελθόν σχέδια από την Haojue, που συνεργάζεται με τη Suzuki για την παραγωγή του GSX-R250, ενός naked μοντέλου της που χρησιμοποιούσε μια αναβαθμισμένη έκδοση του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των 250cc της Suzuki και ως εκ τούτου μπορεί να είναι αυτός. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως το πλαίσιο δεν μπορεί να φιλοξενήσει έναν μεγάλο κινητήρα, καταλήγουμε πως είτε πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού της νέο-ρετρό κατηγορίας είτε ενός GSX-R250 που προορίζεται ξεκάθαρα για την αγορά της Ινδονήσιας.

Όπως και να ‘χει η κινητικότητα της Suzuki με τη συχνή κατάθεση πατεντών αποτελεί πολύ θετικό στοιχείο, αποδεικνύοντας πως σκοπεύει να εμπλουτίσει τη γκάμα των μοτοσυκλετών της.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.