Νέο Suzuki GixxerSF [video]

Επέλαση στην Ινδία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/5/2019

Την τελευταία δεκαετία η Suzuki παρουσιάζει μια στασιμότητα στην ουσιαστική ανανέωση της γκάμας της. Χρόνο με το χρόνο, μπορεί να παρουσίαζε πληθώρα νέων μοντέλων αναμασώντας την ίδια τροφή καθώς τα περισσότερα απ’ αυτά ήταν απλώς ανανεωμένα σε σημεία κι όχι ριζικά και τα παραδείγματα είναι πολλά. Απ’ την ανανέωση του SV650 για φέτος που η μοναδική διαφορά εντοπίζεται στις μπροστινές δαγκάνες, μέχρι και τη σειρά GSX-S που παρουσίασε πέρσι στην EICMA και την πλάσαρε ως νέα, αλλάζοντας μόνο τα χρώματα... Τουλάχιστον στην πέρα όχθη, όταν αποφασίζει να κάνει μια πραγματική ανανέωση, όπως του GSX-1000R την κάνει και μας ανταμείβει με το παραπάνω. Μάλιστα, στην περίπτωση του GSX-S/F 1000 χρησιμοποίησε τον τετρακύλινδρο εν σειρά απ’ το GSX-R 1000 του 2005 και με λίγες αλλαγές τον εναρμόνισε με τις τωρινές προδιαγραφές Euro4 και έκανε τα χαρακτηριστικά του πιο ταιριαστά με το χαρακτήρα αυτών των μοντέλων.

θυμηθείτε Suzuki GSX-R 750: Το τέλος ενός θρύλου

Τόσα χρόνια η Suzuki δείχνει πως εργάζεται πάνω σε πολλά project και παρουσιάζει ανά διαστήματα διάφορα concept όπως το Recursion και άλλα, χωρίς όμως κάποιο απ’ αυτά να έχει δει το φως της παραγωγής. Ένας απ’ τους λόγους που συμβαίνει αυτό είναι πως η δημιουργία ενός καινούργιου κινητήρα απαιτεί τεράστια ποσά για την εξέλιξή του. Επίσης συμβάλλει και το γεγονός πως ετοιμάζει ένα νέο εργοστάσιο, όπου όλα τα στάδια της παραγωγής θα πραγματοποιούνται εκεί και όχι σε τρία διαφορετικά εργοστάσια, όπως συμβαίνει μέχρι τώρα. Ένας άλλος λόγος που δεν βλέπουμε νέα μοντέλα απ’ τη Suzuki είναι πως η ίδια έχει εστιάσει κυρίως στη ινδική αγορά που ανθίζει τα τελευταία χρόνια και έχει αφήσει σε δεύτερη μοίρα την ευρωπαϊκή.

H Suzuki αυτές της μέρες παρουσίασε ένα νέο μοντέλο για την Ινδία, το GixxerSF που έχει έναν ολοκαίνουργιο κινητήρα. Με αυτόν τον τρόπο επιβεβαιώνονται οι παραπάνω δηλώσεις πως η Suzuki δίνει περισσότερη βαρύτητα στην ινδική αγορά, ενώ παράλληλα δημιουργεί κι έναν νέο κινητήρα. Τον ερχομό του, τον είχαμε αναγγείλει και παλιότερα και μπορείτε να τον βρείτε εδώ.

Αρχικά, ο κινητήρας είναι τετράχρονος, αεροελαιόψυκτος με 1ΕΕΚ και 4B/K χωρητικότητας 249cc. Η ιπποδύναμη που ανακοινώνει η Suzuki ανέρχεται στους 26,5 ίππους στις 9.000 στροφές και η ροπή φτάνει τα 2,3 χιλιογραμμόμετρα στις 7.500. Ένα στοιχείο που κινεί το ενδιαφέρον είναι πως η Suzuki επέλεξε να μην δημιουργήσει έναν υγρόψυκτο κινητήρα για το supersport μοντέλο της αλλά αεροελαιόψυκτο. Για την ακρίβεια το λάδι του κινητήρα έχει διπλό ρόλο (με τον δεύτερο να έχει μεγαλύτερη σημασία πλέον): της λίπανσης των κινούμενων μερών και της ψύξης του κινητήρα. Για να γίνει αυτό δεν χρησιμοποιείται μόνο ένα μεγάλο ψυγείο λαδιού (εφοδιασμένο με βεντιλατέρ) αλλά το κύκλωμα κυκλοφορίας του λαδιού έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να περνά περιμετρικά και πάνω απ’ το θάλαμο καύσης. Με την εφαρμογή αυτής της λύσης επιτυγχάνονται οι μικρότερες διαστάσεις του κινητήρα και το χαμηλότερο κόστος συντήρησης, λόγω της απουσίας της υγρόψυξης, αλλά και  χαμηλότερο βάρος. Παράλληλα, η εξωτερική επιφάνεια του κυλίνδρου είναι πορώδης (άρα η επιφάνεια έχει μεγαλύτερο εμβαδόν) και σε συνδυασμό με τα τοιχώματα του κυκλώματος ψύξης στον θάλαμο καύσης που έχουν πτυχώσεις (περαιτέρω αύξηση του εμβαδού της επιφάνειας λοιπόν),  ο κινητήρας έχει καλύτερες θερμοαπαγωγικές ικανότητες. Έτσι, η θερμοκρασία του κινητήρα διατηρείται σταθερή και βοηθά στην ποιοτικότερη λειτουργία του αλλά και στη χαμηλή κατανάλωση, ενώ με τη διαστολή και τη συστολή των μετάλλων να είναι πιο ήπια επιτυγχάνεται (βάσει των δηλώσεων της Suzuki πάντα) μεγαλύτερη αξιοπιστία.

