Nέο ρεκόρ ταχύτητας Guinness για σούζα με τα πόδια πάνω από το τιμόνι [Video]

Από τον Magnus Carlsson - Ο πρώτος που ξεπερνά τα 200 χλμ./ώρα
Ταχύτερη σούζα με τα πόδια πάνω από το τιμόνι 2025 ρεκόρ Guinness
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

11/3/2025

Ο Σουηδός επαγγελματίας κασκαντέρ Magnus Carlsson όχι μόνο διατηρεί τα σκήπτρα της ταχύτερης σούζας στον κόσμο, καθισμένος στο ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας, αλλά με την τελευταία του προσπάθεια έβαλε τον πήχη ακόμη πιο ψηλά.

Ταχύτερα από οποιονδήποτε άλλο -τουλάχιστον επίσημα- κατάφερε να σουζάρει ο Magnus Carlsson καθισμένος στο ρεζερβουάρ ενός KTM 1290 Super Duke καθώς έφτασε έως και τα 202,67 χλμ./ώρα για να πετύχει νέο ρεκόρ σούζας Guinness με τα πόδια πάνω από το τιμόνι. 

Ο Σουηδός ξεκίνησε ως επαγγελματίας κασκαντέρ στα 19 του χρόνια τέτοιου είδους σούζες πριν από 33 χρόνια έκανε την πρώτη του "handlebar wheelie", ενώ τον Ιούνιο του 2023, στο αεροδρόμιο Skovde της Σουηδίας κατάφερε να διαλύσει στην κυριολεξία το προηγούμενο ρεκόρ των 175,785 χλμ./ώρα που είχε κάνει ο ίδιος το 2020.

Ταχύτερη σούζα με τα πόδια πάνω από το τιμόνι 2025 ρεκόρ Guinness

Ο Carlsson αναφέρει ότι αυτό είναι το αγαπημένο του ακροβατικό, το οποίο βλέπει και σαν πρόκληση λόγω των δυσκολιών που έχει να αντιμετωπίσει. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι σε αυτά τα χιλιόμετρα είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσει κανείς την ισορροπία του καθισμένος στο ρεζερβουάρ με τον εμπρός τροχό στον αέρα όσο η ταχύτητα αυξάνεται, ενώ η τεράστια αεροδυναμική αντίσταση κάνει πολύ δύσκολη την επίτευξη μιας ταχύτητας πάνω από τα 200 χλμ./ώρα.

Αυτό δεν είναι το μόνο ρεκόρ Guinness που έχει στο όνομά του ο Carlsson. Τον Σεπτέμβριο του 2023 στο αεροδρόμιο Ballefors της Σουηδίας πέτυχε ένα ακόμη καθώς κατάφερε να διανύσει απόσταση 306 χιλιομέτρων με ένα Duke 390 καθισμένος ανάποδα (!), 104 χιλιόμετρα περισσότερα σε σχέση με το προηγούμενο των 202 χλμ. που είχε γίνει το 2014. Δείτε την απόπειρα και για τα δύο ρεκόρ στο video που ακολουθεί, το οποίο δημοσιεύτηκε σχετικά πρόσφατα στην ιστοσελίδα και το κανάλι της Guinness World Records παρά το γεγονός ότι έχει περάσει πάνω από ενάμισης χρόνος από τότε.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.