New Zealand Tour 2015. Στην γη των Μαορί

2/9/2015

Περίπου 340 χιλιόμετρα χώριζαν την πόλη Christchurch από το λιμάνι της μικρής κωμόπολης Picton, όπου θα έπαιρνα το καράβι της επιστροφής για το βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Είχα μόλις τέσσερις μέρες στην διάθεσή μου να φτάσω στην Auckland για να παραδώσω την ασημένια Harley-Davidson στην τοπική αντιπροσωπεία και να ετοιμαστώ κατόπιν για το αεροπορικό ταξίδι πίσω στην Ελλάδα.


Έτσι, με συνταξιδιώτη τον Mike και ενδιάμεσο σταθμό την παραλιακή κωμόπολη Kaikoura (όπου πραγματοποίησα μια μικρή θαλάσσια βόλτα με ταχύπλοο για να παρατηρήσω φάλαινες και φώκιες), εγκατέλειψα τελικά τον νεοζηλανδικό νότο και αποβιβάστηκα στην αγκαλιά της πρωτεύουσας Wellington.
Το Εθνικό Κοινοβούλιο, η πλατεία Civil Square, ο καθεδρικός ναός, η Εθνική Βιβλιοθήκη και το μουσείο "Museum Te Papa Tongarewa" μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου στην Wellington, την οποία αποχαιρέτησα με βροχή και τσουχτερό κρύο. Προορισμός μου η πόλη Rotorua (450 χλμ. βόρεια), κοιτίδα πολιτισμού των ιθαγενών Μαορί.


Εκτός από τα πάμπολλα μνημεία πολιτισμού των αυτοχθόνων Μαορί (“Maori Meeting House Ohinemutu” και “Rotorua Museum”), η ευρύτερη περιοχή της Rotorua ήταν επίσης γεμάτη με αναρίθμητες θειούχες θερμές πηγές, φαντασμαγορικούς θερμοπίδακες (geysers) και μικρές λίμνες με πολύχρωμα νερά. Η γκέιζερ “Lady Knox Geyser” και οι θειούχες πηγές “Champagne Pool” και “Mud Pool”, που βρίσκονταν στο γεωθερμικό πάρκο “Way-O-Tape – Thermal Wonderland”, ήταν τα πιο θεαματικά αξιοθέατα που είχε να επιδείξει η ηφαιστειακή γη της Rotorua.


Την τελευταία στάση πριν φτάσω στην Auckland, την πραγματοποίησα κοντά στην κωμόπολη Matamata (160 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Auckland), προκειμένου να επισκεφθώ την τοποθεσία "Hobbiton Movie Set", εκεί όπου έγιναν τα γυρίσματα των επικών κινηματογραφικών ταινιών "Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών" και "Hobbit". Η δίωρη οργανωμένη ξενάγηση στον χώρο και τις εγκαταστάσεις των γυρισμάτων μού κόστισε το τσουχτερό αντίτιμο των $75.


Καθώς η ασημένια Ultra Glide διέσχιζε τους κεντρικούς δρόμους της Auckland με προορισμό την τοπική αντιπροσωπεία της Harley-Davidson, είχα συνειδητοποιήσει ότι το "New Zealand Tour 2015" έφτανε στο τέλος του. Η "Χώρα του Λευκού Σύννεφου" (Aotearoa), όπως αποκαλούν την πανέμορφη Νέα Ζηλανδία οι ιθαγενείς Μαορί, μου είχε χαρίσει ένα πραγματικά ξεχωριστό ταξίδι στην άλλη άκρη της Γης, πάνω στην σέλα μιας αστραφτερής Harley-Davidson.
Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

 

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;