Ο κινητήρας διαθέτει έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο σε αντίθεση με τους περισσότερους σύγχρονους κινητήρες και χρησιμοποιεί κοκοράκια για τη μεταφορά της κίνησης των τεσσάρων βαλβίδων. Λόγω και αυτού έχει μειωμένο βάρος και μικρότερες εξωτερικές διαστάσεις, ενώ παράλληλα (με βάση τις δηλώσεις της Suzuki) έχει λιγότερες μηχανικές απώλειες. Το έμβολο δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τεχνογνωσία απ’ τις μοτοσυκλέτες που τρέχουν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (πάντα κατά δήλωση Suzuki…) με τη φούστα του εμβόλου να έχει μικρότερο συντελεστή τριβής και κατά συνέπεια μικρότερες απαιτήσεις σε ποσότητα μείγματος καυσίμου/αέρα για την παραγωγή του έργου. Κοινώς βοηθά στη χαμηλότερη κατανάλωση.

Η δημιουργία του GixxerSF επιτρέπει στη Suzuki να μπει στην πολύ ανταγωνιστική κατηγορία των μονοκύλινδρων μοτοσυκλετών των 250cc και θα βρεθεί αντιμέτωπο με το Kawasaki Ninja 250SL (και πολλά άλλα μοντέλα) όπου οι ανακοινωμένες επιδόσεις του είναι ήδη μεγαλύτερες. Δεν είναι ακόμη γνωστό αν το μοντέλο θα κυκλοφορήσει στην ευρωπαϊκή αγορά, όμως ενδεικτικά η τιμή του αυτή τη στιγμή στην Ινδία κυμαίνεται στις 2.192 ευρώ. Αν πράγματι διατεθεί στην ευρωπαϊκή αγορά, το χαμηλό κόστος συντήρησης θα είναι ένα απ’ τα δυνατά του σημεία. Όπως και να ‘χει η εταιρεία απ’ το Hamamatsu με την παρουσίαση του GixxerSF δείχνει πως δουλεύει πυρετωδώς, ασχέτως αν τον εδνιαφέρον της επικεντρώνεται σε άλλες αγορές.

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ            Suzuki GixxerSF               
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Μήκος (mm):
2.010
Ύψος (mm):
1.035
Μεταξόνιο (mm):
1.345
Απόσταση από το έδαφος (mm):
165
Ύψος σέλας (mm):
800
 
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
-
Πλάτος (mm):
740
Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):
161
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):
12/-
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Τετράχρονος, αεροελαιόψυκτος με 1ΕΕΚ και 4 βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
76 x 54,9
Χωρητικότητα (cc):
249
Σχέση συμπίεσης:
-
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
26,5/9.000
Ροπή (kg.m/rpm):
2,3/7.500
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
106,4
Τροφοδοσία:
Ηλεκτρονικός ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:
1 σε 1
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα
 
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Ένα αμορτισέρ
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Χυτή αλουμινίου
Ελαστικό:
150/60-17
ΦΡΕΝΟ
Ένας δίσκος με δαγκάνα ενός εμβόλου
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τηλεσκοπικό πιρούνι
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Χυτή αλουμινίου
Ελαστικό:
110/70-17
ΦΡΕΝΟ
Ένας δίσκος με δαγκάνα δύο εμβόλων

 

Βενζίνη Ε20: Η ΕΕ σκοπεύει να την υιοθετήσει, στην Ινδία έχει ξεσπάσει σκάνδαλο με αυτή

Η Ινδία πέρασε στη βενζίνη Ε20 από φέτος, μα αυτή αποδεικνύεται επικίνδυνη για παλιότερης τεχνολογίας οχήματα
Βενζίνη Ε20
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) η στάνταρ βενζίνη (95 RON) που πωλείται στα πρατήρια έχει σήμανση Ε10, που σημαίνει πως είναι ένα μίγμα με περιεκτικότητα 10% σε αιθανόλη (ethanol) και 90% βενζίνη, ενώ η premium των 98 οκτανίων έχει σήμανση Ε5 και περιεκτικότητα από μηδέν ως 5% αιθανόλη, ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Η μίξη της βενζίνης με αιθανόλη υπηρετεί περιβαλλοντικούς σκοπούς, θεωρητικά μειώνοντας τις εκπομπές ρύπων και συνεισφέροντας με μια ανανεώσιμη πηγή (αιθανόλη) στην προέλευση του καυσίμου. Η ΕΕ ωστόσο ήδη έχει στα πλάνα να αλλάξει τις προδιαγραφές της βενζίνης στην επικράτειά της, προχωρώντας στην υιοθέτηση της Ε20, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη διπλασιάζεται στο 20% κατ’ όγκο.

