Νέο εξακύλινδρο Honda;

CBX 900 ή κάτι τέτοιο…
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

19/5/2017

Συχνά-πυκνά το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine αναστατώνει τη φαντασία μας εμφανίζοντας στις σελίδες του μοτοσυκλέτες που παρακαλάμε να βγουν σε παραγωγή. Πολλοί κατηγορούν το συγκεκριμένο περιοδικό ότι παίζει με την προσμονή μας για να πουλήσει φύλλα, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο διαβολικές οι προθέσεις τους. Όλα τα σχέδια του συγκεκριμένου περιοδικού βασίζονται πάντα σε πληροφορίες μέσα από τα ίδια τα εργοστάσια. Πρόκειται δηλαδή για αληθινές πληροφορίες και δεν έχουν σχέση με τις φήμες της MCN, που για είκοσι χρόνια έδειχνε σχέδια του νέου Blackbird με κινητήρα V5! Το μόνο κόλπο που κάνουν οι Ιάπωνες συνάδερφοι, είναι να μην διευκρινίζουν αν οι πληροφορίες που έχουν για μια νέα μοτοσυκλέτα, αφορά κάποιο μοντέλο παραγωγής ή απλώς για ένα πρωτότυπο. Σε αυτή την κατηγορία ειδήσεων ανήκει και η εξακύλινδρη CBX 900 που βλέπετε στις φωτογραφίες.

 Είναι σίγουρο ότι κάποιοι μέσα στο εργοστάσιο της Honda ασχολούνται με την ιδέα ενός εξακύλινδρου σε σειρά κινητήρα και η Honda ήδη έχει αφήσει ιστορία με το CBX 1050.

Σαν ιδέα λοιπόν έχει πίσω της ένα σοβαρό ιστορικό υπόβαθρο και με την μόδα των neoretro να έχει δημιουργήσει την απαραίτητη εμπορική βάση, δεν είναι καθόλου παράλογο να δούμε ξανά ένα εξακύλινδρο Honda παραγωγής. Από την άλλη μεριά, η Honda έχει δείξει σε μορφή πρωτότυπων φανταστικές μοτοσυκλέτες, αλλά στις παραγωγή δεν έχει περάσει ούτε μία από αυτές. Ελπίζουμε στην περίπτωση του CBX 900 να μας εκπλήξει ευχάριστα.  

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"