Στα χαρτιά είναι μια λογική κίνηση στην πορεία προς λιγότερα ορυκτά καύσιμα και περισσότερα προερχόμενα από ανανεώσιμες πηγές, ενώ στις Βρυξέλλες φοριέται πολύ ως δικαιολογία και η μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενο πετρέλαιο, ωστόσο το παράδειγμα της Ινδίας θα πρέπει να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις.

Η Ινδία έκανε υποχρεωτική φέτος την Ε20 βενζίνη, δηλαδή έγινε το βασικό καύσιμο σε κάθε πρατήριο της χώρας αντικαθιστώντας την Ε10, αλλά τα παρατράγουδα είναι πλέον αρκετά, καθώς αποδεικνύεται πως τα οχήματα που είχαν σχεδιαστεί για την παλιότερη βενζίνη δεν τα πάνε και τόσο καλά με την καινούργια.

Ο μεγάλος ντόρος φούντωσε όταν ο ινδικός Τύπος αποκάλυψε έκθεση της ARAI, Automotive Research Association of India, στην οποία οι ερευνητές της ισχυρίζονται πως στα αυτοκίνητα τεχνολογίας Ε10 η νέα βενζίνη διαβρώνει με την πάροδο του χρόνου κάθε λαστιχένιο εξάρτημα με το οποίο έρχεται σε επαφή: τσιμούχες, φλάντζες, σωληνάκια, o-rings κ.ο.κ. Στα μεταλλικά εξαρτήματα δεν έχει ιδιαίτερη επίδραση, αλλά και πάλι όλα όσα επηρεάζονται αρνητικά από την Ε20 μπορούν να προκαλέσουν σε βάθος χρόνου σοβαρές ζημιές στα οχήματα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, στις δοκιμές που έκανε η ARAI, ένας κινητήρας τελευταίων προδιαγραφών (BS6 στην Ινδία) που χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές έκαψε βαλβίδες.

Και το πρόβλημα απέκτησε μια σκανδαλώδη πτυχή όταν έγινε γνωστό πως η έκθεση της ARAI ουδέποτε δημοσιεύτηκε για να γίνει γνωστή στο κοινό, με το άρωμα συνομωσίας να προκύπτει αυθόρμητα από τον κρατικοδίαιτο χαρακτήρα της υπηρεσίας αυτής. Προσπάθησαν άραγε κυβερνητικοί κύκλοι να θάψουν τα ευρήματα της έρευνας;

Η ινδική κυβέρνηση απάντησε με μια συνέντευξη Τύπου στην οποία ήταν παρόντα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, με τη Maruti Suzuki να επιβεβαιώνει πως έχει κάνει δικές της δοκιμές και δεν βρήκε κανένα πρόβλημα με τη χρήση της νέας βενζίνης, ενώ η Toyota θεωρεί πως τα προβλήματα προκλήθηκαν από πρατήρια που νοθεύουν τη βενζίνη και όχι από την Ε20 καθαυτή.

Προφανώς δεν είναι κανείς σε θέση αυτή τη στιγμή να γνωρίζει ποια είναι η πραγματικότητα, καθώς όμως ζούμε στην εποχή που τα ορυκτά καύσιμα έχουν δαιμονοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και η στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μόνιμη επωδός κάθε συζήτησης με θέμα το περιβάλλον, καλό θα ήταν εκεί στις Βρυξέλλες να εξετάσουν το θέμα προσεκτικά πριν πάρουν τις μεγάλες αποφάσεις. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα σε νεότερης τεχνολογίας εν μια νυκτί, ειδικά σε οικονομίες που έχουν στενάξει από την ακρίβεια, τις κρίσεις και τους πολέμους.

Στο μεταξύ στην Ινδία έχει ήδη αρχίσει να κυκλοφορεί η βενζίνη Ε85, όπου η περιεκτικότητα σε αιθανόλη κυμαίνεται από 60 ως 85% και σε αυτήν την περίπτωση απευθύνεται αποκλειστικά στα λιγοστά οχήματα που έχουν σχεδιαστεί για να την καταναλώνουν απροβλημάτιστα – όπως το ινδικό Honda ADV160 που παρουσιάστηκε πριν λίγες μέρες ως το πρώτο σκούτερ συμβατό με την Ε85.

Καλώς ή κακώς τα εναλλακτικά καύσιμα, τα λεγόμενα Flex Fuels, είναι αναπόφευκτα στο μέλλον της προσωπικής μετακίνησης και, αν θέλουμε να δούμε τον κινητήρα εσωτερικής καύσης να επιβιώνει την επόμενη δεκαετία, πιθανότατα θα πρέπει να ζήσουμε με αυτά. Αρκεί να μπορεί να ζήσει και ο κινητήρας μαζί τους…